D Etichone

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Dr Sarkofag, wo dr Herzog Eticho emol din gsi isch, in ere Kapälle vom Odiliebärg.

D Etichone si en elsässischs Herzogsgschlächt gsi. Iire Naame chunnt vom Herzog Eticho, wo in dr Middi vom 7. Joorhundert äine vo de erste bekannte Herzög vom Elsass gsi isch und wo mit em d Herzogswürde erblig worde isch. S Gschlächt het in dr Gschicht vom Elsass im früeje Middelalter e wichdigi Rolle gspiilt.

D Herzög vom Elsass häi iire Woonsitz zum Däil in nöi entstandene Ort wie Obereenhäim und uf dr Hoocheburg gha. Dört het dr Eticho s Stift gründet, wo si Dochder, die häiligi Odilia, mit iire Schwöstere gläbt het. Spööteri Dynastie, zum Bischbil d Habsburger, häi vilmol iire Ursprung uf e Herzog Eticho (au Attich oder Adalrich) zrugggfüert.

Die äinzelne Linie in dr Genealogii vo de Etichone wärde bezäichnet as

  • Etichone, (im ängere Sinn) mit em Ditel vom ene Herzog im Elsass
  • Liutfride, mit em Ditel vom ene Groof im Sundgau, bzw
  • Eberhard, mit em Ditel vom ene Groof im Nordgau bzw. Groofe vo Egishäim, Dagsburg und Metz. S bekanntiste Familiemitgliid isch dr Bruno vo Egishäim, wo 1049 as Leo IX. Babst worde isch.

D Etichone si im 13. Joorhundert usgstorbe, wo bäidi Söön vom Groof Albert II. im Joor 1202 bim ene Durnier z Andain umchoo si.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Für d Liutfride und d Eberhard:

  • Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln Band I.2 (1999) Tafel 200A und 200B.
  • Victor Barbier: Historie de l'abbaye de Floreffe II, 2. Usgoob, Namur, 1892.
  • Hermann Reincke-Bloch: Die älteren Urkunden von S. Vannes zu Verdun, Nr. LXII, in: Jahrbuch der Gesellschaft für lothringische Geschichte und Altertumskunde XIV, 1902.
  • Werner Merz: Oberrheinische Stammtafeln 1912.
  • Franz Vollmer: „Die Etichonen“, in: Studien zur Geschichte des großfränkischen und frühdeutschen Adels, uusegee vom Gerd Tellenbach, 1957.
  • Christian Wilsdorf: „Les Etichonides aux temps carolingiens et ottoniens“, in: Bulletin philologique et historique, 1964.
  • Christian Wilsdorf: „Le château de Haut-Eguisheim jusqu'en 1251 (Regestes)“, in: Revue d'Alsace, Band 106, 1980.
  • Michel Parisse: Noblesse et chevalerie en Lorraine médiévale, Nancy, 1982.
  • Michael Borgolte: Die Geschichte der Grafengewalt im Elsass von Dagobert I. bis Otto dem Großen. In: Zeitschrift für die Geschichte des Oberrheins, Bd. 131, 1983.

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Information icon.svg Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Etichonen“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.