Iamide

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen

D Iamide (griechisch Ἰαμίδαι Iamidai) sind e mythisches und historisches Gschlecht vo Woorseger und Priester im antike Griechland gsii, bsunders z Olympia. De Stammvatter isch noch de griechische Mythologi de Iamos gsii, e Soo vom Apollon.

D Iamide sind d Woorseger vo Olympia gsii, wo us de Flamme vom Opferfüür d Zuekunft düütet hend.[1] De Iamid Thrasybulos söll as erst us de Inneraie vomene Hund glese haa. Z Sparta isch e Grabmool vo de Iamide zaigt wore.[2]

Aaghöörigi vo de Iamide[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Mythischi und saagehaftei Iamide[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Zo de mythische und saagehafte Iamide ghörtEuamantis, wo de Kresphontes uf Messenie biglaitet hett. Si Noofaar isch de Theoklos gsii, wo de messenischi Fraihaitsheld Aristomenes biroote hett.[3] Demm sii Soo Mantiklos söll denn zäme mitem Gorgos, em Soo vom Aristomenes, d Messenier uf Sizilie gfüert haa. Dai hett de Mantiklos e Tempel för de Herakles gstiftet.[4]

Historisch bizügti Iamide[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Hagesias vo Syrakus, olympische Siiger ane 468 v. Chr. (Pindar Ol. 6)
  • Teisamenos, 1. Hälfti 5. Joorhundert v. Chr., Soo vom Antiochos. Er isch vo Elis uf Sparta choo und hett as Woorseger fööf Siig voruusgasait. (Herodot 9.3.3; Pausanias 3.5.6-8)
  • Agias, Soo vom Agelochos, Enkel vom Tisamenos, Sparta, Woorseger vom Lysandros. (Paus. 3.11.5)
  • Thrasybulos, 3. Jh. v. Chr., Soo von Aineias, Woorseger im arkadische Mantineia. Z Olympia isch er zäme miteme Hund abbildet wore, miteme uufgschlitzte Buuch, so as d Lebere föreluegt. (Paus. 6.2.4f., 8.10.5)

Öbeliferig[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Herodot: Historie 9.33
  • Pindar: Olympischi Ode 6.28-72
  • Pausanias: Raise z Griecheland: 3.11.5-8, 4.16.1, 6.2.4, 8.10.5

Noowiis[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Pindar, Ol. 8.2
  2. Pausanias 3.12.8
  3. Pausanias: 4.16.1
  4. Paus. 4.23.10

Literatuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Fritz Graf: Iamos. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 5, Metzler, Stuttgart 1998, ISBN 3-476-01475-4, Sp. 857.