Zum Inhalt springen

Vully-les-Lacs

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Vully-les-Lacs
Wappe vo Vully-les-Lacs
Wappe vo Vully-les-Lacs
Basisdate
Staat:Schwiiz
Kanton:Waadt (VD)
Bezirk:Broye-Vullyw
BFS-Nr.:5464i1f3f4
Poschtleitzahl:1584-1587, 1589
Koordinate:568369 / 197092Koordinate: 46° 55′ 27″ N,  1′ 24″ O; CH1903: 568369 / 197092
Höchi:533 m ü. M.
Flächi:21.15 km²
Iiwohner:3528 (31. Dezämber 2022)[1]
Website:www.vully-les-lacs.ch
Bellerive us dr Luft
Bellerive us dr Luft

Bellerive us dr Luft

Charte
Charte vo Vully-les-LacsMurteseeNeueburgerseeSchiffeneseeKanton FriburgKanton FriburgKanton FriburgKanton FriburgKanton Neueburg
Charte vo Vully-les-Lacs
w

Vully-les-Lacs isch e bolitischi Gmai im Bezirk Broye-Vully im Kanton Waadt, Schwyz.

Vully-les-Lacs ziet si vum Nöieburgersee bis zum Mont Vully. D Gmaiflechi umfasst 69,8 % landwirtschaftligi Flechi, 17,4 % Wald, 9,5 % Sidligsflechi un 3,4 % sunschtigi Flechi.[2]

Vully-les-Lacs isch anne 2011 entstande dur d Fusion vu dr Gmaine Bellerive, Chabrey, Constantine, Montmagny, Mur, Vallamand un Villars-le-Grand. Bellerive isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1228 as Balariva, Chabrey anne 1343 as Charbrey, Constantine anne 1228 as Costantina, Montmagny im 13. Jh.as Lääche vum Manniaco (1458 Montmagniel), Mur anne 1396 as Murs, Vallamand anne 1246 as Ualamant, Villars-le-Grand anne 1246 as Uilar (bis im 18. Jh. au Villars-en-Vully)..

Quälle: Bundesamt für Statistik 2005[3]

Johr18501860187018801888190019101920
Bellerive (VD)402395440436432487442444
Chabrey283281262240250222217214
Constantine193204212198183189214218
Montmagny223201221195158191188184
Mur (VD)115112145170146146142132
Vallamand285282298257318340330321
Villars-le-Grand359424373335366390330363
Johr19301941195019601970198019902000
Bellerive (VD)453456453427412433500528
Chabrey197175177163136137175198
Constantine218212208198184200251280
Montmagny180172171138160148129156
Mur (VD)139122115145117117156173
Vallamand291247246225237211228339
Villars-le-Grand307339341275260259271290

Dr Uusländeraadail isch 2010 bi 8,7 % gläge.[2]

66,9 % vo dr Yywooner sin evangelisch-reformiert, 20,4 % sin römisch-katholisch (Stand 2000).[2]

Bi dr Nationalrootswahle 2011 het s des Ergebnis gee:[2] BDP 2,5 %, CVP 3,0 %, FDP 19,3 %, GLP 4,7 %, GP 7,6 %, SP 20,0 %, SVP 30,3 %, Sunschtigi 2,9 %.

Dr Burgermaischter vu Vully-les-Lacs isch dr Claude Bessard (Stand Merz 2014).

D Arbetslosigkait isch anne 2011 bi 2,1 % gläge.[2]

Sproch un Dialäkt

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Bi dr Volkszellig 2000 hän 74,6 % vu dr Yywohner Franzesisch as Hauptsproch aagee, 21,3 % Dytsch, 0,4 % Italienisch un 3,7 % anderi Sproche.[2]

Dr alt frankoprovenzalisch Patois isch wahrschyns aafangs 20. Jh. uusgstorbe. Ergebnis us dr Volkszellige vu 1990 un 2000, wu zum Dail Lyt Patois as Sproch aagchryzlet hän, gälte in dr Sprochwisseschaft as Artefakt un hän ihre Ursprung ender in statistische Fähler oder ass d Lyt unter „Patois“ ihr Regionalfranzesisch verstehn[4][5]

 Commons: Vully-les-Lacs – Sammlig vo Multimediadateie
  1. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023
  2. 1 2 3 4 5 6 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) , Mai 2012
  3. Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) , Date im Aahang (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) )
  4. Andres Kristol: Que reste-t-il des dialectes gallo-romans de Suisse romande?. In: Jean-Michel Eloy (Hg.).: Evaluer la vitalité. Variétés d’oïl et autres langues. Université de Picardie / Centre d’Etudes Picardes, Amiens 1998, S. 101–114
  5. Pierre Knecht: Die französischsprachige Schweiz. In: Hans Bickel, Robert Schläpfer (Hg.): Die viersprachige Schweiz. Sauerländer, Aarau/Frankfurt/Salzburg 2000, S. 139–176