Stimmloser velarer Plosiv

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy

Hops zue: Navigation, Suech
Stimmlose velare Plosiv
IPA – number 109
IPA – Zeiche k
IPA – image Xsampa-k.png
Teuthonista ?
X-SAMPA k
Kirshenbaum k
Hörbiispiil 


Dé stimmlose velare Plosiv isch é Lút wo im internatíónalé phónetisché Alphabet als [k] gschriebé wird.

[ändere] Im Alemannisché

Im dýtsché und vorarlbergisché Alemannisch kunnt [k] hýfíg vor. In dé südbadisché Dialekte kunnt er nur am Wortafang und vor Konsónanté vor. In dé Wortmittí vor Vókale wird er redúziert betont und als öbbís zwüsché [k] und [g] gspróché.

In vielé Schwízer Dialekte wird dé stimmlose velare Plosiv meistens zu [kx], in dé Ostschwíz au zu [x]. Je noch Dialekt blíbt er in dé Wortmittí z.T. au als [k] erhalté.

In dé meisté alemannisché Schriebígé wird für [k] dé Büchstab k, noch kurzém Vókal ck gschriebé. In dé Dialekte wo [x] gsait wird, schríbt mer oft au ch.

[ändere] In anderé Sproché

  • Hochdýtsch: [k] wird als k, noch kurzém Vókal als ck, selténer als kk gschriebé. In Fremdwörter wird z.T. au c gschriebé, in einígé französisché au qu(e).
  • Französisch: Für [k] schríbt mer qu, vor a, o, u au c. k kunnt selté vor.
  • Englisch: Meistens wird k gschriebé, vor a, o, u au c.
  • Ítalíenisch: Vor a, o, u wird c gschriebé, vor e und i nur ch.
  • Spanisch: Vor a, o, u wird c, teilwíß au und vor e, i, y' nur qu gschriebé.
Persönlichi Wärkzüg