Ainu (Sprooch)
(Witergleitet vun Ainu (Sprooch))
| Dialäkt: Elsassisch |
Ainu ìsch e Sprooch, wi hit àm maischte ìn Nordjàpàn (uf de Ìnsel Hokkaidō) geredt word.
Friejer ìsch se au ìn Rüsslànd (uf de Ìnsel Sachalin) geredt worre, àwer d letschte Spracher sìn àm And vum 20. Johrhundert gstorwe.
Laider ìsch die Sprooch ìn G’fàhr.
Ìm Johr 2007, het s numme zehn àldi Persone gann, wi Ainu àls Müetersprooch ghet hàn. Àwer hunderti Litt zaje Intressiere àn de Sprooch.
De Nàmme Ainu bedit « Mensch » ìn dere Sprooch.
D Sprooch schriibt sich mìt Katakana (e Bschtàndtail vu de jàpànisch Schrìft) odder mìt unsr’m làtinische Alphabet, bsunderscht üsserhàlb Jàpàn.
Beispiiler
[ändere | Quälltäxt bearbeite]E pààr Werter uf Ainu:
| # | Wort uf Katakana | Làtinisches Alphabet | Üssprooch | Ìwersetzung |
|---|---|---|---|---|
| 1 | チセ | cise | /t͡ʃi.se/ | Hüs |
| 2 | アイヌ odder アィヌ | ainu / aynu | /ai̯.nu/ | Mensch |
| 3 | イタㇰ | itak | /ʔi.tak̚/ | Sprooch |
| 4 | チェㇷ゚ | cep | /t͡ʃep̚/ | Fìsch |
| 5 | カムィ | kamuy | /ka.mui̯/ | Gott |
| 6 | カㇺ | kam | /kam/ | Flaisch |
| 7 | モシㇼ | mosir | /mo.ʃiɾ/ | Lànd / Walt |
カムィ (kamuy) kànn au "Bar" bedite. S Ainu Volk verehrt de Bar àls Gott.
Literatür un Qualle
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- John Batchelor: An Ainu-English-Japanese Dictionary (Including a Grammar of the Ainu Language). 2. Uflag, Methodist Publishing House, Tokio 1905.
- Hans Adalbert Dettmer: Ainu-Grammatik. (2 Bde.). Harrassowitz, Wiesbaden 1989/1997.
- Kirsten Refsing: The Ainu Language: The Morphology and Syntax of the Shizunai Dialect. Aarhus University Press, 1986, ISBN 87-7288-020-1.
- Suzuko Tamura: The Ainu Language. Sanseido, Tokyo 2000, ISBN 4-385-35976-8.
- Masayoshi Shibatani: The Languages of Japan. Cambridge University Press, 1990: S. 1–86.
- Alexander Vovin: A Reconstruction of Proto-Ainu. Brill, Leiden 1993. ISBN 90-04-09905-0.