Claude Vigée

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Dialäkt: Unter-Elsassisch

Dr Claude Vigée (* 3. Jänner 1921 z Bischwiller, Elsass àls Claude Strauss) ìsch e frànzesìscher Dìchter, wie uf Frànzesìsch un Elsassìsch schribt. Ar salwerscht sait ìwer sìch, ar sej „Jude und Elsässer, also doppelt Elsässer und doppelt Jude“[1]

Lawa[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Dr Vigée stàmmt üs ere àlte elsassìsche Düechhandlerfàmilie. Ar ìsch z Bischwiller ufgwàchse un z Stroßburi uf s Gymnasium gànge. Wie ànne 1940 de ditsche Druppe ìn s Elsàss inmarschert sìn, ìsch er uf Toulous gflìchtet un hàt dert mìt eme Medizinstudium àngfànge. Ar hàt sìch drno dr Résistance àngschlosse un 1942 sini erschte Gedìcht ìn dr Untergrundzitschrìft „Poésie 42“ vereffentlìcht. Ìm Johr 1943 ìsch er ìn d USA gflìchtet, wien er ànne 1947 ìn Romanistik promovert hàt. Ar hàt frànzesìschi Sproch un Literatür gelehrt àn dr Ohio State University, àm Wellesley College un àn dr Brandeis University. Sit 1950 hàt er rejemaßi Gedìcht vereffentlìcht z Frànrich. 1960 bìs 2001 hàt er z Israel glabt, wien er bìs züe sinre Pensionerung 1983 àn dr Hebräische Üniversitet z Jerusalem gelehrt hàt. Dr Vigée labt hite z Paris.

S Thema vun dr Dìchtung vum Vigée ìsch unter àndrem d Üssenàndersetzung mìt em Leid vun dr Jude, vun dr Elsasser, vun dr elsassische Jude un dr Jude ìm Elsàss, àwer öi mit dr Schenheit un dr Verganglichkeit vum schlìchte, landlige Erb. Öi s Strawe no Fridde un zwìschemanschliger Einigung ìst e Motiv, wiener ìmmer wider ufgrifft.

Àm 18. März 2000 ìsch in sinre Heimetstàdt Bischwiller s Kulturzentrum „Claude Vigée“ ingweit worre.

Wichtigschti Werike[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • La lutte avec l’ange (1939–1949) Publication 1950. Réédition L’Harmattan 2005 : Collection Poètes des cinq continents
  • La corne du grand pardon (1954)
  • L’été indien (1957)
  • Le poème du retour (1962)
  • Le passage du vivant
  • Dans le creuset du vent
  • Danser vers l’abîme
  • Dans le silence de l’Aleph (Albin Michel, 1992)
  • Les Puits d’eau vive (Albin Michel, 1993)
  • Treize inconnus de la Bible (1996)
  • Être poète pour que les hommes vivent (2006).

Dr Claude Vigée hàt öi im Elsasser Jiddisch gschriwwe[2] un ésch öi Iwwrsetzr vun Rainer Maria Rilke.

Priis[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Iww’r’s Werik[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Jean-Yves Lartichaux, Claude Vigée, Seghers, coll. Poètes d’aujourd’hui, 1978.
  • Anne Mounic, La poésie de Claude Vigée. Danse vers l’abîme par joui-dire, L’Harmattan, 2005

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Quelle[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Gespräch mit Claude Vigée, 1972
  2. Astrid Starck-Adler: Le yidich occidental (alsacien) dans l’oeuvre de Claude Vigée. In: La Terre et le Souffle. Colloque Claude VIGEE. Cerisy-la-Salle, 1988. Albin Michel 1992.
Information icon.svg Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Claude_Vigée“ vu de franzeesche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.

Information icon.svg Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vu dere Version vum Artikel „Claude_Vigée“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.