Vindonissa

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech

Vindonissa isch es ehemaligs römischs Legionslager i dr Schwiiz. Es isch vermutlech im Joor 14 noch Chrischtus gründt worde und lit am Zämefluss vo de Rüüss u de Aare uf em hütige Gebiet vo de Gmeind Windisch im Kanton Aargau.

Gschicht[ändere | Quälltäxt bearbeite]

D Lag vom Römerlager isch an ere strategisch günschtige Stell erfolgt, wo wichtigi Nord-Süd- und Wescht-Oscht-Wäg zämme chömed. Zwüschet 58 vor Chrischtus und de römische Bsetzig isch a dem Ort e Oppidum vo de Helvetier gstande.

Ugfähr zum Regierigsaatritt vom Kaiser Tiberius im Johr 14 noch Chrischtus het en Abteilig vo de XIII. Legion aagfange es Lager z errichte, zerscht us Holz. S isch dann etappewiis usbaut worde, bis es ums Johr 40 sini endgültigi Grössi u Laag erreicht het gha.

Wo im Johr 45/46 die XXI. Legion die bishärig Bsatzig abglöst het, hei sie s Legionslager teilwiis umstrukturiert. D Holzbaute sin durch Fachwerkgebäud mit Steisockle u Ziegeldächr ersetzt worde. Als im Johr 70 die XI. Legion ins Lager cho isch, het sie d Gebäud wider umbauet un repariert, d Aalag isch aber erhalte blibe.

de Plaan[ändere | Quälltäxt bearbeite]

S Lager het e Flächi vo 21 Hektare gha. Vom Nord- zum Südtor isch d via decumana, un vom Ost- zum Westtor d via principalis gange. A de Chrüzig vo de beide Strasse isch s Hauptquartier gsi, südlich devo de Palast vom Komandant. S het au e Badeaalag un es Militärspital im Lager gha. D Unterkünft vo de Mannschafte sin ugfähr 90 Meter lang gsi un hei jewiils Platz für 2 Centurie, als eis Manipel gha, was 200 Legionäre entspricht. Näbe de Kaserne hets im Lager au Ställ für d Rösser gäh, Magazin u Wärkstätte. Ums Lager umme het sich e Siedlig entwickelt. Bi Uusgrabige het mer en grosser Meert, es Amphitheater un mehreri Friedhöf gfunde. Au verschideni Tempel un Wasserleitige si uusgrabe worde.

Vindonissa hüt[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Vom Legionlager un de vorglagerte Siidlig gits no viel Relikt. S Amphietheater, s Nord- un s Weschttor cha ma aaluege. S Südtor isch 2006 usgrabe un erforscht worde, dann aber – ums für künftige Generatione z erhalte – wider zugschütet worde. Dodefür het mer e moderni Rekonschtruktion errichtet, wo zeigt, wie s Tor einisch gsi isch.

Im Gebiet vom Lager stoot d Chloschderchille vo Köönigsfälde.

Sit em Juni 2009 gits z Vindonissa de so gnennti Legionärspfad.[1] D Bsucher sollte sich derbi i d Ziit vo de Römer zruck versetze loo. De Legionärspfad het verschidnigi Statione und fangt bi de Contubernia a, de Unterkünft vo de römische Legionär. Di zweiti Schtation isch bim Weschttor un die dritti in de Cloaca Maxima. Di Abwasserleitig isch parallel zu de weschtliche Lagermuur gloffe un het d Kloake zur Aare abgleitet. En Teil vo de Cloaca Maxima isch uf em Legionärspfad begehbar. Da Pfad goht dann witer zum Nordtor, wo nach de noischte Ergebnis vo de Archäologe vermuetlich numme bauet worde-n-isch, wil alli Römerlager es Nordtor gha hei. Wäge de Fund, wo s unterhalb vom Tor git, weiss me hüt, dass s Nordtor füre usgang zu dr Müllkippe, wo s dört gha hed, bruucht worde-n-isch. Me hed früener vermuetet, ass a de Aare an Hafe gsi isch.[2].

Litratur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Martin Hartmann: Das Legionslager von Vindonissa, Archäologische Führer der Schweiz 18, aktualisierte Ausgabe von 2003.

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

 Commons: Vindonissa – Sammlig vo Multimediadateie

Amerkige[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Website vum Legionäärspfad
  2. D Informatione het de Autor vo eme Archäolog bi ere Besichtigung vor Ort übercho