Bürgermäister vo Baasel

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Dr Hans Imer vo Gilgebärg, äine vo de letschte aadlige Bürgermäister, wo 1499 wäge sinere proööstriichische Haltig het müesse zrugdrätte. S Chillefänster wird em Hans Baldung Grien zuegschriibe, 1519
Dialäkt: Baselbieterdütsch
Dr Jakob Meyer zem Haas, dr erst bürgerlig Bürgermäister und dr letscht, wo vom Bischof bestäätigt worde isch. 1516, Gmäld vom Hans Holbäi em Jüngere, Kunstmuseum Basel, Inv. Nr. 312
Dr Baasler Bürgermäister Johann Rudolf Wettstäi het nid nume d Äidgenosseschaft us em Dütsche Riich glööst, dehäi het er mit sim herte Vorgoo gege d Baaselbieter Underdaane noch em Schwizer Buurechrieg dr Soome für die spööteri Kantonsdäilig gsääit.

In dr Stadt Baasel het s vo dr Middi vom 13. Joorhundert bis ins spöötere 19. Joorhundert s Amt vom Bürgermäister gee.

S Amt[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Dr Inhalt vom Amt vom Bürgermäister het sich im Lauf vo de Joorhundert e chli veränderet. Au wenn dr Bürgermäister bis 1521 vom Bischof vo Baasel iigsetzt worden isch, isch er doch mee as anderi Amtsdrääger dr Verdräter vo dr Baasler Bürgerschaft oder wenigstens vo de aadlige Baasler Familie gsi. Er het im Root dr Vorsitz gha und het sich um die politische und administrative Aagläägehäite vo dr Stadt kümmeret. Zerst häi au dr Vogt und dr Schulthäiss in dene Beriich no öbbis z sääge gha, aber scho nume e baar Joor noch dr Ernennig vom erste Bürgermäister het sich d Rolle vo dene bäide uf d Grichtsbarkäit beschränkt.[1][2]

Gschicht[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Die ridderlige Diener vom Bischof[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Im Joor 1253 wird dr ersti Baasler Bürgermäister erwäänt, dr Ridder Heinrich Steinlin, wo dr Bischof Berthold vo Pfirt ernennt het.[3] Dr Steinlin het offesichtlig in dr Stadt schon e chli e Posizioon ghaa, wenn dr Ridder Konrad Vorgassen, e früenere Baasler Schulthäiss, wirklig si Unggle gsi isch.[4] Dr zwäit Bürgermeister, immer no zur Zit vom Berthold vo Pfirt isch dr Peter Schaler gsi. D Schalers häi in dere Zit z Baasel vil z sääge gha. Wie anderi Familiemitgliider isch au dr Peter Schaler e zitlang Vogt und Schulthäiss gsi und noch iim si in de neggste 120 Joor no siibe anderi Schaler Bürgermäister vo Baasel worde: e Nöwöö vom Peter, zwäi Söön, zwäi Änkel und zwäi Uränkel. Noch em Schaler si d Riichs zum Zug cho mit zwäi Bürgermäister, wo zwüschene e Kornmerkte am Rueder gsi isch.

Dr Heinrich vo Nöijeburg het denn s Rächt vo dr Bürgerschaft zum e Bürgermäister verbrieft und dr Stadt im Joor 1263 iiri ersti Verfassig gee. In dere Handfesti het dr Bischof, und noch iim alli andere Bischöf bis zum Aafang vom 15. Joorhundert, dr Bürgerschaft versproche, iire e Root und e Bürgermäister z gee, wenn si das wurd verlange, und die wurde alli vom ene Kieserkollegium gweelt und vom Bischof bestäätigt und müesse denn iirem Ooberher öffentlig Dröiji schwööre. Wie stark d Stadt denn scho gsi isch, cha mä dra gsee, ass si nid nume die politische Rächt bechoo het, sondern ass dr Bischof drfür s Verspräche bechoo het, ass d Stadt iin wurd understütze. Dr Heinrich het säggs Bürgermäister ernennt, under iine dr erst vo de Marschalks, wo spööter no drei Bürgermäister gstellt häi, und zwäi Münch. In öbbe hundert Joor si zää vo deene Bürgermäister vo Baasel gsi. Alli die Bürgermäister si as Ministeriali im Dienst vom Fürstbischof zur Macht cho und häi zur Bardei vo de Psitticher ghöört. Wo dr Rudolf vo Habsburg dütsche Köönig worde isch, het er s duuregsetzt, ass d Psitticher mit iire Riwaale, de Stärner, wo zur Bardei vo de Habsburger ghöört häi, im Amt wurde abwäggsle. No under em Heinrich vo Nöijeburg isch dr erst Landaadlig, dr Mathias vo Eptige Bürgermäister worde und vo denn aa häi sich d Bischöf mäistens an d Reegle vom Köönig ghalte.

1376 isch e Ruckschlaag cho für d Bürgerschaft. Wääred dr Böse Fasnacht het e Mob habsburgischi Ritter aagriffe, wo zum e Durnier in d Stadt choo si. Under de Aadlige, wo denn gege d Stadt klagt häi, si au Münch und Ramstäiner gsi, Verwandti vo Baasler Bürgermäister, wo sich eso offe gege d Inträsse vo dr Stadt gstellt häi. D Stadt isch noch em Richtspruch gege sä denn e baar Joor lang vo de Habsburger dominiert worde. 1384 aber het dr Root e baar Understürzer vom Bischof, drunder vier Bärefelser, zwäi Rotbärger und zwäi Fröweler, beschuldigt, ass si gege d Inträsse vo dr Stadt ghandlet häige, wil si mit em Gegebischof Werner Schaler konspiriert häige. Si häi alli Ämter und Würde und sogar s Baasler Bürgerrächt verloore und si us dr Stadt usgwiise worde.

Zum sich vo dr fürstbischöflige Oobrikäit unabhängiger mache, het Basel druf im Joor 1385 s Amt vom Ammäister iigfüert, wie s scho z Stroossburg bestande het. Dä isch vo de Zümft gweelt worde und eso häi d Bürger e Verdrätter gha, wo nid wie dr aadlig Bürgermäister vom Bischof ernennt und abhängig gsi isch, sondern nume iiri Inträsse verdrätte het. 1390 häi d Zümft wider uf en Ammäister verzichdet. 1410 si non emol zwäi Würdedreeger us dr Stadt usgwiise worde: dr Bürgermäister Ludman vo Rotbärg, wo as e gwaltdäätige Autokrat sich über d Verfassig äwäggsetzt häig, und dr Oberstzumftmäister Henman Fröweler vo Eerefels, won en drbii understützt häig. D Zümft häi druf wider Ammäister afo weele. S Grichtsurdäil gegen e Fröweler isch herter usgfalle as gegen e Bürgermäister und es gseet us, wie wenn dr Oberstzumftmäister die driibendi Chraft gsi sig. Dr Rotbärg uf jeede Fall isch scho noch e baar Joor wider zrugg gsi und isch no zwäimol Bürgermäister worde. Usser em Ludman si no anderi Rotbärger Bürgermäister gsi: si Vater, si Brueder und äine vo sine Söön und en andere Soon, dr Arnold, isch Bischof worde und het dr Bischofshoof baut.

Dr Wandel vom Amt[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Dr Fall vom Ludman vo Rotbärg het die ganzi Broblematik vom Baasler Bürgermäisterdum in dere Zit uf e Spitz brocht. Uf dr äinte Site si die Aadlige, wo Bürgermäister häi döfe wärde, mäistens Läächedrääger vo fremde Here gsi und häi vilmol mee druf gloost, was die z sääge gha häi as d Bürgerschaft. Die het sich as Reakzioon uf daas e baar Mol über d Verfassig äwäggsetzt und 1374, 1387 und 1388 Bürgermäister für e Joor gweelt, wo Achtburger und nid aadlig gsi si.

Uf dr andere Site het d Stadt mit iirem Bischof müesse uschoo und das isch vilmol nid guet gange. 1365 het dr nöi Bischof Johann vo Vienne behauptet, ass sich d Stadt in d Vorrächt vom Stift düeg iigmische und er het sich doorum gwäigeret, d Handfesti z ernöijere, und es isch en Interdikt über d Stadt verhängt worde.

Wo s um e Bischof wider e chli rueiger worde isch, isch d Krise vo 1374 choo. D Stadt het afo verlange, ass die Aadlige iire e Dröiäid wurde schwööre, oder aber d Stadt wurde verloo. Dr Root het kä Verdraue in sä me gha und het dr Usschuss vo de Fümf Häimlige gschafft. In däm si zerst die mäiste Mitgliider und schliesslig alli Bürgerligi gsi. Wäge däm isch s zun ere Usenandersetzig mit em Hoochstift choo und schliesslig het sich dr Bischof gwäigeret, dr Root z ernöijere. Er het em Henman vo Ramstäi verbote sich zur Waal z stelle und dr Root het denn dr bürgerligi Hartmann Rot zum Bürgermäister gweelt und dr Ramstäi für fümf Joor us dr Stadt verbannt. Nid alli Aadlige häi dr Dröiäid verwäigeret, aber no zwäimol het d Stadt Achtburger zum Bürgermäister gweelt, die ehemoolige Oberstzumftmäister Konrad zer Sunne im Joor 1387 und Jakob Zibol im 1388i. Die alte Baasler Gschlächter si zum e groosse Däil us dr Stadt uf iiri Bsitz im Markgrööflerland oder im Elsass züüglet, und zruggbliibe si vor allem d Bärefelser, d Ramstäiner und d Rotbärger.

Eso si noo di noo die lokaale Aadlige us dr Politik vo dr Stadt verschwunde. D Achtburger häi e Zitlang Bürgermäister gstellt und denn si s immer wider emol fremdi Aadligi gsi wie die elsässische Andlauer und Flachslander, d Soledurner Gilgebärger oder d ze Rhiin, wo denn scho so lang im elsässische Dornach gläbt häi, ass si mit dr Stadt nüt me z due gha häi. Das isch fast immer guet gange bis uf e Hans Imer vo Gilgebärg, wo 1499 d Stadt het müesse verloo, wil er sich für d Ööstriicher iigsetzt het. In dere Zit het s scho so weenig aadligi Kandidaate für s Bürgermäisteramt gee, ass e baar Joor kä Bürgermäister sondern nume e Statthalter iigsetzt worde isch: 1495 dr Hartmann vo Andlau, wo im Joor vorhär Bürgermaister gsi isch, 1500 dr Achtburger Ludwig Kilchmann und 1501 dr bishäärig Oberstzumftmäister Peter Offeburg. 1501 het mä denn dr Offeburg und dr Heinrich Zeigler zu Ridder gschlaage und die häi sich denn vo 1502 bis 1515 as Bürgermäister abgwäggslet. 1516 isch dr Jakob Meyer zum Haas dr letscht Baasler Bürgermäister worde, wo vom Bischof, em Christoph vo Utehäim, bestäätigt worde isch. Dr Meyer isch nid emol Achtburger gsi, sondern äifach e bürgerlige Wäggsler, wo aber bi de Husgnosse zümftig gsi isch, dr Zumft wo em Bischoff nooch gstande isch. vo 1521 bis 1529 si d Junker Adelbärg Meier und Heinrich Meltinger Bürgermäister gsi, äi Joor dr äint, äi Joor dr ander.

D Baasler Bürgermäister häi in dere Zit immer wider emol ghulfe, d Stadt vorwärtszbringe. Das isch vor allem wichdig gsi, wo s Konzil vo Baasel uf Ferrara züüglet isch und Baasel alli die Iinaame verloore het, wo mit ere so groosse Veraastaltig Hand in Hand gange si. Mä het sich Löösige für das Brobleem überläit und äini isch d Gründig von ere Uniwersidäät gsi. So isch dr Bürgermäister Hans vo Flachsland uf Mantua und het vo dört d Stifdigsbulle für d Baasler Uniwersidäät häimbrocht, wo dr Babst Pius II. am 12. Novämber 1459 underschriibe het. E Joorzäänt spööter isch dr Hannsen vo Bärefels 1471 uf e Riichsdaag z Räägensburg und d Stadt het dört am 11. Juli vom Kaiser Friedrich III. s Rächt «für ewigi Zite» bechoo, jöörligi Mässe abzhalte. D Herbstmäss, wo 14 Dääg vor em Martinsdaag (em 11. Novämber) aafoot, isch hüte no äini vo de grösste Mässe in dr Regioon.

S bürgerlige Staatsooberhaupt[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Die erste Joorzäänt vom 16. Joorhundert si für d Stadt Baasel revoluzionäär gsi. Nid nume het si sich dr Äidgenosseschaft aagschlosse, eme Staatebund, wo politisch und mildäärisch nid z verachde gsi isch, si het sich au vo iirem fürstbischöflige Ooberher befreit, mit dr katholische Chille broche und d Baasler Kiirche reformiert. Dr Bürgermäister isch nid nume s Ooberhaupt vo dr Stadt gsi, wie mä hüt wurd dängge, sondern vom Ort Baasel, vom Kantoon, und wil nume e chliine Däil vo dr Baasler Bevölkerig in de Zümft organisiert gsi si, wo s Sääge gha häi, si die mäiste Lüt ooni politischi Representazioon gsi bis zur Baasler Revoluzioon im Joor 1798, wo au dr Landbevölkerig e gliichberächtigti Partizipazioon im politische Lääbe vom Kantoon versproche het. Aber au mit dr beschränggte Demokratii isch s nit grad guet gstande. Zwar het dr Root, wo d Ämter bsetzt het, schliesslig nume no us Verdräter vo de Zümft bestande, aber wil er sich sälber ernöijeret het, isch dr Iifluss vo dr Weelerschaft uf si Zämmesetzig beschränggt bliibe. Immer wider si Verdräter vo de gliiche Familie gweelt worde. Dr Grooss Root, wo s politische Spektrum e chli witer gsi isch, het bis zum Putsch vo 1690 nume zwäiti Giige gspiilt. In däm Joor het er d Macht an sich grisse und dr Chläi Root und dr Bürgermäister zu sine exekutive Organ gmacht. Das het deene Hoochwürde aber immer no vil Macht gloo und entsprächend grooss isch d Eererbietig gsi, wo die äifache Bürger dr Oobrikäit witer zäigt häi. Im 1691er-Wääse häi d Zümft brobiert, ere gröössere Öffentlikäit politische Iifluss z gee, was aber dr Groosse Root schliesslig verhinderet het.

1516 isch zum letschte Mol d Waal vom ene Baasler Bürgermäister vom Bischof bestäätigt worde. Am Johannisdaag, em 24. Juni 1516 het s Kieserkollegium dr Jakob Meyer zem Haas zum Bürgermäister vo Basel gweelt. Er isch us de Räije vo de Zümftige choo, wo sit 1506 im Kieserkollegium verdräte gsi sii. Im Joor 1515 het mä denn zu iire Gunste alli Vorrächt vo de Patrizier, dr sogenannte «Hooche Stuube», bi de Waale zu öffentlige Ämtern abgschafft.[5] Dr Kunsthistoriker Nikolaus Meier gseet en as e homo novus, e «nöije Maa» us em Gäldaadel, wo dr erblig Aadel abglööst het und as e sonige häig er sich vom Hans Holbäi lo moole, mit Fingerring und ere Goldmünze in dr Hand.[6] En Interpretazioon vo dr Christl Auge dütet die Münze hingeege as Hiiwiis uf s Münzbriwileeg vo dr Stadt Basel, wo dr Meyer mit gschicktem Verhandle usghandlet häig.[7] 1521 isch s im sogenannte «Bangsioonesturm» zu Stroosseschlachte zwüsche Aahänger vom franzöösische und vom kaiserlige Lager in dr Stadt ko. Dr Bürgermäister Meyer zum Haas und fümf Mitgliider vom Root häi iir Amt verloore und si verhafdet worde. Vo däm Joor aa si d Baasler Bürgermäister vo de bäide Rööt gweelt worde,[8] und dr Adelbärg Meyer zum Pfiil isch Bürgermäister worde.

S Ändi vo dr bischöflige Ooberherschaft, 1521[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Im Machtwakuum, wo wägen em Bangsionesturm entstande isch, häi d Zümft d Oberhand im Root gwunne und dä het am 12. Merz 1521 mit eme Rootsbeschluss d Waal vom Bürgermäister, Zunftmäister und vo de Rööt nöi greeglet. Er het sich eso vo dr bischöflige Herschaft losgsäit, d Ämter äigemächdig afo bsetze und schliesslig 1524 e wichdigi fiskali Rächtsame[9] vom Bischof abgschafft und dr Martinszins nüme vo de Bürger iizooge. Dr bischöflig Coadjutor und Dekan vom Domstift Baasel, dr Nikolaus vo Diessbach, het zwar wider, wie scho bi dr Abschaffig vom bischöflige Ernennigsrächt, vor dr Daagsatzig brotestiert, aber au dasmol kä Glück gha.[10]

Wääred em Joorzäänt vo dr Reformazioon het dr Adelbärg Meyer zum Pfiil im Amt vom Bürgermäister as Verdräter vo de Zümft mit em Heinrich Meltinger abgwäggslet, won e Patrizier us dr altglöibige Bardei gsi isch. Dr Meyer zum Pfiil wird zu de reformatorisch gsinnte Chreft im Root zelt, er isch aber nit wie dr Jakob Meyer zum Hirze as Verfächter von ere Ernöijerig vo dr Kiirche ufdräte. Er het eender zur Grubbe vo dene Rootsmitgliider ghöört, wo zwar d Entwigglig zur Reformazioon aane Schritt für Schritt mitgmacht häi, aber brobiert häi, radikali Veränderige z verhindere. Dank sonige Aasträngige häi z Baasel, au wenn d Ufreegig grooss gsi isch, no wääred Joore bäidi Barteije iiri Religioon frei chönne usüebe, bis 1529 e Bildersturm dr Begriff vo dr Toleranz für e langi Zit us Baasel verbannt het.[11] As Füerer vo dr Middelbardei zwüsche de konfessionspolitische Posizioone in de 1520er Joor het mä ooni dr Adelbärg Meyer zum Pfiil innepolitisch nid vil chönne mache.[12]

D Abschaffig vom Amt[ändere | Quälltäxt bearbeite]

In dr Helvetische Republik isch s Amt vom Bürgermäister ufghobe worde. Mit dr Mediazioonsakte vo 1803 häi d Kantöön die mäiste vo iire ehemoolige Rächt zruggbechoo und Baasel het wider e Bürgermäister gweelt. Das isch denn eso gange: Dr Groossi Root het zwäi Bürgermäister us em Chläine Root gweelt. Die si Mitgliid vom Chläine Root bliibe und häi jeedes Joor abgwäggslet. Dr amtierend Bürgermäister het dr Vorsitz vom Chläine und vom Groosse Root gha; dr Bürgermäister, wo grad nid fungierd het, isch si Stellverdrätter gsi und gliichzitig dr Vorsitzend vom Appellazionsgricht.[13] Wie d Bürgermäister gweelt wärde isch in dr Verfassig vo 1814 brezisiert worde: dur e ghäims absoluts Stimmemeer.[14]

Aber d Stadt und si Elite si sit dr Zit vo dr Revoluzioon im 1798i wider seer vil konserwativer worde. Am dütligste cha mä daas am Bürgermäister Wieland gsee, wo vo 1812 aa zwanzig Joor lang s Ooberhaupt vo dr Stadt gsi isch. Er het emol d Helvetik understützt und isch denn noch em Fall vom Napoleon gegen e radikali Wideriifüerig vo de Verheltnis vom Ancien Régime gsi, aber in dr Restaurazioonszit het er immer weeniger uf d Beschwärde vo dr Landbevölkerig gloost. D Verfassig vo 1831 het nid vil gänderet an dr Situazioon. Z erwääne isch doo im Bezug uf d Funkzioone vo de Bürgermäister nume, ass vo denn aa dr Bürgermäister, wo nid im Amt gsi isch, nüme dr Vorsitz vom Appellazioonsgricht gha het.[15] Aber eso isch s denn choo, ass de Baaselbieter d Mätzli vo de Stadtbaasler verläidet si und si sich im ene eligante Bürgerchriegli vo dr Stadt glööst häi, und dr konserwativi Baasler Bürgermäister Johann Rudolf Frey het s nid chönne verhindere.

Im Joor 1873 isch dr Karl Burckhardt-Iselin zum Bürgermäister gweelt worde. Die stockkonserwativi Stadt het d Dotaalrewisioon vo dr Schwizerische Bundesverfassig im Joor 1874 as Aastooss brucht, zum iiri politische Instiduzioone z modärnisiere. Dr linggs-freisinnigi Burckhardt-Iselin het dr Vorsitz vom Verfassigsroot übernoo, won e nöiji Kantonsverfassig usgarbäitet het. Die isch 1875 in Chraft dräte und het d Baasler Stadtregierig demokratisch organisiert, so wie mä das hüt verstoht. Dr Chläi Root isch zum Regierigsroot worde, wo us vollamtlige Regierigsrööt mit eme System vo Departemänt bestoot und s Amt vom Bürgermäister isch abgschafft worde.

Liste vo de Bürgermäister vo Baasel[ändere | Quälltäxt bearbeite]

1252 Heinrich Steinlin
1258 Hans Riich vo Riichestäi
1262 Rudolf Reich
1263 Werner von Straßburg
1265 Rudolf Schaler
1267 Heinrich Münch von Landskron
1272 Peter Schaler
1273 Hugo Marschalk
1279 Matthias von Eptingen
1280 Heinrich Münch
1290 Hans ze Rhin
1302 Conrad Schaler
1306 Matthias Reich
1308 Werner Schaler
1309 Thüring Marschalk
1314 Rudolf Werner vo Ramstäi
1319 Götzmann Münch
1325 Burckhardt Münch dr Elter
1330 Burckhardt Werner vo Ramstäi
1331 Rudolf Schaler
1342 Conrad vo Bärenfels
1344 Conrad Münch von Landskron
1359 Peter Schaler
1371 Otmar Schaler
1372 Hartmann Roth
1373 Hamman vo Ramstäi
1376 Werner vo Bärenfels
1377 Hans Puliant von Eptingen
1386 Heinrich Reich
1386 Konrad zer Sunnen
1388 Jakob Zibol
1394 Arnold vo Bärenfels

1401 Günther Marschalk
1404-1410 Hans Ludman vo Rotbärg
1414 Burckhardt ze Rhin
1415 Kunzmann vo Ramstäi
1421 Hans Riich vo Riichestäi
1431 Hemmann vo Ramstäi
1435 Arnold vo Bärenfels
1442 Arnold von Rotberg
1444 Hans Roth
1449 Bernhard von Rotberg
1452 Jacob ze Rhin
1454 Hans von Flachsland
1456 Peter Roth
1459 Hans vo Bärenfels
1490 Hartmann vo Andlau
1496 Hans Imer vo Gilgebärg
1500 Ludwig Kilchmann (Statthalter)
1501 Peter Offeburg (Statthalter)
1502-1514 Peter Offeburg (abwäggselnd mit em Zeigler)
1503-1515 Wilhelm Zeigler (abwäggselnd mit em Offeburg)
1516 Jakob Meyer zum Haas
1517 Johann Leonhard Meyer vo Baldersdorf
1521-1529 Adelbärg Meyer zum Pfiil (abwäggselnd mit em Meltinger)
1522-1529 Heinrich Meltinger (abwäggselnd mit em Adelbärg Meyer)
1530-1541 Jakob Meyer zum Hirze
1542 Hemmann von Offenburg
1544-1548 Theodor Brand
1549-1558 Bernhard Meyer zum Pfiil
1559 Caspar Krug
1560-1562 Franz Oberried
1564-1570 Sebastian Doppenstein
1570-1579 Bonaventura von Brunn

1579-1591 Ulrich Schuldheiss
1592-1593 Lucas Gebhart
1594-1601 Hans Rudolf Huber
1601 Jacob Oberried
1602-1609 Remigius Faesch
1609-1612 Melchior Hornlocher
1612-1614 Jacob Götz
1616-1621 Johann Werner Ringler
1621-1630 Sebastian Spörnlin
1630-1634 Johann Friedrich Rhyner
1636-1645 Johann Rudolf Faesch
1645-1660 Johann Rudolf Wettstein
1660 Nicolaus Rippel
1666 Johann Rudolf Burckhardt
1667 Andreas Burckhardt
1669-1683 Johann Ludwig Krug
1683 Emanuel Socin
1684-1690 Johann Jacob Burckhardt
1690 Franz Robert Brunschweiler
1691-1705 Lucas Burckhardt
1705-1717 Balthasar Burckhardt
1717-1722 Hans Jacob Merian
1722 Andreas Burckhardt
1723-1731 Johann Rudolf Wettstein
1731 Samuel Merian
1734-1760 Emanuel Falkner[16]
1803 Andreas Merian
1804 Johann Bernhard Sarasin
1805-1810 Andreas Merian
1810 Johann Bernhard Sarasin
1811-1813 Peter Burckhardt
1813-1832 Johann Heinrich Wieland
1833-1849 Johann Rudolf Frey[17]
1858-1868 Johann Jakob Stäächeli dr Elter
1873-1875 Karl Burckhardt-Iselin

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • August Burckhardt, «Die Basler Bürgermeister von 1252 bis zur Reformation», in Basler Zeitschrift für Geschichte und Altertumskunde, Band (Jahr): 23 (1925)

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Wackernagel: Geschichte der Stadt Basel, Band 1, S. 5, [1]
  2. Andreas Heusler: Verfassungsgeschichte der Stadt Basel im Mittelalter, 1860, S. 154
  3. J. J. Merian: Geschichte der Bischöfe von Basel, Band 2, Schweighauser, 1862, S. 27
  4. Burckhardt, op. cit. 1925
  5. Nikolaus Meier: Die Krone der Maria. In: Bodo Brinkmann: Der Bürgermeister, sein Maler und seine Familie: Hans Holbeins Madonna im Städel. Petersberg 2004, S. 63–77.
  6. Nikolaus Meier: Taktieren und strategisch handeln. In: Hans Holbein der Jüngere. Die Jahre in Basel. Münche 2006, S. 58–65.
  7. Christl Auge: Zur Deutung der Darmstädter Madonna. Frankfurt am Main 1993, S. 12.
  8. Anne-Marie Dubler: Bürgermeister. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz.
  9. Rächtsaaspruch, Berächtigung, Vorrächt, lueg doo
  10. Daniel Veraguth, Basel und das christliche Burgrecht, Basel 1897
  11. August Bernoulli: Meyer, Adelberg (Adelbert), zum Pfeil. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 21, Duncker & Humblot, Leipzig 1885, S. 555.
  12. Historisches Lexikon der Schweiz: Meyer, Adelberg (zum Pfeil)
  13. Verfassung nach der Mediationsacte (III. Capitel) vom 19. Februar 1803, abgrüeft am 9. Mai 2016
  14. Verfassung vom 4. März 1814, abgrüeft am 9. Mai 2016
  15. Verfassung vom 28. Februar 1831, abgrüeft am 9. Mai 2016
  16. Hans-Jakob Leu, Allgemeines Eydgenössisches oder Schweitzerisches Lexicon, 2. Band, Hans Ulrich Denzler, 1748
  17. noch Kathrin Weber: Frey, Johann Rudolf. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. vom Joor 1830 aa
Fairytale bookmark gold.png Dr Artikel „Bürgermeister von Basel“ isch einer vo de bsunders glungene Artikel.

Churz zämmegfasst, isch de Artikel sproochlig un stilistisch vorbildlich gschriibe, bhandlet alli wichtigi Aspekt vum Thema ussfierlich, isch sachlig korrekt un sorgfältig mit Quelle belait, glunge gstaltet un profilgrächt.

Alli sin härzlich yyglade wyter aa däm Artikel z schaffe, z erwyytre un z verbessre!