Westalemannisch

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Dialäkt: Markgräflerisch (Ebringe)

Under Westalemannisch fasst mer alli alemannische Dialekt zämme, wo de Plural vum Verb in de erste und dritte Persone uf -e (oder au -a, -ä) bilde. (abglaitet vu de 1. un 3. Person Plural im Middelhochdytsche, also mir/si mache

D'Dialektgränze zum Ostalemannisch verlauft östlich vum Schwarzwald und goht no fast gradlinig dur d'Schwyz.

Westalemannisch bildet - wie s'Hochdytsche un s'Ostalemannische die 2. Person Plural vum Verb uf -(e)t. Im Gegesatz zum Ostalammenische git es kai Einheitsplural vum Verb - mit Usnahm vum Oberrhialemannische, vum Elsässische nördlich vu Mülhuse un vum nördliche Markgräflerische, wo de Einheitsplural uf -e(n) bilde. De Einheitsplural vum Verb isch ä rächt jungi Entwicklig un tritt in verschiidene dytsche Dialekt un au im Plattdütsche uf, wobi dert -et im Weste un -en im Oste fer de Einheitsplural vum Verb gnu wird, also umchehrt wie im Alemannische.

Bekannti westalemannischi Dialekt sin Elsässisch un Baseldytsch, Bärndytsch, Markgräflerisch un Kaiserstiählerisch.

Lueg au Ostalemannisch

Quelle:
dtv-Atlas zur deutschen Sprache, 14. Ufl. 2004, S.158/159.