Architektur der Renaissance

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech

Dr Archidekturstiil vo dr Rönessans isch in dr Zit zwüschen em früeje 15. und spoote 16. Joorhundert in verschiidene Regione vo Öiropa verbräitet gsi. Er het bewusst bestimmti Elimänt vo dr Römische Antike welle widerbelääbe und witerentwiggle. Die klassischi griechischi Archidektuur, wo vor dr römische choo isch, häi d Archidekturtheoretiker vo dr Rönessance nid in Betracht zooge. Stilistisch isch d Archidektur vo dr Rönessans noch dr gotische Archidektur choo und isch vom Barock abglööst worde. Si isch z Floränz under anderem vom Filippo Brunelleschi entwigglet worde, het sich denn schnäll uf anderi italiänischi Stedt usbräitet. Dr Stiil het sich denn zu underschiidlige Zite und mit underschiidliger Wirkig im öiropäische Usland wie Frankriich, Dütschland, Ängland oder Russland verbräitet.

Dr Rönessansstiil bedoont d Sümmetrii, d Broporzioon, d Geometri und wie d Baudäil aagordnet wärde, wie mä s in dr Archidektur vom Alte Rom in e hufe erhaltene Bauwärk het chönne gsee. D Aaornig noch festgläite Reegle vo de Süüle, Pilaster und Lisene, dr Bau vo Bööge, Kupple oder Nische het s komplexe Broporzioonssüsteem und die unregelmässige Brofiil vo de gotische Baudäil und Bauwärk abglööst.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Hubertus Günther: Was ist Renaissance? Eine Charakteristik der Architektur zu Beginn der Neuzeit. Darmstadt 2009.
  • Krista De Jonge, Konrad Ottenheym: Unity and discontinuity. Architectural relations between the Southern and Northern Low Countries 1530 - 1700. Turnhout 2007.
  • Anne Schunicht-Rawe, Vera Lüpkes (Hrsg.): Handbuch der Renaissance. Deutschland, Niederlande, Belgien, Österreich, Schweiz. Köln 2002.
  • Jean Guillaume (Hrsg.): Architecture et vie sociale. L´organisation intérieure des grandes demeures à la fin du moyen âge et la renaissance. Actes du colloque tenu à Tours du 6 au 10 juin 1988. Bariis 1994.
  • Rudolf Wittkower: Grundlagen der Architektur im Zeitalter des Humanismus. dtv-wissenschaft, Münche 1983, ISBN 3-423-04412-8.
  • Nikolaus Pevsner: An Outline of European Architecture. Pelican, Harmondsworth, Middlesex, Ängland 1964.
  • John Summerson: Architecture in Britain 1530–1830. Pelican, Harmondsworth, Middlesex, England 1977, ISBN 0-14-056003-3.
  • Manfredo Tafuri: Interpreting the Renaissance: Princes, Cities, Architects. Vorwort Daniel Sherer. Yale University Press in association with the Harvard GSD, New Haven/London Cambridge, MA 2006.
  • Robert Erich Wolf, Ronald Millen: Renaissance and Mannerist Art. Harry N. Abrams, 1968.
  • Jacob Burckhardt: Die Baukunst der Renaissance in Italien. Nach der Erstausgabe der "Geschichte der Renaissance in Italien" (= Jacob Burckhardt Werke 5). Münche 2000.

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Information icon.svg Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Architektur_der_Renaissance“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.