Bénédicte Keck

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Zur Navigation springen Zur Suche springen

D Bénédicte Keck (* 14. Septämber 1983 z Stroßburi) isch e franzeesischi Sproochwisseschaftleri un e elsässischi Sprochaktivischti.

Lääbe[ändere | Quälltäxt bearbeite]

D Keck isch z Harelse ufgwachse un dert vu 1986 bis 1989 uf d Vorschuel (école maternelle) un vu 1989 bis 1994 uf d Ecole Jacques Prévert gange. Derno isch si vu 1994 bis 1998 uf dr Collège Sainte-philomène z Hàwenau un vu 1998 bis 2001 uf s Gimnasium z Stroßburi, dr Lycée International Des Pontonniers, gange.

Vu 2001 bis 2008 het si an dr Université Marc Bloch z Stroßburi studiert un het dert e Master in „Langues et interculturalité“ mit em Schwäärpunkt elsässischi Dialäktology gmacht. Aafangs het si welle ne Ibersetzeri un Dolmetscheri gee un het aagwändti Sprooche studiert (Franzeesisch, Änglisch, Dytsch un Spanisch).

Wu Microsoft verchindet het, ass s „Office 2007“ in Regionalsprooche het solle ibersetzt wääre un Elsässisch as eerschti Sprooch fir des Projäkt uusgwehlt wooren isch, isch d Bénédicte Keck in sällere Aarbetsgruppe gsii, wu d Programm ibersetzt het.

Noch em Bachelor (licence) het d Keck im e sechsmonetige Praktikum 2007/2008 an dr interkulturälle Volkshoochschuel „Pamina“ z Waisseburich Franzeesisch un Elsässisch unterriichtet. Im e Praktikum bim Färnsehsänder ARTE z Stroßburi isch si zueständig gsii fir d Kommunikation mit dr Zueschauer vu Dytschland. Derno het si nomol fir anderthalb Johr bi dr Pamina gschafft.

Syt em Juni 2008 schafft d Keck bim Elsässische Sproochamt as „Chargée de mission“. Si unterrichtet Elsässisch un schrybt Biecher fir dr Sproochunterriicht.

Scho im Studium het si aagfange, si fir dr Verain Alsace – Junge fers Elsassische (AJFE) z engaschiere, anne 2004 isch si Mitgliid woore. Vu 2005 bis 2012 het d Keck bim AJFE zwaimol in dr Wuche am Oobe Elsässischunterriicht gee. Do sin vor allem jungi Lyt chuu, Elsässer, wu ihre Dialäkt hän welle verbessere, aber au soonigi, wu nie Elsässisch glehrt hän un au „Innerfranzoose“ un Uusländer, wu hän welle Elsässisch lehre.

Fir s franzeesisch Regionaalfärnseh France 3 het d Bénédicte Keck ab 2010 e Zytlang unter em Titel „Lade uff“ e Kultursändig uf Elsässisch gmacht, derzue het si bi me Zaichetrickfilm uf Elsässisch mitgmacht. Fir s OLCA het si zäme mit dr Canopé Académie de Strasbourg unter em Titel Stùmpele Färnsehsändige uf Elsässisch fir chlaini Chinder gmacht.

Anne 2011 isch si mit em Bryys „Femme Version Fémina“ uuszaichnet woore.[1]

Schrifte[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • L’alsacien en 5 minutes par jour. First éditions, Paris 2017. 160 S. ISBN 978-2-7540-8838-1 (Le Petit Livre)
  • mit em Adrien Fernique: L’alsacien. Quelle langue! Verdeckel! Illustrations de Christophe Lazé. Éditions Jean-Paul Gisserot, Paris 2015. 125 S.
  • mit em Léon Daul: L’alsacien pour les nuls. Préface de Pierre Kretz. First édition, Paris 2010. 208 S. ISBN 978-2-7540-1848-7. (Pour les nuls)
    • 2. Uflaag: Guide de conversation l'alsacien pour les nuls. Préface de Pierre Kretz. First éditions, DL Paris 2016. 210 S. ISBN 978-2-7540-8513-7
  • mit em Léon Daul un dr Nicole Renaud: Les meilleures recettes alsaciennes. First édition, Paris 2012
  • mit em Adrien Fernique: Petit lexique français-alsacien de la petite enfance. Wenn d’r Storich g’kùmme ìsch... OLCA
  • mit em Dominique Huck: Petite histoire linguistique de l’Alsace – Klëni Gschìcht vùn de elsassische Sproch. OLCA

Ibersetzige[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Tomi Ungerer: ’S Mondmannele (Jean de la Lune). Üssem Frànzeesche ùn ’em Ditsche vùn Bénédicte Keck. Édition trilingue alsacien-français-allemand. La Nuée bleue, Strasbourg 2014. 48 S. ISBN 978-2-7165-0842-1
  • Philippe Matter: Mini-Wolf ùff de Hoch-Kìnnigsbùrri. Traduction: Bénédicte Keck. Édition bilingue alsacien-français. Les Albums Hachette, DL Vanves 2016. 24 S. ISBN 978-2-01-398229-0

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Fueßnote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Version Fémina. Le prix régional à Bénédicte Keck uf L’Alsace, 10. Februar 2012