Internationale Rotkreuz- und Rothalbmond-Bewegung

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
D Sümbol wo dr Beweegig iire Naame gee häi – s Rote Chrüz und dr Roti Halbmond uf wissem Hindergrund

Die Internazionali Rotchrütz- und Rothalbmondbeweegig umfasst s Internazionale Komitee vom Rote Chrüz (IKRK), die Internazionali Föderazion vo de Rotchrüz- und Rothalbmond-Gsellschafte (Föderazion) und die nazionale Rotchrüz- und Rothalbmond-Gsellschafte.[1] Alli die Organisazione si vonenander rächtlig unabhängig und innerhalb vo dr Beweegig dur gmäinsami Grundsetz, Ziil, Sümbol, Statute und Organ mitenander verbunde. D Mission vo dr Beweegig, wo uf dr ganue Wält die gliich isch – unabhängig vo staatlige Instituzione und uf dr Basis vo freiwilliger Hilf – si dr Schutz vo Lääbe, dr Gsundhäit und dr Würde und d Verchliinerig vom Liide vo Mensche in Not unabhängig vo iirer Nazionalidäät und Abstammig oder religiöse, wältaaschaulige oder politische Aasichte vo de Betroffene und vo dene wo hälfe.

S Internazionale Komitee vom Rote Chrüz, wo 1863 gründet worde isch, bestoot us bis zu 25 Schwizer Staatsbürger und isch die äinzigi Organisazion, wo im humanitäre Völkerrächt erfasst und as däm si Kontrollorgan gnennt isch. Es isch die eltisti Organisazion vo dr Beweegig und näben em Häilige Stuel und em Suweräne Malteser-Ridderorde äins vo de wenige originäre nitstaatlige Völkerrächtssubjekt. Si Mission isch usschliesslig humanitär und basiert uf de Prinzip vo dr Unbardeiligkäit, Nöitralidäät und Unabhängigkäit: dr Schutz vom Lääbe und dr Würde vo de Opfer vo Chrieg und innerstaatlige Komflikt.

Die Internazionali Föderazion vo de Rotchrüz- und Rothalbmond-Gsellschafte, dr Noochfolgerorganisazion vo dr Liga vo de Rotchrüz-Gsellschafte, wo 1919 entstande isch, koordiniert innerhalb vo dr Beweegig d Kooperazion zwüsche de nazionale Rotchrüz- und Rothalbmond-Gsellschafte und understützt dr Ufbau vo nöije nazionale Gsellschafte. Uf dr internazionale Ebeni läitet und organisiert si zämme mit de nazionale Gsellschafte Hilfsmissione in Notsituazione, wo nid vo Chrieg stamme, wie zum Bischbil Naturkatastroofe und Epidemie.

Die nazionale Rotchrüz- und Rothalbmond-Gsellschafte si Organisazione in fast alle Länder uf dr Wält, wo in iire Häimetländer im Sinn vom humanitäre Völkerrächt und de Statute vo dr Internazionale Beweegig däätig si und d Aarbet vom IKRK und vo dr Föderazion understütze. Iiri wichdigsti Ufgoobe in iire Häimetländer si d Katastroofehilf und d Verbräitig vo de Gämfer Konwenzione. Usserdäm chönne si no witeri soziali und humanitäri Ufgoobe erfülle, wo nit ummiddelbar dur völkerrächtligi Bestimmige oder d Brinzip vo dr Beweegig vorgee si. Do drzue ghöört in e Hufe Länder zum Bischbil s Bluetspändwääse, dr Rettigsdienst, d Altepflääg und anderi Beriich vo dr Sozialaarbet.

Vo dr Gründig im Joor 1928 as Dachorganisazion vom IKRK und vo dr Föderazion bis dass si 1986 iiri hütug Naame überchoo het, isch dr offizielli Naame vo dr Beweegig Internationals Rots Chrüz gsi.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Jean-Claude Favez: Das Internationale Rote Kreuz und das Dritte Reich: War der Holocaust aufzuhalten? Verlag Neue Zürcher Zeitung, Züri 1989, ISBN 3-85823-196-7 (und Bertelsmann, München 1989, ISBN 3-570-09324-7)
  • Jean Pictet: Die Grundsätze des Roten Kreuz – Kommentar. Institut Henry-Dunant, 1990
  • Hans Haug, Hans-Peter Gasser, Francoise Perret, Jean-Pierre Robert-Tissot: Menschlichkeit für alle. Die Weltbewegung des Roten Kreuzes und des Roten Halbmonds. 3. Auflage. Haupt Verlag AG, Bern 1995, ISBN 3-258-05038-4.
  • Henry Dunant: Eine Erinnerung an Solferino. Eigenverlag des Österreichischen Roten Kreuzes, Wien 1997, ISBN 3-9500801-0-4.
  • Roger Mayou (Hrsg.): Cornelia Kerkhoff (dt. Übers.): Internationales Rotkreuz- und Rothalbmondmuseum. Eigenverlag des Museums, Gämf 2000, ISBN 2-88336-009-X.
  • Hans M. Enzensberger: Krieger ohne Waffen. Das Internationale Komitee vom Roten Kreuz. Eichborn Verlag, Frankfurt 2001, ISBN 3-8218-4500-7.
  • Dieter Riesenberger: Für Humanität in Krieg und Frieden. Das Internationale Rote Kreuz 1863–1977. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2001, ISBN 3-525-01348-5.
  • Gerald Steinacher: Hakenkreuz und Rotes Kreuz. Eine humanitäre Organisation zwischen Holocaust und Flüchtlingsproblematik. StudienVerlag, Innsbruck [u.a.] 2013, ISBN 978-3-7065-4762-8.
  • Robert Dempfer: Das Rote Kreuz : von Helden im Rampenlicht und diskreten Helfern. Deuticke, Wien 2009, ISBN 978-3-552-06092-0.
  • Daniel-Erasmus Khan: Das Rote Kreuz : Geschichte einer humanitären Weltbewegung. Verlag Beck, Münche 2013, ISBN 978-3-406-64712-3.

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Statute vo dr Internazionale Rotchrüz- und Rothalbmondbeweegig, 2006, Artikel 1