Guy Parmelin

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Guy Parmelin

De Guy Parmelin (* 9. November 1959 z Bursins) isch en Schwizer Politiker (SVP). Am 9. Dezämber 2016 isch er vo dr Vereinigte Bundesversammlig zum Bundesrot gwählt worde.

Lebe[ändere | Quälltäxt bearbeite]

De Parmelin isch as Sohn vomene Buur i sim Heimetort ufgwachse und isch z Lausanne uf d Mittelschuel. No de Schuel het er e Uusbildig zum Landwirt und Winzer gmacht.[1] Er isch dänn Wiipuur gsi und het mit sim jüngere Brueder zäme de Hof vo sim Vater gfüert. Er isch verhüroted und läbt mit sire Frau Caroline, ere Dütschlehreri, z Bursins.

Politik[ändere | Quälltäxt bearbeite]

De Guy Parmelin isch vom Mai 1994 bis im November 2003 im Wadtländer Kantonsparlament gsässe. Bi de Parlamäntswahle im Oktober 2003 isch er in Nationalrot gwählt worde. Von 2000 bis 2004 isch de Parmelin Präsidänt vo de SVP vom Kanton Waadt gsi. Im November 2015 hät ihn d SVP-Frakzion vo de Bundesversammlig als eine vo drü offizielle Kandidate für de Bundesrot nominiert. Am 9. Dezämber vom gliiche Johr isch er im dritte Wahlgang mit 138 Stimme als 116. Bundesrot vo de Schwiz gwählt worde.[2] Uf de 1. Jänner 2016 hät er sis Amt aaträte und s Departäment für Verteidigung, Bevölkerigsschutz und Sport (VBS) vom Bundesrot Ueli Maurer übernoh, wo is Finanzdepartemänt (EFD) gwägslet hät.

Mit de Ernöierigswahle vom Bundesrot Endi 2018 häts e Rochade i de Departementsverteilig gee. Sit em 1. Jänner 2019 isch de Guy Parmelin Vorsteher vom Eidgenössische Departement för Wirtschaft, Bildig und Forschig (WBF), sim vorhärige Departement isch er as stellverträtende Leiter zuegordnet.[3]

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Fuessnote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. So tickt Bundesrat Parmelin abseits des Polit-Parketts Artikel i de Schwizer Illustrierte vom 9. Dezember 2015
  2. Parmelin jubelt dank SP und CVP Artikel i de NZZ vom 10. Dezember 2015
  3. Rochade im Bundeshaus: So sieht die neue Departementsverteilung aus Artikel i de NZZ vom 10. Dezember 2018