Johannes V. (Byzanz)

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Johannes V. Palaiologos
Johannes V. Palaiologos
Regierigsziit 15. Juni 1341 – Dezämber 1357
Name Johannes V. Palaiologos
Ίωάννης E΄ Παλαιολόγος
Uf d Wält cho 18. Juni 1332
Geburtsort Didymoteicho[1]
Gstorbe 16. Februar 1391 (im Alter vo 58)
Dodesort Konstantinopel
Vorgänger Andronikos III.
Nochfolger Manuel II.
Verhürotet mit Helena Kantakouzene
Nochkomme Andronikos IV.
Irene Palaiologina
Manuel II. Palaiologos
Theodor I. Palaiologos, Herrscher vo Morea
Michael Palaiologos
Maria Palaiologina
drei Döchder
Vater Andronikos III. Palaiologos
Mueter Anna of Savoy

Dr Johannes V. Palaiologos (griechisch Ιωάννης Ε' Παλαιολόγος, * 18. Juni 1332 z Didymoticho; † 16. Februar 1391 z Konstantinopel) isch e Soon vom byzantinische Kaiser Andronikos III. gsi. 1341 het er dr Droon bestiige, het aber au denn zerst nid sälber d Regierigsgschäft gläitet.

D Kaiserinmueter Anna vo Savoye, dr Alexios Apokaukos und dr Patriarch Johannes XIV. Kalekas häi d Regänzschaft gha und gege die het dr Johannes Kantakuzenos, won en alte Fründ vom Andronikos III. gsi isch, rebelliert und het sich z Thrakie zum Kaiser Johannes VI. lo usrüefe. Das het e Bürgerchrieg usglööst. Dr Kantakuzenos isch 1347 siigriich z Konstantinopel iizooge und dr Johannes V. het en müesse as Kaiser anerkenne. Es het denn mee as äinisch Komflikt gee zwüschen em Johannes VI. und em Johannes V. Dr Johannes V. het schliesslig 1354 gwunne.

Bild vom Johannes V. uf ere Münze

Si Soon Andronikos IV. (1376–79) und si Änkel Johannes VII. (1390) het rebelliert gegen en und die kaiserligi Macht gschwecht, drzue isch dr Druck vo de Osmane choo, und dr Johannes het ene 1381 Dribut müesse zaale. D Räis uf Rom 1369 won er dr Babst um Hilf isch go bitte, het nüt gnützt, au nid ass er römisch-katholisch worden isch und sich dr Oberhohäit vo dr katholische Chille underworfe het.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Peter Schreiner: Johannes V. Palaiologos. In: Lexikon des Mittelalters 5, Sp. 534.
  • John Julius Norwich: BYZANZ Verfall und Untergang 1071 - 1453. Augsburg, 2000. ISBN 3-8289-0374-6
  • Ralph-Johannes Lilie, Byzanz. Das zweite Rom. Berlin: Siedler Verlag, 2003 ISBN 3-88680-693-6
  • Harris, Jonathan, The End of Byzantium. New Haven and London: Yale University Press, 2010. ISBN 978-0-300-11786-8
  • Nicol, Donald M., The Last Centuries of Byzantium. Cambridge: Cambridge University Press, 1993, 2nd edition. ISBN 0-521-43991-4

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Επίτομο Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδος (Geographical Dictionary of Greece), Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, εκδ. Ερμής, ΑΘήνα 2001


Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Johannes_V._(Byzanz)“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.