S Baasler Stadthuus

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen
S Stadthuus an dr Stadthuusgass z Baasel
Dialäkt: Baseldütsch

S Stadthuus isch e barocks Geböid an dr Stadthuusgass 13 in dr Stadt Baasel. Es ghöört zu de bedütende Baasler Geböid us em 18. Joorhundert. Es isch dänggmolgschützt und wird as Kulturguet, wo nazionali Bedütig het, iigschetzt.

Gschicht[ändere | Quälltäxt bearbeite]

S spöötere Stadthuus isch 1773 vom Archidekt Samuel Werenfels (1720–1800) uf dr Liigeschaft «Zum Gäist», wo under anderem vo 1689 bis 1706 im Rootsher Andres Buurget ghöört het, as Bosthuus baut worde. Es isch äigentlig dr Sitz vom Diräggtorium vo dr Kaufmaaschaft gsi, won e iiflussriichi Inträssigmäinschaft vom Baasler Groosshandel gsi isch und mit dr hütige Handelskammere cha vergliche wärde. Die het sich vo 1682 bis zum Undergang vo dr Alte Äidgenosseschaft 1798 um d Bost kümmeret.[1] Bis dass d Äidgenosseschaft 1853 d Bostgschäft in dr ganze Schwiz übernoo het und an dr Rüüdegass e nöiji Hauptbost iigrichdet het, isch dr Sitz vo dr Basler Bost im Stadthuus bliibe. Doo isch s «Basler Dybli», die ersti Briefmargge vo dr Stadtbost, wo dr Melchior Berri entworfe het, 1845 für 2 Rappe verkauft worde.[2]

S Geböid isch au für allerhand Aalääss brucht worde. Noch em Ändi vo dr Helvetik het 1806 und 1812, in de Joor, wo Baasel dr Direktorialkanton gsi isch, die äidgenössischi Daagsatzig doo dagt.[3] In de brächdige Sääl häi immer wider stedtischi Fiire stattgfunde, wie 1811 e Geburtsdaagsfiir, wo dr Napoleon e Bueb überchoo het.[1]

1803 isch d Stadtgmäind entstande und die isch denn vo dr Bürgergmäind abglööst worde, wo 1876 s ehemoolige Bosthuus übernoo het. Vo 1966 bis 1968 isch s Geböid renowiert worde.

S Stadthuus isch hüte dr Sitz vo dr Baasler Bürgergmäind. Es het doo au s Wärkateliee, wo psüchisch chranke Lüt e regelmässigi Arbet aabietet und e Laade, wo d Chläider, dr Schmuck und alles andere, wo si mache, verchauft wärde.

Fotene[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Markus Fürstenberger: Das Basler Stadthaus: Von der Post zum Sitz der Bürgergemeinde, Komm. Helbing & Lichtenhahn, 1972

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. 1,0 1,1 Gschicht vom Stadthuus uf buergergemeindebasel.ch
  2. Die erste Serie von ausgewählten Postkarten des ehemaligen Postgebäudes der Stadt Basel uf buergergemeindebasel.ch
  3. Josef Rosen: Finanzgeschichte Basels im späten Mittelalter: gesammelte Beiträge 1971-1987, Franz Steiner Verlag, 1989, S. 401

47.5586677.586673Koordinaten: 47° 33′ 31″ N, 7° 35′ 12″ O