Johannes III. (Byzanz)

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Johannes III. Dukas Vatatzes
Kaiser vo Nicaea
Johannes III., Gold-Hyperpyron
Regierigsziit 15. Dezämber 1221 – 3. Novämber 1254
Name Johannes III. Dukas Vatatzes
Uf d Wält cho 1193
Geburtsort Didymoticho
Gstorbe 3. Novämber 1254
Dodesort Nymphaion
Vorgänger Theodor I.
Nochfolger Theodor II.
Verhürotet mit Irene Laskarina
Anna vo Hohestaufe
Dynastii Laskarischi Dünastii
Vater Basileios Vatatzes, Herzoog vo Thrakie
Mueter Umbekannt

Dr Johannes III. Dukas Vatatzes (griechisch Ἰωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης, * 1193 z Didymoticho; † 3. Novämber 1254 z Nymphaion bi Smyrna) isch vom 15. Dezämber 1222 bis zu sim Dood dr byzantinisch Kaiser im Exil z Nikaia gsi.

Lääbe[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Wäge sine Verdienst as Soldat het en 1222 si Schwiigervater Theodor I. zum sim Noochfolger bestimmt. Er het d Räste vom byzantinische Riich organisiert und het Nikaia zum sterkste und riichste Fürstedum in dr Levante gmacht. Er het d Ostgränze mit eme Abkomme mit de Seldschuke und dr Aasiidlig vo Weerbuure sicher gmacht und het denn aagfange, die öiropäische Bsitz vo sine Vorgänger zruggzeroobere.

Er het si Flotte in dr Egeis gege d Latiiner lo kämpfe und het Rhodos und spööter Chios, Lesbos und Samos zruggerooberet. Im Joor 1225 het si Armee, wo mit fränkische Söldner versterkt gsi isch, d Chreft vom Latiinische Kaiserriich uf offenem Fäld gschlaage und het si fast ganz us Chläiasie usedrängt.

Zämme mit de Bulgare het er 1235 ooni Erfolg Konstantinopel belaageret, het denn aber groossi Däil vo Thrakie und Makedonie iignoo und het de Despotat vo Thessaloniki (1246) und Epirus (1252) si Oberherrschaft ufzwunge. Ass Konstantinopel 1261 zruggerooberet worden isch, isch s Resultaat vo sine Aasträngige gsi.

Dr Johannes III. isch dr Schwiigersoon vom Kaiser Friedrich II. gsi. Er het ooni Erfolg brobiert d Chille wider z veräine. Vo dr orthodoxe Chille isch er as dr Johannes dr Barmhärzig häilig gsproche worde (Festdaag: 4. Novämber).

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Demetrios Ioannou Polemis: Remains of an acoluthia for the emperor John Ducas Batatzes, In: C. Mango, O. Pritsak: Okeanos: Essays Presented to Ihor Sevcenko on his Sixtieth Birthday by his Colleagues and Students, Festschrift, = Harvard Ukrainian Studies 7, Cambridge, Mass, 1984, S. 542–547
  • J. Langdon: John III Ducas Vatatzes' Byzantine Imperium in Anatolian Exile, 1222–54. The Legacy of his Diplomatic, Military and Internal Program for the Restitutio Orbis, Diss. University of California, 1978, 1979
  • Wilhelm Blum: JOHANNES III. VATATZES. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 3, Herzberg 1992, ISBN 3-88309-035-2, Sp. 417–419.
  • Peter Schreiner: Johannes III. Dukas Vatatzes, byzantinischer Kaiser (1221/ca. 1192-1254). In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 5, Artemis & Winkler, München/Zürich 1991, ISBN 3-7608-8905-0, Sp. 533–534.