D Nöiromantik in dr Litratuur

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen

D Nöiromantik oder au Neoromantik (me seit em au dr „literarisch Juugedstiil“) isch d Bezäichnig für e literarischi Ströömig, wo öppe vo ane 1890 bis 1915 aktiv gsi isch. Sie het sech as Geegebeweegig zum Naturalismus und zur Modärne verstande, und si het an d Inhalt vo dr Romantik aaknüpft het.

Theeme[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Die nöiromantische Dichder häi e Vorliebe ghaa für exotischi Schaublätz – wie öpe s Middelalter oder s Italie in dr Zit vo dr Rönessans – und au alles Wunderbars und Ghäimnisvoll-Magische, s Skurrile, d Sage, Müthe und Määrli hei se inträssiert.

Bsunders in dr Lürik häi d Nöiromantiker mänge Teggst von ere volländete Form und ere fiine Sprooch gschriibe.

D Nöiromantik isch vom Sümbolismus aagregt worde und au vo dr Dekadänzdichdig; si isch em Impressionismus und dr Dichdig vom Fin de Siècle und em Juugedstiil noochgstande, wo umgcheert vo dr Nöiromantik wääsentlig beiiflusst worde isch.

Autoore[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Bedütendi Verdräter vo dr Nöiromantik si:

im dütsche Sproochgebiet:

im änglische Sproochgebiet:

z Oschteuropa:

Lueg au[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Virginia Button, Virginia: Neo-Romanticism. New York 1996.
  • Michael Clarke, Deborah Clarke: Neo-Romanticism.Oxford, New York 2001.
  • Carl Dahlhaus: Neo-Romanticism. 1979.
  • Justine Hopkins: Neo-Romanticism. Oxford, New York 2001.