Alp Arslan

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Alp Arslan
Sultan vo de Groossseldschuke
Dr Alp Arslan
Regierigsziit 1064–1072
Chrönig 27. April 1064
Name Diya ad-Din Adud ad-Daula Abu Schudscha Muhammad Alp Arslan
Gstorbe 15. Dezämber 1072 (im Alter vo 43)
Dodesort Oxus, Turkestan
Begrabe Merw,
Vorgänger Tughril
Nochfolger Malik Schah I.
Kgl. Huus Seldschukischi Dünastii
Vater Chagri Beg
Religion Sunnitische Islam

Dr Alp Arslan, mit vollem Naame Diya ad-Din Adud ad-Daula Abu Schudscha Muhammad Alp Arslan ( (Persisch: آلپ ارسلا ālp arslān; Arabisch: الب ارسلان alb arslān or آلب آرسلان ālb ārslān; * öbbe 1030; † 15. Dezämber 1072), isch vo 1063 bis 1072 Sultan vo de Groossseldschuke gsi. Si Naame isch türkisch und bedütet muetige oder dapfere Löi.

Dr Arp Arslan het e Hufe Chrieg gfüert. Äine vo de bedütendste isch dr Komflikt mit Byzanz gsi. Wo dr nöi byzantinisch Kaiser Romanos IV. d Seldschuke us em Oste vo sim Riich het welle verdriibe, isch s zu meerere Schlachte in Kilikie choo. D Entschäidig isch 1071 in dr Schlacht vo Manzikert gfalle, wo d Byzantiner verloore häi. In de Joor druf häi sich mee und mee Seldschuke in Ost- und Middelanatolie niidergloo und dr grösst Däil vo Chläiasie isch für Byzanz verloore gsi.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • E. Bosworth: History of the Seljuq Turks, (S. 45-47), Curzon, Richmond 2000, ISBN 0-7007-1342-5
  • Bowen, H. „Niẓām al- Mulk, Abū ‘Alī al-Ḥasan b. ‘Alī b. Isḥāq al-Ṭūsī”. Clifford Edmund Bosworth [u. a.] (Hrsg.). The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Bd. VIII. Leiden: E. J. Brill, 1995. S. 69-73.
  • Cahen, Claude. „Alp Arslan Aud al-Dawla Abū Shudjā Muḥammad b. Dā’ūd Čaghribeg“. H. A. R. Gibb [u. a.] (Hrsg.). The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Bd. I. Leiden: E. J. Brill, 1960. S. 420f.
  • Cahen, Claude. Der Islam I. Vom Ursprung bis zu den Anfängen des Osmanenreiches. Bearb. v. Gerhard Endreß. (Fischer Weltgeschichte; Bd. 14). Frankfurt a. M.: Fischer Taschenbuch Verlag, 1987.
  • Cahen, Claude. Pre-Ottoman Turkey. A general survey of the material and spiritual culture and history c. 1071-1330. Übers.: J. Jones-Williams. London: Sidgwick and Jackson Limited, 1968.
  • Paul, Jürgen. „Von 950 bis 1200“. Albrecht Noth / Jürgen Paul (Hrsg.), Der islamische Orient. Grundzüge seiner Geschichte. (Mitteilungen zur Sozial- und Kulturgeschichte der islamischen Welt; Bd. 1). Würzburg: Ergon Verlag, 1998. S. 217-252.
  • Raschīd ad-Dīn. The History of the Seljuq Turks. From The Jāmi‘ al-Tawārīkh. An Ilkhanid Adaption of the Saljūq-nāma of Ẓahīr al-Dīn Nīshāpūrī. Hrsg.: Carole Hillenbrand. Übers. u. kommentiert von Kenneth Allin Luther. Bearb. v. Clifford Edmund Bosworth. Richmond, Surrey: Curzon Press, 2001.
  • René Grousset: The Empire of the Steppes, (S. 152), Rutgers Univ. Press, New Brunswick, NJ 1989, ISBN 0-8135-1304-9
  • Rice, Tamara Talbot: Die Seldschuken. Hrsg.: Glyn Daniel. Übers.: Peter Weigert. Köln: Verlag M. DuMont Schauberg, 1963.
  • Stanford J. Shaw: History of the Ottoman Empire and Modern Turkey, (S. 6-7), Cambridge University Press 1976, ISBN 0-521-29163-1

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]