Schtääfe
| Stäfa | |
|---|---|
 | |
| Basisdate | |
| Staat: | Schwiiz |
| Kanton: | Züri (ZH) |
| Bezirk: | Meile |
| BFS-Nr.: | 0158 |
| Poschtleitzahl: | 8712 |
| UN/LOCODE: | CH SFA |
| Koordinate: | 697202 / 233130 |
| Höchi: | 408 m ü. M. |
| Flächi: | 8.59 km² |
| Iiwohner: | 14'889 (31. Dezämber 2022)[1] |
| Website: | www.staefa.ch |
 Reformierti Chile | |
| Charte | |
 | |
Schtääfe (amtlich Stäfa) isch e politischi Gmäind im Bezirk Meile im Kanton Züri, Schwiiz.
Geografi
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Schtääfe liit uf de rächte Siite vom Zürisee. Zue de Gmäind ghööred au na d Ortstäil Öötike (Ötikon), Oberhuuse (Oberhausen), Üülike (Uelikon), Redlike (Redlikon), Chäälhoof (Kehlhof) und Üürike (Uerikon). S Piet vo de Gmäind umfasst 41,8 % landwirtschaftlichi Flèchi, 18,2 % Wald, 31 % Sidligsflechi, 7,7 % Vercheersflechi und 0,3 % Gwässerflechi.[2]
Gschicht
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Schtääfe isch zum eschte Mal gnamset worde im Jaar 972 als Steveia, Öötike 809 als Otinchova, Üürike 965 als Urinchova.
Zivil- und Schuelgmäinde
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Ursprüngli häds für jedi Schuel en äigeti Schuelgmäind gee. D Schuelgmäind Üülike isch finanziell knapp bi Kasse gsi und hetti drum gärn die drü Schuelgmäinde Chirchbüel, Üülike und Üürike veräinigt. En erschte Aatrag isch 1889 verworfe worde. D Üüriker wäred nachhär defür gsi, wänn d Gmäind Stääfe im Gägezug d Subventione für d Üürike-Baume-Bahn zalt heti. Das häd d Gmäindersammlig 1895 zwar eso beschlosse, aber under de Bedinig, dass d ÜBB bis Stääfe faari und bim Chrüz e Haltistell für de Chäälhoof und s Dorf Stääfe iirichte tögi. Wil das d Nordoschtbahn abglent häd, häd Üürike en äigeti Zivilgmäind gründet, won Isebahnstüüre iizoge häd. D Schuelgmäinde sind erscht am 12. März 1912, uf Aatrag vo Üülike, zwangsveräingt worde. D Zivilgmäind Üürike häd de Kredit für d Isebahnsubventione zruggzalt, en neue Schiffstäg z Üürike finanziert, de Schützeveräin Üürike understützt und isch 1928 vom Bundesgricht ufglöst worde. D Gmäind Stääfe häd d Aktie und de Verwaltigsratssitz vo de ÜBB überna. Für die andere Ufgabe isch z Üürike de Ortsveräin gründet worde.[3]
Bevölkerigsentwicklig
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Quälle: Bundesamt für Statistik 2005[4]
| Jaar | 1850 | 1860 | 1870 | 1880 | 1888 | 1900 | 1910 | 1920 |
| Iiwooner | 3705 | 3826 | 3841 | 3874 | 3846 | 4228 | 4497 | 4440 |
| Jaar | 1930 | 1941 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 2000 |
| Iiwooner | 4766 | 4809 | 5294 | 6947 | 9937 | 10558 | 10539 | 11567 |
De Uusländeraatäil liit bi 17,5 % (Stand 2011).[2]
Religion
[ändere | Quälltäxt bearbeite]41,4% vo de Iiwooner sind evangelisch-reformiert, 25,1% sind römisch-katholisch (Stand 2011).[2]
Politik
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Bi de Kantonsraatswaale 2011 hät s das Ergebnis ggee:[2] BDP 3,2 %, CVP 3,5 %, EDU 3,4 %, EVP 2,2 %, FDP 16,6 %. GLP 16,1 %, GP 8,6 %, SP 17,8 %, SVP 28,2 %, Suschtigi 0,4 %.
Gmäindspresidänt isch de Karl Rahm (Stand 2012).
Wirtschaft
[ändere | Quälltäxt bearbeite]D Arbetslosigkäit isch im Jaar 2010 bi 3,5 % gläge.[2]
Tieläkt
[ändere | Quälltäxt bearbeite]De züritüütsch Tieläkt vo Schtääfe ghört zue de Seemundarte.
Literatur
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- Beat Frei: Stäfa: wohnen, arbeiten, mitreden, leben. Lesegesellschaft, Stäfa 2007, ISBN 978-3-033-01269-1.
- Hermann Fietz: Die Kunstdenkmäler des Kantons Zürich, Band II: Die Bezirke Bülach, Dielsdorf, Hinwil, Horgen und Meilen (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 15). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte. Bern 1943.
- Peter Ziegler: Stäfa (Gemeinde).. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz.
Weblink
[ändere | Quälltäxt bearbeite]
Fuessnote
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- ↑ Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023
- 1 2 3 4 5 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) , Mai 2012
- ↑ Beat Frei: Die ehemalige Zivilgemeinde Ürikon. I: Ritterhaus-Vereingigung Ürikon-Stäfa: Jahresbericht 2025 mit Abhandlungen. Ürikon 2025, S. 12.
- ↑ Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) , Date im Aahang (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) )
