Silvanus

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
de Silvanus mit Wald- und Wildfröcht

De Silvanus (latiinSilvānus, -ī) isch de röömisch Wald- und Feldgott. Dargstellt werd er as e Maa miteme Chranz us Piniezapfe, i de Händ hebet er Wald- und Wildfröcht. Er hett kann offizielle Staatskult ghaa, und isch bsundrigs ufem Land vereert wore.

D Römer hend au Götter vo anderne Völker Silvanus gnennt. So isch de keltischi Berggott Vosegus au Silvanus gnennt wore. Au underem helvetische Silvanus isch en iihaimische Gott z verstoo. So hend z Turicum (Zöri) Bäärejäger em Silvanus und a de Diana en Altoor gwidmet. Z Aventicum isch er zämer mitem Neptunus vereert wore. Im Welschland lebt sii Name im Wort servan „Schrättlig“ witter.

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Edward Tripp: Reclams Lexikon der antiken Mythologie. Stueggert, 1991. ISBN 3-15-010371-1
  • Dészpa Mihály-Lorand: Silvanus. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 11, Metzler, Stuttgart 2001, ISBN 3-476-01481-9, Sp. 562–564.