Pierre Kretz

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Dr Pierre Kretz, wo anne 1950 z Schlettstadt im Underelsass uf d Wält cho isch, isch e französische und alemannische Schriftsteller.

dr Pierre Kretz 2013

s Läbe und s Schaffe[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Er het z Stroossburg und z Saarbrücken Jura studiert und drno als Aawalt gschaffet. Hüte läbt dr Kretz z Sainte-Marie-aux-Mines im Owerelsass.

Als Schriftsteller schribt dr Pierre Kretz Romään und kulturpolitische Essay uf Französisch und Theaterstuck uf Elsässerdütsch. D Büecher vo ihm sind drno au uf Düütsch usecho. Sini Wärch gitt er deils bim Verlag La Nuée bleue z Stroossburg use. I der Schrift Le nouveau malaise alsacien zeigt er sis Beduure do drüüber, ass s Elsass kei administratyvi Einheit me isch, sid s die französischi Regierig mit de Piet Lootringe und Champagne-Ardenne zämegleit het, so dass es jetz e Deil vo dr Groossregion Grand Est isch. Das Manifescht het bi de Lüüt es grosses Echo gfunde, und me het i dr Politik jetz glueget, ob men em Elsass wider e bessere Platz chönt gää.[1]

Ane 2015 het d Sändig Schnabelweid vom Schwiizer Radio i der Uusgoob vom 12. Novämber es Hörspiil vom Kretz vorgstellt: «Ich bin a beesi Frau»,[2] wo au bim SWR gsändet worden isch. Und für das Stuck het er ane 2017 au dr Zonser Hörspiilpryys übercho. Im Joor 2019 isch das Theater a vilnen Oort uf ere Turnee im Elsass z gseh; es isch e Monolog vo der Figur d Ulmer Theres über ihres schwääre Läbe im ene elsässische Dorf, gspilt wird si vom Schauspiiler Francis Freyburger.[3] 2017 isch dr Kretz bim Verein MundArt Bad Zurzach cho us sim Wärch vorlääse.

Am 5. Mai 2019 het dr Hebelbund Löörech em Elsässer Schriftsteller im Dreiländermuseum z Löörech d Uszeichnig «Hebeldank» gää, wil er sech wie dr Presidänt vom Hebelbund, dr Volker Habermaier, gseit het für s Zämegoo vo dr französische und der dütsche Kultur ysetzi, was jo au scho füre Johann Peter Hebel öpis wichtigs gsi sig.[4]

Wärch[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Quand j'étais petit, j'étais catholique, 2005. – uf düütsch übersetzt vo dr Irène Kuhn: Ich, der kleine Katholik, 2010[5]
  • Le gardien des âmes, 2009. – uf düütsch au vo dr Kuhn: Der Seelenhüter,
  • L'Alsace pour les nuls, 2010
  • Le nouveau malaise alsacien, 2015
  • Ich bin a beesi frau. J suis une méchante femme, 2015
  • L'Alsace n'existe plus, 1027
  • Vies dérobées, 2019

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Sigurd Paul Scheichl: Pierre Kretz’ Le gardien des âmes. Roman einer Grenzregion. In: Heteroglossia. Quaderni di Linguaggi e Interdisciplinarità, 15, 2017.

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

 Commons: Pierre Kretz – Sammlig vo Multimediadateie

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Peter Schenk: Paris gibt Elsass eine Chance. (Memento vom 31. Mai 2019 im Internet Archive) uf regbas.ch
  2. «Ich bin a beesi Frau» von Pierre Kretz. Archiviert vom Original am 31. Mai 2019; abgerufen am 31. Mai 2019.
  3. Ich bin e beesi Frau. Böse sein auf Elsässisch. (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.szenik.xn--eu-wia uf szenik.eu
  4. „Hebeldank“ geht an Pierre Kretz (Memento vom 31. Mai 2019 im Internet Archive) In: Die Oberbadische, 29. April 2019
  5. Für die ZEIT ist ›Ich, der kleine Katholik‹ ein kleines Wunder (30. Dezember 2010). Archiviert vom Original am 31. Mai 2019; abgerufen am 31. Mai 2019.