Manu

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech

De Manu (skt. मनु Manu m. »Mensch«) isch im Hinduismus de ersti Mensch und Gsetzgeber gsii.

De Manu isch de Soo vom Vivasvat und de Brüeder vom Yama, wo as erste gstorben isch. Drum isch de Yama de Gott vo de Verstorbene, wääred de Manu di lebige Mensche repräsentiert. De Manu isch au de ersti Gsetzgeber gsii, wo s Zämelebe vo de Mensche greglet hett. De Yama aber isch de Toterichter. De Manu isch vom Fisch Matsya, emene Avatar vom Vishnu, vor de Sintfluet grettet wore.

E Soo vom Manu isch de Ikshvaku, de Bigründer vo de Sunedynastii. Em Manu sini Tochter Ida oder Ila het de Budha (de Planet Merkur) ghüroote und baid sind d Stammeltere vo de Moodynastii.

Do d Germane e göttliche Urmensch Mannus chenet, isch es guet mögli, as d Vorstelig vomene Urmensch Manus us de urindoeuropäischi Religioo stammt.

di 14 Manu[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Im jüngere Hinduismus sind 14 verschidnigi Manu underschide wore, und jede herrscht öber e Periode vo aim manvarta, da sind 4'320'000 Joor. De jetzig Manu isch de Manu Vaivasvata, de Soo vom Vivasvat. Er isch de sibet Manu. I Zuekumpft chömet denn no sibe witteri Manu.

  • 1. Svayambhuva Manu
  • 2. Svarochisa Manu
  • 3. Auttami Manu
  • 4. Tamasa Manu
  • 5. Raivata Manu
  • 6. Chakshusa Manu
  • 7. Vaivasvata Manu
  • 8. Savarna Manu
  • 9. Dakshasavarna Manu
  • 10. Brahmasavarna Manu
  • 11. Dharmasavarna Manu
  • 12. Rudrasavarna Manu
  • 13. Rauchya Manu
  • 14. Bhautya Manu

Büecher[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Hans Wilhelm Haussig (Hg.): Götter und Mythen des Indischen Subkontinents. Stuttgart: Klett-Cotta (1984). ISBN 3-12-909850-X