Joseph Yerly

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Dr Joseph Yerly, wo vom 17. Juni 1896 bis am 23. Mai 1961 z Treyvaux gläbt het, isch e Wälschfryburger Mundartdichter gsi.

s Lääben un s Schaffe[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Dr Joseph Yerly isch em Victor Yerly und däm sinere Frou Marie geb. Gaillard ire Soon gsi. Er het d Marie Peiry ghürootet. Gschaffet het er als Puur z Treyvaux im Fryburger Saanebezirk, und politisch het er sich i sym Kantoon als Groossraat vo dr freisinnige Partei angaschiert.

Dr Yerly isch als Autoor vo Mundartwäärch bekant worde. Er het Romään, Churzgschichte und Theaterstuck gschribe, alles im Fryburger Oberländer Patois, der regionale Form vo dr Frankoprovänzaalische Sprooch vom wytere Greyerzerland. Dr Yerly isch eine vo de früene Sproochaktivischte füre Wälschfryburger Dialäkt gsi. Iim sälber het für syni Funkzioon ganz äifach der Titel Patoisant am beschte basst. Ane 1961 grad bevor er uf s Wälschschwiizer Fäscht vo de Mundartdichter z Vevey hät welle goo, mit emene nöie Patois-Tegscht füre Dichterwettbewärb, isch er gstoorbe. Er lyt im Fridhoof vo Treyvaux.

Dr Dichter het für syni Projäkt mit em Komponischt Georges Aeby und em Mooler Louis Vonlanthen zämegschaffet. Ane 1939 het dr Yerly ghulfe d Fryburger Trachteveräinigung gründe und isch au grad dere ihren eerscht Presidänt woorde.[1] 1956 isch er drby gsi, wo me dr Fryburger Schriftstellerveräin uf d Bäi gstelt het, und er isch au Migliid vom Schwiizer Schriftstellerveräin und vom Veräin vo de Wälschfryburger Mundartdichter Bal'èthêla gsi.

Wäärch[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Kan la têra tsantè, 1938
  • Le tsandèlê dè loton, 1937
  • La voudâja de la Bôma
  • Hommage é l’abbé Bovet
  • Ou pi de la krâ
  • La méjon ke pliàrè, 1941
  • Kolin di dzanlyè
  • Le chèrvechyâ
  • La bénichon
  • Lè botè
  • La voix fribourgeoise, boun’an en Gruyère
  • e Reed ufe Joseph Bovet, 1956

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Marie-Thérèse Daniëls: Fribourg. Ses costumes régionaux. Frioburg 1981, S. 132.