Bann (Gebiet)

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
March vom ehemoolige Stadtbann vo Züri-Seefäld
Dialäkt: Baseldütsch

Bann isch d Bezäichnig für e Gebiet, wo din d Gebot von ere Obrikäit Gältig häi. Dr Begriff daucht in dr dütsche Sprooch sit em 10. Joorhundert uf. Es bezäichnet mäistens e Herrschaftsgebiet, March, Stadtgebiet oder Verwaltigsbezirk. In däm Zämmehang git s d Usdrück Bannwald, Wildbann und Bannmäile. Vor allem in dr Schwiz, z Südbade und im Elsass isch dr Begriff no aktuell und stoot dört für Gmäindigebiet.

In dr Stadt Basel het s no bis 1834 usserhalb vo de Stadtkwardier en undere Bann (gege Norde und Weste), en obere Bann (gege Süüde und Oste), dr Bläsibann (grad näbe em Bläsikwardier) und dr Riechebann usserhalb vo Rieche gee.[1]

Dr Bannumgang[ändere | Quälltäxt bearbeite]

In dr Nordwestschwiz findet äimol im Joor dr sogenannti Banndaag statt, wo d Iiwooner vo de Gmäinde iire Gmäindsgränze nooch laufe und si kontrolliere (Bannumgang). Im Frickdaal git s in jedere Gmäind dr Maibittgang zu de vier Bannchrüz.[2]

Dr Bannumgang het sini Ursprüng im Middelalter. Z Basel het män em Bannritt gsäit und scho 1493 gschriibe ass d Gschäidheere, wo für d Marche verntwortlig gsi si, scho sit Urzite an dr Uffert e fiirligi Prozessioon um e Stadtbann wurde abhalte, und dass si nochhär in äim Joor im Huus vo de Räblüt und im neggste wider im Huus vo de Gärtner wurde iicheere für s Festmööli.[3]

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Schweizerisches Idiotikon Band 4, Spalte 1275
  2. Schweizerisches Idiotikon Band 4, Spalte 1274
  3. Peter Ochs, Geschichte der Stadt und Landschaft Basel, Band 5, S.66
Information icon.svg Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Bann_(Gebiet)“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.