Phaistos

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen
de minoischi Palast vo Phaistos i de Messara-Ebni

Phaistos (griechisch Φαιστός, mykenischPhaistos, pa-i-to) isch en antiki Stadt uf de Insle Kreta gsii. Bikannt isch de Ort wegem minoische Palast, wo do usgrabe woren isch und o dör de Diskos vo Phaistos, e rundi Toonschibe mitere Hieroglypheinschrift, wo bis hüt nonöd entzifferet isch, abgsie vo villne struube Pseudoentzifferige. Möglicherwiis isch de Name vom Ort as b3-jj-š3-tj i de Ägäische Ortsnameliste vom ägyptische Pharao Amenophis III. erwähnt.

Bronzezitt[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Di fruchtbaari Messara-Ebni isch scho i de Jungstaizitt biwonnt gsii. Um 1900 v.Chr. isch bi Phaistos e minoische Palast baut wore, wo s Herrschaftszentrum vomene Herrscher gsii isch, wo mindestens öber d Messaraebni gherrscht hett. Im 17. Jh. v.Chr. isch de Palast dör e starchs Erdbebe zerstört wore. De Noibau isch aber nie fertig wore, dodeöfr isch z Hagia Triada, wo echli nööcher zom Meer hii glegen isch, e zwaite Palast entstande. Nochdem im 15. Jh. v.Chr. mykenischi Grieche Kreta underworffe hend, isch ganz Kreta vo Knossos us biherrscht wore. Um 1000 v. Chr. sind d Dorer uf Kreta iigwanderet und di minoischi Kultur isch denn völlig erlosche.

Antiki[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Phaistos isch aini vo de sibe kretische Stedt, wo de Homer im Schiffskatalog uuffüert und e Kontigent Schiff under de Füerig vom kretische König Idomeneus uf Troja stellt. I de früene Antiki isch Phaistos e selbständige Stadtstaat gsii, wo aigni Münze useggee hett. Die Münze sind religionshistorisch drum interessant, well sie de Riis Talos und de kretischi Gott Welchanos abbildet. För Phaistos isch o de Kult vo de Lato Pythia bizügt und s Fest Ekdysia (Ἐκδύσια "Uuszüche"), wo mit de Saag vom Leukippos vebrunden isch.

Abem 3. Joorhundert v. Chr. isch Phaistos abhängig vom mächtige Stadtstaat Gortyn wore, wo witter obe im Flusstal glegen isch. I de Röömerzitt isch Phaistos e bidüttigsloose Ort gsii.

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  •  Athanasia Kanta: Phaistos, Hagia Triada, Gortyn. Verlag Adam, Athen 1998 (Umfangreiche und bebilderte Darstellung vor allem von Phaistos und Agia Triada).
  •  Costis Davaras: Phaistos – Hagia Triada – Gortyn. Verlagshaus Hannibal, Athen.
  •  Festos – der minoische Palast (miniguides). Mediterraneo Editions, 2001 (Kleiner kommentierter Plan).