Gehörlosigkeit

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech

E Mensch liidet an Ghörlosigkäit oder Daubhäit, wenn er gar nüt oder fast nüt cha ghööre.

Begriff[ändere | Quälltäxt bearbeite]

E Hörgräät
Bischbil für e Gebärdesprooch: die amerikanischi ASL (American Sign Language). Gebärdesprooche für Daubi si vollständigi Sprooche, jeedi mit iirer äigene Grammatik, Süntax und Wortschatz.

Dr medizinische Usdruck für Daubhäit isch Surditas (lat.). Dr Usdruck ghörlos isch im dütsche Sproochruum entstande, wo im letschte Vertel vom 18. Joorhundert die allgemäini Schuelbildig für daubi Chinder iigfüert worde isch. Wenn s Ghöör erst Schaade nimmt nochdäm dr Daub scho gleert het schwätze, denn reedet mä von ere „postlinguale“ oder „Spoot-Daubhäit“.

Öbbe 98 Brozänt vo de Mensche, wo as ghöörlos gälte, häi no chliini Räst vom Ghöör. Dorum reedet mä mänggisch au vo hochgradiger Schwerhöörikäit oder Rästhörigkeit. S Ghöör isch eso iigschränkt, ass akustischi Räiz nume no mit Hörhilfe wie eme Hörgräät oder z. B. eme Cochlea-Implantat chönne woorgno wärde. Ob mä mit dene Hörhilfe Sprooch cha verstoo, isch indiwiduell verschiide.

D Bezäichnig daubstumm wird vo ghörlose Persone as diskriminierend empfunde, wil dr Wortdäil 'stumm' e negativi Konnotazion het und Lüt dr Begriff gege ghörlosi Persone vilmol mit dr Bedütig vo „dumm“ oder „unfähig“ bruche. Für Ghörlosi isch s Schwätze weniger wichdig as dass si chönne kommuniziere. Under sich bruche si mäistens e Gebärdesprooch, aber für zum diräkt mit Lüt wo ghööre z kommuniziere, isch s wichdig, ass si au e Lutsprooch chönne.

Mit Oralismus mäint mä en Erziejig vo daube und schwerhörige Chinder, wo d Kommunikazion uf d Sprooch fixiert isch und wo uf e Gebärdesprooch witgehend verzichdet.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Bern Ahrbeck: Gehörlosigkeit und Identität : Probleme der Identitätsbildung Gehörloser aus der Sicht soziologischer und psychoanalytischer Theorien. Signum Verl., Hamburg 1992 ISBN 3-927731-37-4
  • Oliver Sacks: Stumme Stimmen: Reise in die Welt der Gehörlosen. Rowohlt, 6. Uflaag, Reinbek bei Hamburg 2001 ISBN 3-499-19198-9

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

 Commons: Ghörlosigkäit – Sammlig vo Multimediadateie

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]


Gsundheitshiwiis Bitte tue de Hiwiis zu Gsundheitsthemene biachte!
Information icon.svg Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Gehörlosigkeit“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.