Sirona

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
d Verbraitig vo de Sirona i Inschrifte

D Sirona oder Đirona isch e Göttin vo de Kelte gsii, wo zäme mitem Apollo Grannus vereert woren isch.

Name[ändere | Quälltäxt bearbeite]

De Name isch us älterem *Stirona entstande, wo im Gallische zu Sirona / Đirona / ĐĐirona / Thirona (wa öppe wie /tsiironaa/ usgsproche werd, mit Betoonig uf de erst Silbe) woren isch. I de Regle werd de Name mit »Grosse Stern« öbersetzt, zu ie. H2ster- »Stern«, wa guet dezue passt, well de Apollo Grannus as Sunegott aaglueget werd, wa aber nöd völlig sicher isch. Well aber d Partneri vom Apollo Borvo de Name Damona »Chue« trait, isches guet mögli as Sirona »jungi Chue« bidütet [1]. Dere Düütig wör o nöd widerspreche, as d Sirona ainisch mitere Moosichle uf de Stirn dargstellt werd, do die au stilisierti Chuehörner sii chönt.

Vereerig[ändere | Quälltäxt bearbeite]

D Sirona werd recht hüüfig gnennt, i öppe 15 Inschrifte zäme mitem Apollo Grannus. Wie de werd si vor alem i de Nöchi vo Hailquele vereert. Dargstellt werd si mit Frücht, Chornääre oder mit ere Schlange, e Zaiche as si hailkundig isch. Die maiste Inschrifte stamet usem Piet vo de Treverer, d Vereerig goot aber vo de Bretagne bis uf Wien. Ai Inschrift stammt us Rom [2] und aini us Chaiseraugst [3].

Quelle[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Garrett S. Olmsted: The gods of the Celts and the Indo-Europeans, Innsbruck 1994. ISBN 3-85124-173-8
  2. CIL VI, 36
  3. NeLi 97

Büecher[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Bernhard Maier: Lexikon der keltischen Religion und Kultur. Kröner, Stuttgart 1994, ISBN 3-520-46601-5

Link[ändere | Quälltäxt bearbeite]