Magnus von Füssen

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Figur vom Sankt Mang ufem Altar vo dr Gallus-Chilche z Scheideck

Dr Heilige Magnus vo Füasse oder au Sankt Mang (* gmäss dr Tradizioon öpe 699 und † 750 oder 772) het im 8. Joorhundert als Eremit bi Füessa im Allgäu gläbt.

Gschicht[ändere | Quälltäxt bearbeite]

I dr Tradizioon vom Chloschter Sankt Mang bi Füessa, wo i dr Zyt vo öpe 840 bis ane 1803 bestande het, gilt är als däm syn Gründer, und me dänkt, är sig dr erscht Apt gsi. Me weiss nid vil vo sym Läbe. Als beschti Kwelle het me d Läbensbeschrybig us em 10. Joorhundert im Codex 265 vo dr Chloschterbiblioteek z Äinsidle, wo aber noch der neue Forschig nid als Tatsachepricht sell gläse wärde. Es dütet vil druff hy, ass dr Magnus als Schüeler vom Kolumban us Irland is alemannische Biet cho und derno vo Sanggalle is Allgäu ggangen isch zum go missioniere.

Vereerig[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Derby cha me gsee, ass dr Heilig sid em Middelalter im dütschsproochige Alperuum und z Oberschwoobe a vilne Ort vereert worden isch. Me seit iim mängmol au «dr Aposchtel vom Allgäu». Syn Fyrtig isch dr 6. Septämber.

Dr Magnus zellt zu de Heilige vo de Benediktiner. I de Regioone vo de Alpe schetzt me iin als Schutzpatron gäge Schädling i dr Landwirtschaft. Dr Wanderstab vom heilige Magnus sell bi Schädlingsplooge Wunder gwürkt ha. In ere Schlucht bi Rosshaupte sell är en Kampf mid emene Trach gwunne ha. Imene Buech vo dr Stiftsbiblioteek vo Sanggalle gseet me, wie dr Magnus z Bregaz e Blinde gheilt heig.

Chilche oder Chappele mid em Patrozinium vom Heilige Mang gits usser z Füessa zum Bischpiil au z Sanggalle, z Kempte, z Alteschried, z Regensburg und z Bonaduz.

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Eduard Gebele: Der heilige Magnus von Füssen. München, 1953
  • Gebhard Spahr: Der heilige Magnus. Leben, Legende, Verehrung. Kempten 1970
  • Dorothea Walz: Auf den Spuren der Meister. Die Vita des heiligen Magnus von Füssen. Sigmaringen 1989, ISBN 3-7995-7047-0
  • Elisabeth Wintergerst:Orte der Göttin & Magnuslegende. Matriarchale Spuren in Füssen und Umgebung. Füssen, 2009
  • Magnus – Drache, Bär und Pilgerstab. 1250 Jahre Apostel des Allgäus. Lindenberg 2000, ISBN 3-933784-69-7
  • Stefan Vatter: St. Magnus. Apostel des Allgäus: Leben, Wirken und Bedeutung. Lindenberg 2010, ISBN 978-3-89870-657-5

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

 Commons: Magnus von Füssen – Sammlig vo Multimediadateie