Esther Strube

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen

D Esther Edwina Strube (* 28. Februar 1932 z Gietebach as Esther Edwina Löffler) isch e dytschi Autori, Bibliothekari un Kommunalbolitikeri.

Lääbe[ändere | Quälltäxt bearbeite]

D Esther Löffler isch e Dochter vum Otto Löffler un syre Frau Johanna geb. Mayer. Si isch as zwaits vu vier Chinder im Otmers-Hiisli uf d Wält chuu gsii un isch mit ihre zwee Brieder un dr Schweschter z Gietebach ufgwachse. Ihre Vater isch Automatedraier un Gwerkschafter gsii, ihri Mueter het mit Haimarbet s Familieyychuu ufbessert.

D Esther het dur dr Chrieg nume insgsamt sechs Johr uf d Volksschuel chenne, anne 1946 het si dr Abschluss gmacht.

Anne 1947 het si z Radolfzell d Briefig fir e Lehrerseminar bstanden un isch derno ai Johr uf s Seminar z Lohr gange. Mit dr Wehrigsreform anne 1948 het d Familie aber kai Gäld me ghaa derfir, wäge däm het d Esther s Seminar verloo, isch uf Gietebach retuurgange un het ab Jänner 1949 as Hilfsarbaiteri bi dr Firma Hanhart un bi dr Uhrefabrik Schatz gschafft.

Anne 1956 het si dr Lothar Strube ghyrote, wu vu Diringe gsii isch un as Haimarbaiter fir d Firma Faller gschafft het. Si het zwai Chinder kriegt, e Suhn, Ingolf, un e Dochter, Marianne, un 13 Johr lang as Haimarbaiteri fir e Spiilwarefabrik gschafft.

In dr 1960er Johr het d Strube Furtbildige iber Färnkirs gmacht, unter anderem iber dytschi Literatur. In däre Zyt het si as freii Mitarbaiteri fir e Zytig gschribe un au ihri erschte Schrybversuech uf Alemannisch gmacht. Ab 1970 isch si Werksredakteuri bi dr Firma Faller gsii

Im Johr 1973 isch d Familie uf Furtwange umzoge. Im nämlige Johr het d Esther Strube as Bibliothekslaiteri bi dr Biecherei vu dr Fachhochschuel aagfange. Dert het si 18 Johr lang, bis anne 1992, gschafft.

1983 isch d Strube mit ihre Familie an dr Hofrain z Schönenbach zoge, wu si hite no wohnt.

Anne 1969 isch d Esther Strube in d SPD yydrätte. Si isch vu 1980 bis 1989 fir ihri Bartei im Gmaindsrot vu Furtwange ghockt un isch in däre Zyt au Jugedscheffi z Villinge gsii. Zeh Johr lang isch si stellverdrättendi Vorsitzeri un speter Bysitzeri im Vorstand vum SPD-Ortsverain gsii un ibergangswys au mol Vorsitzeri vum DGB-Ortskartell. Si het si in ihre Bartei iberregional in verschidene Arbetskrais vum Landesverband engaschiert.[1]

Nodäm si in Ränte gangen isch, het si 1993 bim Südkurier as freii Mitarbaiteri aagfange. Syterhär schrybt si as „Brigittle“ all Wuche d Mundartglosse „Faadezainli“. Mit däre Kolumne isch si au iberregional bekannt wore. Anne 1997 het si im Drey-Verlag ihre erscht Buech uf Alemannisch puliziert, „Täik it iisi / Us em Faadezainli“. D Christa Hajek schrybt im Südkurier zum 80. Geburtdag vu dr Strube anne 2012:

„„Taik ist iisi“ war der Titel ihrer ersten Erzählung mit autobiografischen Zügen. Im Dialekt findet Esther Strube die Möglichkeit, sich „schee hintersinnig“ auszudrücken. Das lässt sich auch an den spitzfindigen Kommentaren „Us em Faadezeinli“ ablesen. Das Brigittle übrigens wurde 1993 geboren. Bücher, Aufsätze und Vorträge folgten, in denen sie den Lebensverhältnissen einfacher Menschen nachspürte, insbesondere Frauenschicksalen. In der Muettersproch-Gesellschaft und im Furtwanger Geschichts- und Heimatverein ist Esther Strube bis heute immer auf der Suche nach interessanten Geschichten.“

Südkurier, 28. Februar 2012

Im Johr 1998 het d Strube vu dr Stadt Furtwange d Burgermedallie verlihe kriegt.

2009 isch s Buech „Der gute Geist im Hintergrund“ uusechuu, wu d Strube d Lääbesgschichte un Schicksal vu Fraue us em Obere Bregdal zämedrait het, vum Mittelalter bis in s 20. Johrhundert, vu Häxeprozäss, Uhrmacherne un Straufläächterne, em Missbruuch vu Zwangsarbaiterne, vu Gwalt in dr Familie, vum Bydrag vu dr Fraue zum Verdienscht un dr mangelhalfte Bildig. D Strube het fir des Buech e Huffe Quälle uusgwärtet ghaa un e großi Zahl vu Detail zämegstellt.[2]

Aafangs 2018 isch d Strube vum Furtwanger Geschichts- und Heimatverein zum Ehremitglid ernännt wore.[3]

Wäärch[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • D Wälderschbrooch. In. Mitteilungen des GHV 9/1981
  • Dr Edwin. In: Mitteilungen des GHV 11/1983
  • Was kost’ die Welt. Frauenoffensive, München 1983
  • Täik it iisi / Us em Faadezainli. Drey-Verlag, Gutach 1997
  • „In dere Wesch han ich kai Hemm“. Redensarten, Gedichte und Prosa in der Mundart des Oberen Bregtals. Hrsg. vom Geschichts- und Heimatverein Furtwangen, Furtwangen 2005
  • Der gute Geist im Hintergrund. Geschichte und Alltag der Frauen im Oberen Bregtal von 1179 bis Ende des 20. Jahrhunderts. Mauer-Verlag Kriese, Rottenburg am Neckar 2009

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Stefan Pflaum: Kluge Beobachtungen in Mundart. In: Alemannisch dunkt üs guet 2/2018, S. 46–48 (Online)

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Fueßnote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Drei Mitglieder für ihre Jahrzehnte lange Treue geehrt, Schwarzwälder-Bote, 06.07.2016
  2. Das schwierige Leben der Frau in der Region, Schwarzwälder-Bote, 27. Septämber 2010
  3. Geschichts- und Heimatverein feiert im Juli 40-jähriges Bestehen, Südkurier, 28.01.2018