Ainu (Sprooch)
| Dialäkt: Markgreflerisch |
Ainu isch e Sprooch, wo hit am maischte z Nordjapan (uf Hokkaidō) gschwätzt wird. Si isch au z Russland (uf dr Insle Sachalin) gschwätzt woore.
Laider isch die Sprooch in Gfoor.
Anne 2007 hän nume no zee aldi Lyt d Sprooch gschwätzt.
Dr Name Ainu haißt »Mänsch« in dr Sprooch.
D Sprooch schrybt mer mid Katakana oder mit unserem Alphabeet.
Byyschpel
[ändere | Quälltäxt bearbeite]E baar Weerter uf Ainu:
| # | Woort in Katakana | Latyynischs Alphabet | Uusprooch | Ibersetzig |
|---|---|---|---|---|
| 1 | チセ | cise | /t͡ʃi.se/ | Huus |
| 2 | アイヌ odder アィヌ | ainu / aynu | /ai̯.nu/ | Mänsch |
| 3 | イタㇰ | itak | /i.tak/ | Sprooch |
| 4 | チェㇷ゚ | cep | /t͡ʃep/ | Fìich |
| 5 | カムィ | kamuy | /ka.mui/ | Gott |
| 6 | カㇺ | kam | /kam/ | Flaisch |
| 7 | モシㇼ | mosir | /mo.ʃiɾ/ | Lànd / Wält |
カムィ (kamuy) cha au „Bäär“ haiße. S Ainu-Volk verehrt dr Bäär as Gott.
Literatur
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- John Batchelor: An Ainu-English-Japanese Dictionary (Including a Grammar of the Ainu Language). 2. Uflag, Methodist Publishing House, Tokio 1905.
- Hans Adalbert Dettmer: Ainu-Grammatik. (2 Bde.). Harrassowitz, Wiesbaden 1989/1997.
- Kirsten Refsing: The Ainu Language: The Morphology and Syntax of the Shizunai Dialect. Aarhus University Press, 1986, ISBN 87-7288-020-1.
- Suzuko Tamura: The Ainu Language. Sanseido, Tokyo 2000, ISBN 4-385-35976-8.
- Masayoshi Shibatani: The Languages of Japan. Cambridge University Press, 1990: S. 1–86.
- Alexander Vovin: A Reconstruction of Proto-Ainu. Brill, Leiden 1993. ISBN 90-04-09905-0.