Kaukon

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen

De Kaukon (altgriechΚαύκων) isch i de griechische Mythologie de Stammvatter vo de Kaukone, e Volch i de nordwestliche Peloponnes, bsundrigs z Triphylie, wo i de Stadt Lepreon siis Graab zaigt woren isch.[1][2]

Noch de messenische Öberliferig isch de Kaukon vo Eleusis uf Messenie choo und hett d Mysterie vo de Groosse Göttine mitbroocht und d Messene, d Frau vom Polykaon, as Ersti i de Kult iigfüert. Er gelt do as Soo vom Kelainos und Enkel vom Phlyous, we e Soo vo de Erdgöttin Gaia gsii isch. Dör de Stammbomm isch e Verbindig mit Phlya, e Kultort vo de Demeter mit ghaime Intiationsritual i de Nööchi vo Athen gschaffe wore. Noch anderne und ältere Genealogie isch de Kaukon de Soo vom Poseidon[3] oder vom arkadische Eponym Arkas[4].

Noch de Schlacht vo Leuktra ane 371 v. Chr. söll de Kaukon em thebanische Feldherr Epameinondas im Tromm erschune sii und em uusterbliche Ruem verhaisse haa, wen er a de vertribne Messenier di alti Haimat zrugggebi. De Epiteles aber, en argivische Feldherr, wo a de Gründig vo de Stadt Messene bitailigt gsii isch, hett de Kaukon im Tromm druf hiigwise, wo d Satzige vo de Mysterie vo de Grosse Göttine vergabe ligid, demit er de Kult wider iifüeri.[5]

Noowiis[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Strabon: Geographike 8.345
  2. Pausanias: Raise z Griecheland 5.5.5
  3. Ailianos: De natura animalium 1.23
  4. Scholie zo s Homersch Odyssee 3.366
  5. Pausanias 4.26.6-8

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Fritz Graf: Kaukon. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 6, Metzler, Stuttgart 1999, ISBN 3-476-01476-2, Sp. 363.