Straße von Tiran

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Straße von Tiran
D Strooss vo Tiran und d Insle Tiran im Rote Meer
D Strooss vo Tiran und d Insle Tiran im Rote Meer
Verbindet s Gwässer Golf vo Akaba
mit em Gwässer Roots Meer
Drennt d Landmasse Sinai-Halbinsle
vo dr Landmasse Arabischi Halbinsle
Date
Karte von Straße von Tiran
Chliinsti Bräiti 5 km
Insle Tiran, Sanafir, 4 Koralleriff

D Strooss vo Tiran oder au Meerängi vo Tiran verbindet dr Golf vo Akaba mit em Rote Meer, lit also zwüschen em süüdlige Spitz vom Sinai und Saudi-Arabie.

Für Israel isch si dr Zuegang zum Indische Ozean, für Jordanie die äinzigi Verbindig zum Wältmeer. iire Naame chunnt vo dr saudi-arabische Insle Tīrān / تيران‎, wo am Iigang vo dr Meerstrooss lit.

Zmidzt in dr Strooss vo Tiran lige vier Koralleriff, wo noch britische Kartografe us em 19. Joorhundert benennt si: Jackson, Woodhouse, Thomas und Gordon. Starki Ströömige versorge d Riffpflanze und die chliine Rifffisch mit vil Naarig (z. B. Plankton). Si wärde denn vo gröössere Raubfisch gjagt: Barrakudas, Makrele, Thunfische und Haifisch.[1]

Gschicht[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Churz vor dr Sueskrise und em Säggsdaagchrieg het dr egüptisch Bresidänt Gamal Abdel Nasser d Strooss vo Tiran für die israelischi Schifffaart gspert, was e Verstooss gege d Konvenzion über Hohäitsrächt uf See und in Zone nääbedraa gsi isch, wo d UN-Seerächtskomferänz am 27. April 1958 aagnoo het,[2] und dr Casus belli für e Säggsdaagchrieg. Dr amerikanischi Bresidänt Lyndon B. Johnson het noch em Chrieg am 19. Juni 1967 gsäit: „Wenn s äi äinzelni, unüberlegti Handlig gee het, wo mee als alli andere für dä Usbruch verantwortlig gsi isch, denn isch das die willkürligi und gföörligi Entschäidig gsi, d Strooss vo Tiran zuezdue. Alli Völker müesse s Rächt uf freiji Faart uf de Seewääg haa.“[3]

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

 Commons: D Strooss vo Tiran – Sammlig vo Multimediadateie

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. [1]
  2. United Nations Conference on the Law of the Sea; Genf: UN Publications 1958, S. 132-134.
  3. Yehuda Lukacs: Documents on the Israeli-Palestinian Conflict 1967-1983; NY: Cambridge University Press 1984, S. 17-18; Abba Eban: Abba Eban; NY: Random House 1977, S. 358.