Ö
Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Ö isch e Umlut wo unter anderem in de Dütsche und Alemannische Schribwyse vorkunnt. Durchschnittlig isch in alemannische Tekschte etwa jede 250. Büchstabe e ö.
Inhaltsverzeichnis |
[ändere] Herkunft
S ö isch eigetlig e o mit em Akzänt Trema. S wird aber oft nit als des wohrgnoh, unter anderem wyl mer bim Büchstabiere nit "o mit Trema", sondern eifach "ö" sait.
S Trema isch drum uegrächnet uff em o, wyl s i me Wort oft dört stoht, wo anderi Wörter e o hän, z.B:
Tochter - Töchter
Loch - Löcher
Des funktioniert au in andere Sproche. So hät zum Bispyl uff Ungarisch, wo s oft helli und dunkli Suffixe git, s helle Suffix dört e ö oder ő, wo s dunkle e o bzw. o hät:
Házon - Bőröndön
[ändere] Sproche, wo s ö verwende
Unter anderem:
[ändere] Darstellig uff em Computer
Mit de dütsche und östrychische Tastatur ßin s große und s kleine ö mithilf vo de Taste rächts vom l darstellbar. Mithilf vo de Taste "Shift" wird de Großbüchstabe dargstellt. Uff de Schwizer Tastatur isch anstell vom große "ö" de Akzäntvokal e. S große "ö" wird entweder mit de Taste "CAPS LOCK" + "ö" oder durch d Taste "Trema" (rächts vom "ü") und "ö" dargstellt.
We mer s "ö" uff re Tastatur nit darstelle cha oder s für e Zeichesatz nit vorgseh isch (z.B. bi Internetadresse), no wird "oe" statt "ö" gschrybe.
[ändere] Anderi Forme vom ö
- ø: Wird in de Sproche Norwegisch, Schwedisch und Dänisch verwändet. S stoht dört oft für [ø] und [ø:], seltener für [œ].
- œ: Isch e Ligatur uss o und e und e Büechstabe vo de Französische Orthografy. Ursprünglig chunnt er uss em Mittellatyn.
- ő: Wird numme für di Ungarischi Sproch verwändet und stoht dört immer für de Lut [ø:].
In de phonetische Schrift stoht [ø] für e helles ö (wie bi "höre", allerdings kurz). S [œ] isch e offes "ö" wie bi Hochdütsch ich möchte.
[ändere] Netzgleicher
| Wiktionary: Ö — Wortherkunft, Synonym und Übersetzige |
| Wiktionary: ö — Wortherkunft, Synonym und Übersetzige |