Achaea

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Römischi Browinz
Achaea
Browinz Achaea im Römische Riich
Browinz Achaea im Römische Riich
iigrichdet: 27 v. d. Z.
Vorgänger: Macedonia
römisch sit: 146 v. d. Z.
het bestande bis: 395
Noochfolger: Hellas
Verwaltigszentrum: Colonia Laus Iulia Corinthus

Achaea isch e Browinz vom Römische Riich gsi. D Region isch 146 v. d. Z. vo de Römer eroberet worde und het zerst zur Browinz Macedonia ghöört. Under em Augustus usch Achaea in dr Senatssitzig vom 13. Januar 27 v. d. Z. as äigeständigi senatorischi Browinz iigrichdet worde.[1] Achaea het braktisch s ganze griechische Kärnland mit eme groosse Däil vo de Insle umfasst:

D Browinz isch vom ene proconsul pro praetore verwaltet worde, wo si Sitz in dr Colonia Laus Iulia Corinthus gha het, wo die römischi Kolonii gsi isch, wo am Blatz vom zerstöörte Korinth gründet worde isch. 15 n. d. Z. isch Achaea under em Kaiser Tiberius e kaiserligi Browinz worde,[2] bis dr Kaiser Claudius si im Joor 44 wider under d Kontrolle vom Senat gstellt het.[3][4] Under em Antoninus Pius si Thessalie und Phthiotis wider zur Browinz Macedonia choo.[5] Bi dr Dioklezianische Riichsreform si d Kyklade usser Skyros, Lemnos und Imbros Däil vo dr nöie provincia insularum worde.[6]

Sit 395 het Achaea as Däil vom oströmische Riich gulte. S Gebiet vom byzantinische Thema Hellas isch bis uf e Westdäil idäntisch mit däm vo Achaea gsi.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Tilmann Bechert: Die Provinzen des Römischen Reiches. Einführung und Überblick. von Zabern, Mainz 1999, ISBN 3-8053-2399-9, S. 77–81
  • Eckart Olshausen: Achaia. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 1, Metzler, Stuttgart 1996, ISBN 3-476-01471-1, Sp. 56–57.

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Cassius Dio 53.12; Strabon 17.3.25
  2. Tacitus Annalen 1.76.4, 80.1
  3. Sueton Claudius 25.3; Cassius Dio 60.24.1
  4.  Donald Engels: Roman Corinth. An alternative model for the classical city. University of Chicago Press, Chicago 1990, ISBN 978-0-226-20870-1, S. 19.
  5. Ptolemäus Geographie 3.12-14; Inscriptiones Latinae selectae 1067, 9490
  6. Laterculus Veronensis 3