Stimmloser velarer Plosiv
Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
| Stimmlose velare Plosiv | ||
|---|---|---|
| IPA – number | 109 | |
| IPA – Zeiche | k | |
| IPA – image | ||
| Teuthonista | ? | |
| X-SAMPA | k | |
| Kirshenbaum | k | |
| Hörbiispiil |
||
Dé stimmlose velare Plosiv isch é Lút wo im internatíónalé phónetisché Alphabet als [k] gschriebé wird.
[ändere] Im Alemannisché
Im dýtsché und vorarlbergisché Alemannisch kunnt [k] hýfíg vor. In dé südbadisché Dialekte kunnt er nur am Wortafang und vor Konsónanté vor. In dé Wortmittí vor Vókale wird er redúziert betont und als öbbís zwüsché [k] und [g] gspróché.
In vielé Schwízer Dialekte wird dé stimmlose velare Plosiv meistens zu [kx], in dé Ostschwíz au zu [x]. Je noch Dialekt blíbt er in dé Wortmittí z.T. au als [k] erhalté.
In dé meisté alemannisché Schriebígé wird für [k] dé Büchstab k, noch kurzém Vókal ck gschriebé. In dé Dialekte wo [x] gsait wird, schríbt mer oft au ch.
[ändere] In anderé Sproché
- Hochdýtsch: [k] wird als k, noch kurzém Vókal als ck, selténer als kk gschriebé. In Fremdwörter wird z.T. au c gschriebé, in einígé französisché au qu(e).
- Französisch: Für [k] schríbt mer qu, vor a, o, u au c. k kunnt selté vor.
- Englisch: Meistens wird k gschriebé, vor a, o, u au c.
- Ítalíenisch: Vor a, o, u wird c gschriebé, vor e und i nur ch.
- Spanisch: Vor a, o, u wird c, teilwíß au und vor e, i, y' nur qu gschriebé.