Walter Roderer

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech

Dr Walter «Rodi» Jakob Roderer[1] (* 3. Juli 1920 z St. Galle; † 8. Mai 2012 z Ilau[2]; haimetbrächtigt z Troge un z Züri) isch e Schwyzer Volksschauspiler gsii.

Lääbe[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Dr Walter Roderer isch as Suhn vun eme Textilchaufmann uf d Wält chuu. Im Gymnasium het er Griechisch un Latynisch glehrt, wel er het welle ne Bfaarer gee. No dr Matura het er vier Semeschter lang Germanischtik an dr Universitet Züri studiert, het s Studium aber us finanziälle Grind mieße ufgee, wu syy Vater arbetslos woren isch.

Är het fir dryssg Franke am Oobe Nääberolle am Zürcher Schauspilhuus ibernuu un het dernäbe in dr Fabrik un as Verdrätter fir Bohnerwachs gschafft. Wun er fir s Cabaret Fédéral entdeckt woren isch un in Schwyzer Film wie Oberstadtgass mitgspilt ghaa het, het er anne 1957 e aige Turneetheater grindet. Mit 1288 Uffierige vum Mustergatte het dr Roderer e Theaterrekord ufgstellt. Syy Film Ein Schweizer namens Nötzli isch bis hite ain vu dr kommerziäll erfolgrychschte Schwyzer Kinoproduktione. Z Dytschland isch dr Roderer bekannt wore dur syy Mitwirkig in dr Dudu-Filmraie.

Dr Roderer het sich anne 1993 vu dr Bihni verabschidet. Dervor het er in dr Dytschschwyzer Prässe ne Aazaigekampagne zum dodmol blante EWR-Byydritt vu dr Schwyz gschaltet. Dodin het er sy Landslyt ufgriefe, bin ere fir Ändi 1992 terminierte Volksabstimmig gege dr Byydritt z stimme. Em Roderer syy Argumäntation het em in rächtskonservative Kraise Byyfall yydrait, ihn aber bi dr Byydrittsbefirworter diskreditiert.

In dr Johr 1986, 2004 un 2007 het dr Roderer mehreri Härzinfarkt mieße verlyyde. Anne 1996 isch syy erscht Frau, d Ungari Lenke Mekkey (* 1918), gstorbe. Syy zwooti Frau un langjehrigi Bihnepartneri, d Ruth Jecklin (* 11. Novämber 1934), isch am 29. Februar 2004 an Chräbs gstorbe. Im Juli 2010 isch bekannt wore, ass er syt Jänner 2005 mit syre 60 Johr jingere Großnichte Anina ghyrote gsii isch.[3][4]

Dr Roderer het anne 2007 dr Ehre-Prix-Walo 2006 iberchuu fir syy Lääbeswärch[5][6], anne 2010 bi dr Verleihig vum Schwyzer Färnsehbryys dr Lifetime Award fir syy Lääbeswärch.[7]

Är het z Ilau gwohnt, wu dr Walter Roderer-Weg no ihm gnännt woren isch.[8] Är isch mit 91 Johr in syym Huus gstorbe.[2]

Theater[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Der verkaufte Grossvater (1982)
  • Der Mustergatte (1984)

Filmografi (Uuswahl)[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Kinofilm

  • 1953: Die Venus von Tivoli
  • 1956: Oberstadtgass
  • 1957: Der 10. Mai
  • 1959: So ein Mustergatte
  • 1959: Hast noch der Söhne ja …?
  • 1960: Der Herr mit der schwarzen Melone
  • 1962: Der 42. Himmel
  • 1963: Ferien vom Ich
  • 1965: Diamantenbillard (Un milliard dans un billard)
  • 1966: Der Würger vom Tower
  • 1973: Ein Käfer auf Extratour
  • 1975: Das verrückteste Auto der Welt
  • 1988: Ein Schweizer namens Nötzli
  • 1990: Der doppelte Nötzli

Theaterufzaichnig fir s Färnseh

  • 1961: Charleys Tante
  • 1979: Der Lückenbüsser
  • 1982: Der verkaufte Grossvater
  • 1985: Der Mustergatte

Herspil[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • 1958: Abendstunde im Spätherbst

Lieder un Sketch[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • En Saudiarabische Schlittehund
  • Fackelumzug mit em Hansjörg Bahl
  • Fundbüro
  • DJ Antoine feat. MISH – One Day, One Night

Wärch[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Sie müend mi verstoh ..., ... gelled Sie! Erinnerungen eines ernsthaften Humoristen. Reinhardt, Basel 1987, ISBN 3-7245-0605-8. (Autobiografi)

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Thomas Hostettler: Walter Roderer. In: Andreas Kotte (Hrsg.): Theaterlexikon der Schweiz. Band 3. Chronos, Zürich 2005, ISBN 3-0340-0715-9, S. 1510.
  • Benedikt Eppenberger, Daniel Stapfer: Mädchen, Machos und Moneten. Die unglaubliche Geschichte des Schweizer Kinounternehmers Erwin C. Dietrich. Mit einem Vorwort von Jess Franco. Scharfe Stiefel, Zürich 2006, ISBN 3-033-00960-3
  • Michael Wenk: Walter Roderer – Ein Leben in Bildern. Huber & Co. AG, Frauenfeld 2007, 214 S., ISBN 978-3-7193-1439-2

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Fueßnote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. «Ich bin ein Gefühlsmensch». In: Schweizer Illustrierte vum 18. Juni 2010
  2. 2,0 2,1 Walter Roderer ist gestorben. In: NZZ Online vum 8. Mai 2012
  3. SRF 1: Walter Roderer hat seine Grossnichte geheiratet Artikel mit Video vum 18. Juli 2010
  4. Blick: Heimlich Grossnichte geheiratet Artikel vum 18. Juli 2010
  5. Ehren-PRIX WALO
  6. Prix Walo. Video in: Glanz & Gloria vum 23. April 2007 (5 Minute)
  7. SF 1: "Schweizer Fernsehpreis 2010 – die Gewinner" Artikel vum 26. März 2010. Abgerufen am 28. März 2010.
  8. Bild Walter Roderer-Weg uf dr Websyte www.wandersite.ch
Information icon.svg Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vu dere Version vum Artikel „Walter_Roderer“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.