Velarer Konsonant

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
wie en velare Luut bildet wird
Artikulationsort
Sekundärartikulation

Mit velar meint mer in de Phonetik en Artikulationsort. Un zwar die Konsonante, wo am Weiche Gaume (lat. velum) artikuliert werde. Zum Byspil duet mer bim <gg> in „Brugg“, de Zungerugge aa de Weiche Gaume drugge. Wyl de Weiche Gaume relativ gross, un e präzisi Bewegig vum Zungerugge für de Mensch schwer isch, verändre sich velari Konsonante vilmool je nooch Wort.

Velari Luut gits in fascht jedere Sprooch uff de Wält.

S Alemannisch het je nooch Dialäkt bis zue sibe velari Konsonante: de velare Nasal wie in singe, de velare Fortis-Plosiv wie in Hagge, de velare Lenis-Plosiv wie in gee, e behuuchte Fortis wie in gha, s velari Affrikat wie in Ankche, de velare Fortis-Frikativ wie in mache, un de velare Lenis-Frikativ wie in chalt. Des isch aber je nooch Dialäkt sehr verschide.

IPA-Zeiche Beschrybig vum Luut Audiobyspil
Xsampa-N2.png Velarer Nasal
Xsampa-k.png Stimmloser velarer Plosiv
Xsampa-g.png Stimmhafter velarer Plosiv
Xsampa-x.png Stimmloser velarer Frikativ
Xsampa-G2.png Stimmhafter velarer Frikativ
kx Stimmlose velare Affrikate
Xsampa-Mslash.png Velarer Approximant
Xsampa-Lslash.png Velarer lateraler Approximant
Xsampa-X.png Stimmloser labiovelarer Frikativ
Xsampa-w2.png Labiovelarer Approximant
Velarer Ejektiv
ɠ Stimmhafter velarer Implosiv