Eudoxos von Knidos

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech

De Eudoxos vo Knidos (griech.: Εύδοξος; * ca. 390 v. Chr.; † ca. 338 v. Chr.) isch e griechische Filosoof gsii, und zwor aine vode wichtigste antike Mathematiker und Astronome, aber au en guete Geograaf.

Er het bim Archytas Mathematik studiert und bim Philistion Medizin. Woner 23i gsii isch, isch er uf Athen cho und het ade Vorlesige vom Platon zuegloset. Im Joor 365 v.Chr. isch er uf Ägypte woner sis Buech Oktaedris gschribe het, en Abhandlig öber Astronomie und de achtjöhrig Kalenderzyklus. Drufabe het er in Kyzikos e Schuel gründet isch aber um 350 v.Cgr. uf Athen züglet, woner e noiji Schuel ufbaut het und het sich de Ruef vomene ussergwöhnli guete Lehrer erworbe. Mit 53i isch er z Knidos gstorbe.

De Eudoxos het ufgrund vo sinene Überlegige d Grundlaag vode Mathematik as Lehr vo de Grössine glait, wa de Filosoof Aristoteles öbernoo het. Er het sich au mit de geometrische Proportionelehr beschäftigt, und mit de Lehr vo de Chegelschnitt, und de Bestimmig vom Goldene Schnitt. Zudem het er s Volume vode Pyramide und vom Chegel bestimmt.

As Astronom het er versuecht d Bewegig vode Himmelskörper mitemene System vo 27 homozentrische Sfääre z erkläre, wo um d Erde chraiset, e Modell wo de Aristoteles übernoo und liecht abgänderet het. Sini Schrifte vode Sterne und Sternbilder hend e wichtigi Grundlaag für d Arbaite vom wüsseschaftliche Dichter Aratos vo Soloi bildet.

As Geograaf het er de Umfang vode Erdchugle usgrechnet und het Grundsetz vode Bestimmig vomne geograafische Ort ufgstellt.

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • B.L. van der Waerden: Die Astronomie der Griechen; Darmstadt (1988), ISBN 3-534-03070-2
  • F. Lasserre: Die Fragmente des Eudoxos von Knidos; Berlin 1966.
  • O. Becker: Eudoxos-Studien I-V. In: Quellen und Studien zur Geschichte der Mathematik, Astronomie und Physik, Abt. B, 2 (1933), S. 311-333, 369-387; 3 (1936), S. 236-244, 370-388, 389-410.
  • E. Frank: Die Begründung der mathematischen Naturwissenschaft durch Eudoxos. In: Ders.: Knowledge, Will, and Belief. Collected Essays. Chicago/Zürich 1955, S. 134-157.
  • Kurt von Fritz: Die Ideenlehre des Eudoxos von Knidos. In: Ders.: SChriften zur griechischen Logik. I. Logik und Erkenntnistheorie. Stuttgart 1978. (= Probelmata; 70.) S. 147-169.
  • Ph. Merlan: The Life of Eudoxus. In: Ders.: Studies in Epicurus and Aristotle. Wiesbaden 1960. (= Klassisch-philologische Studien; 22.) S. 98-104.

Weblinks[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Eudoxos & Co. Aafäng vode Astronomi

Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Eudoxos_von_Knidos“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.