Lorscher Codex

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Die ersti Site vom Lorscher Codex

Dr Lorscher Codex (latiinisch Codex Laureshamensis) isch e Manuskript, wo öbbe zwüsche de Joor 1170 und 1195 in dr Riichsabtei Lorsch uf Latiinisch gschriibe worde isch. Din isch e Gschicht vom Chlooster, e Kopiaalbuech[1] vo mee as 3800 Urkunde sowie e Urbaar[2]. Dr bsundrigs Wärt vor allem vom Kopiaalbuech isch, dass d Abschrifte im Buech vilmol die äinzigi Überliiferig vo Originaalurkunde daarstelle, won sich emol im Archiiv dr bedütende Riichsabtei befunde häi und vollständig verloore gange si.

Hüte wird dr Codex im Staatsarchiiv Würzburg (Bayrischs Staatsarchiiv mit em Regierigsbezirk Underfranke as Zueständigkäitsberiich) under dr Signatuur „Mainzer Bücher verschiedenen Inhalts, Nr. 72“ ufbewaart.

Liddratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Otto Meyer, Renate Klauser (Uusegääber): Clavis mediaevalis. Kleines Wörterbuch der Mittelalterforschung. Harrassowitz, Wiesbade 1962, S. 139.
  • Tucker, Joanna: Reading and shaping medieval cartularies. Multi-scribe manuscripts and their patterns of growth. a study of the earliest cartularies of Glasgow Cathedral and Lindores Abbey, Woodbridge 2020 (Studies in Celtic history, 41).

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Kopiaalbuech: e Buech mit Abschrifte vo Urkunde.
  2. Urbaar: e Verzäichnis über Bsitzrächt von ere Grundherrschaft und d Läistige wo iiri Grundunderdaane häi müesse liifere