Zum Inhalt springen

Dully

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Dully
Wappe vo Dully
Wappe vo Dully
Basisdate
Staat:Schwiiz
Kanton:Waadt (VD)
Bezirk:Nyonw
BFS-Nr.:5855i1f3f4
Poschtleitzahl:1195
Koordinate:512118 / 142746Koordinate: 46° 25′ 49″ N,  17′ 43″ O; CH1903: 512118 / 142746
Höchi:420 m ü. M.
Flächi:1.66 km²
Iiwohner:626 (31. Dezämber 2022)[1]
Website:www.dully.ch

Charte
Charte vo Dully
Charte vo Dully
w

Dully isch e bolitischi Gmai im Bezirk Nyon im Kanton Waadt, Schwyz.

Dully isch e Straisidlig im, Norde vum Gämfersee. Zue dr Gmai ghert au no dr Wyler Saint-Bonnet. D Gmaiflechi umfasst 59,6 % landwirtschaftligi Flechi, 15,5 % Wald, 24,8 % Sidligsflechi.[2]

Dully isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1238 as Delui.

Quälle: Bundesamt für Statistik 2005[3]

Johr18501860187018801888190019101920
Yywohner180175240184169181158169
Johr19301941195019601970198019902000
Yywohner136128127128125247345414

Dr Uusländeraadail isch 2010 bi 40,1 % gläge.[2]

40,6 % vo dr Yywooner sin evangelisch-reformiert, 30,7 % sin römisch-katholisch (Stand 2000).[2]

Bi dr Nationalrootswahle 2011 het s des Ergebnis gee:[2] BDP 0,2 %, CVP 9,2 %, FDP 15,8 %, GLP 5,2 %, GP 6,5 %, SP 13,4 %, SVP 33,2 %, Sunschtigi 5,6 %.

Dr Burgermaischter vu Dully isch dr Frédéric Mani (Stand Merz 2014).

D Arbetslosigkait isch anne 2011 bi 4,2 % gläge.[2]

Sproch un Dialäkt

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Bi dr Volkszellig 2000 hän vu dr 414 Yywohner 66,2 % Franzesisch as Hauptsproch aagee, 10,4 % Dytsch, 1,4 % Italienisch un 22 % anderi Sproche.[2]

Dr alt frankoprovenzalisch Patois isch wahrschyns aafangs 20. Jh. uusgstorbe. Ergebnis us dr Volkszellige vu 1990 un 2000, wu zum Dail Lyt Patois as Sproch aagchryzlet hän, gälte in dr Sprochwisseschaft as Artefakt un hän ihre Ursprung ender in statistische Fähler oder ass d Lyt unter „Patois“ ihr Regionalfranzesisch verstehn[4][5]

  • Paul Bissegger: Les monuments d’art e d’histoire du Canton de Vaud, Tome VII: Rolle et son district. Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 2012 (Kunstdenkmäler der Schweiz Band 120) ISBN 3-7643-1208-4. S. 112–120.
 Commons: Dully – Sammlig vo Multimediadateie
  1. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023
  2. 1 2 3 4 5 6 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) , Mai 2012
  3. Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) , Date im Aahang (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) )
  4. Andres Kristol: Que reste-t-il des dialectes gallo-romans de Suisse romande?. In: Jean-Michel Eloy (Hg.).: Evaluer la vitalité. Variétés d’oïl et autres langues. Université de Picardie / Centre d’Etudes Picardes, Amiens 1998, S. 101–114
  5. Pierre Knecht: Die französischsprachige Schweiz. In: Hans Bickel, Robert Schläpfer (Hg.): Die viersprachige Schweiz. Sauerländer, Aarau/Frankfurt/Salzburg 2000, S. 139–176