Text: Briäder Grimm „Chinder- un Huusmärli“ - Dat Mäken von Brakel

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Briäder Grimm: Chinder- un Huusmärli (7. Uflag 1857)

Nr. 139 - Dat Mäken von Brakel - S Maidli vù Bräkel (Ibersetzig in dr Dialäkt vum Untere Markgräflerland)

S isch emool e Maidli vù Bräkel ze der Sanggd Ani Kabälen ùnder der Hinnenborg gangen, ùn wel s gäärn hed welen e Man haa ùn au gmaind hed, s sèi sùnschd niemes in der Kabäle, se hed s gsùnge:

„O hailigi Sanggd Ani,
Hilf mer doch bal zem Man.
Der chänsch e jo gued:
Der woond voor em Suttmerdoor,
Hed geeli Hoor:
Der chänsch e jo gued.“

Der Chilchediener isch aber hinder em Aldaar gschdanden ùn hed des ghèèrd; no hed er mid ere ganz schreege Schdim gruefe: „Der chùnsch e nid iiber, der chùnsch e nid iiber.“ S Maidli aber hed gmaind, s Marèiechindli, wù by der Mueder gschdanden isch, heeb em des zuegruefe; no isch s bees wooren ùn hed gruefe: „Babedegel, dùmi Blodere, hald d Schnùùren ùn los d Mueder schwäze.“