Algebra

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Dr Aryabhata I. (476 bis öbbe 550), e bedütende indische Mathematiker und Astronom

D Algebra (vo arabisch al-ǧabr, „Ergänze“, „Iirichte“ us em Ditel vom Buech Kitāb al-Dschamʿ wa-l-tafrīq bi-ḥisāb al-Hind („Über s Rächne mit indische Ziffere“) vom al-Chwarizmi) isch äins vo de grundlegende Däilgebiet vo dr Mathematik. Si befasst sich mit de Äigeschaften vo Rächenoperazioone. Im Volksmund wird Algebra hüfig as s Rächne mit Umbekannte in Gliichige bezäichnet (zum Bischbil x + 1 = 2); die Umbekannte wird bzw. wärde mit Buechstabe daargstellt. As dr Begründer vo dr Algebra gältet dr Griech Diofantos vo Alexandria, wo irgenäinisch zwüsche 100 v. d. Z. und 350 n. d. Z. gläbt het. Si 13 Bänd umfassend Wärk Arithmetica isch s eltst bis hüt erhalte, wo di algebraische Method (also s Rächne mit Buechstabe) din bruucht wird.[1]

Geschichte[ändere | Quälltäxt bearbeite]

D Babylonier häi Gliichigssüsteem mit dr Form

\begin{align}
x + y =& p\\
xy =& q\,,
\end{align}

wo ekwiwalänt zun ere kwadratische Gliichig mit dr Form x^2 + q = px sin, chönne löse.[2] Si häi sich aber nid für exakti Löösige intressiert, sondern häi mit Hilf vo dr lineare Interpolazioon, approximativi Löösige usgrächnet.[3]

Die Alte Egüpter häi sich hauptsächlig mit lineare Gliichige beschäfdigt.[3] und Gliichige mit dr Form x + ax = b und x + ax + bx = c, wobii a, b, und c bekannt sin und x die Umbekannti isch, mit geometrische Methode glööst.[4]

Erst die Alte Grieche häi sich mit dr Algebra und dr Geometrii as Wüsseschaft befasst. D Terme vo algebraische Gliichige stelle binene Site daar, mäistens Streckene, vo geometrische Objekt. Mit em Konstrukzioonsverfaare mit Zirkel und Lineal häi si Löösige vo bestimmte algebraische Gliichige gfunde. Bi dr altgriechische Algebra het mä dorum vo geometrischer Algebra greedet, was in jüngster Zit aber umstritte isch.[5]

Dr Diofantos vo Alexandria, wo woorschinlig um s Joor 250 noch dr Zitewändi gläbt het, gältet as dr bedütendsti Algebraiker in dr Antike. Si wichdigsts Wärk, d Arithmetica, het ursprünglig us drizää Büecher bestande, wo von ene säggs überlieferet sin.[6] Er het d Arithmetik und d Algebra mit däm Wärk vo dr Geometrii glööst.[7] Andersvh as zum Bischbil d Babylonier isch er an exkaten Löösige intressiert gsi.[8]

Klassischi und modärni Algebra[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Mä däilt d Algebra hüte in die klassischi und in die modärni Algebra ii. Methode, wo bis in s 19. Joorhundert iine entwigglet worde si, ghööre zur 'klassische Algebra'. In iire undersuecht mä algebraischi Gliichige

a_n x^n + a_{n-1} x^{n-1} + \dotsb + a_1 x + a_0 = 0,

uf d Äigeschafte vo iire Löösige. Wichdig doo isch isch dr Fundamentalsatz vo dr Algebra, wo dr Gauss bewiise het und wo ussäit, ass en algebraischi Gliichig vo dr Ordnig n in \C genau n Löösige het, und dr Satz vom Abel, wo ussäit, ass es für en algebraischi Gliichig vom 5. Graad im Allgemäine käini Löösigsformle git, wo dr PQ-Formle äänele.

Um 1830 het dr Évariste Galois (1811-1832) d Galoistheorii entwigglet, wo mä as dr Aafang vo dr modärne Algebra cha aaluege. Sit denn het sich d Algebra vo dr Theorii vo de algebraische Gliichige äwägg zur Grubbe- und Ringtheorii entwigglet.

Am Bischbil vom Groosse fermatsche Satz gseet mä aber, ass mä die klassischi Algebra vo dr modärne nid klaar cha drenne. Dr Pierre de Fermat het scho im 17. Joorhundert d Vermuetig ufgstellt, ass die algebraischi Gliichig a^n + b^n = c^n mit a,b,c \in \mathbb{N} für n>2 käini ganzzaaligi Löösig het. Die Art vo Frooge z stelle isch für dier klassischi Algebra und d Zaaletheorii, wo in deere Zit entstanden isch, tüpisch gsi. Aber erst 1995 höi dr Andrew Wiles und dr Richard Taylor) mit modärne Methode us dr algebraische Geometrii und dr algebraische Zaaletheorii chönne bewiise, ass im Fermat si Vermuetig richdig isch.

Algebra as Däilgebiet vo dr Mathematik: Begriffsbestimmig und Gliiderig[ändere | Quälltäxt bearbeite]

D Inhalt und Methode vo dr Algebra si im Lauf vo dr Gschicht so stark erwiiteret worde, ass es schwiirig worde isch, e churzi Definizioon für e Begriff z gee. In dr Liste unde nooche si e baar vo de Däilgebiet vo dr Algebra ufgfüert.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Über d Gschicht vo dr Algebra[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Heinz-Wilhelm Alten et al.: 4000 Jahre Algebra. Springer-Verlag, Berlin Heidelberg 2003, ISBN 3-540-43554-9, doi: 10.1007/978-3-540-85551-4.
  • Vorlage:EoM
  • Bartel Leendert van der Waerden: A history of Algebra, Springer Verlag 1986.
  • Bartel Leendert van der Waerden: Die Algebra seit Galois, Jahresbericht DMV, Band, 68, 1966, S. 155-165 (online).
  • Jacob Klein: Die griechische Logistik und die Entstehung der Algebra in: Quellen und Studien zur Geschichte der Mathematik, Astronomie und Physik, Abteilung B: Studien, Band 3, Erstes Heft, Berlin 1934, S. 18-105 und Zweites Heft, Berlin 1936, p. 122-235; uusegee uf Änglisch under em Ditel: Greek Mathematical Thought and the Origin of Algebra. Cambridge, Mass. 1968, ISBN 0-486-27289-3.

Leerbüecher[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Wikiversity-logo.svg Wikiversity: En iifüerendi Vorlääsig über Algebra — Kursmaterialie, Forschigsprojäkt und wüsseschaftlige Usdusch

Wikibooks-logo.svg Wikibooks: Mathematik: Algebra — Lern- und Lehrmaterialie

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Vgl. Alten et al: 4000 Jahre Algebra; Berlin-Heidelberg 2003; p.95ff
  2. John Stillwell: Mathematics and Its History. Springer New York, New York, NY 2010, ISBN 978-1-4419-6052-8, S. 92.
  3. 3,0 3,1 Carl B. Boyer: A History of Mathematics. Wiley, J, New York, NY 2010, ISBN 978-0-470-52548-7, S. 30 (Online).
  4. Carl B. Boyer: A History of Mathematics. Wiley, J, New York, NY 2010, ISBN 978-0-470-52548-7, S. 15–16 (Online).
  5. Heinz-Wilhelm Alten: 4000 Jahre Algebra. Geschichte, Kulturen, Menschen. Springer, Berlin u. a. 2003, ISBN 3-540-43554-9, S. 60.
  6. Carl B. Boyer: A History of Mathematics. Wiley, J, New York, NY 2010, ISBN 978-0-470-52548-7, S. 198 (Online).
  7. Heinz-Wilhelm Alten: 4000 Jahre Algebra. Geschichte, Kulturen, Menschen. Springer, Berlin u. a. 2003, ISBN 3-540-43554-9, S. 57.
  8. Carl B. Boyer: A History of Mathematics. Wiley, J, New York, NY 2010, ISBN 978-0-470-52548-7, S. 201 (Online).
Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Algebra“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.