Schwanzmeise
| Pfanestiili | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.jpg)
Pfanestiili (Aegithalos caudatus) |
||||||||||
| Systematik | ||||||||||
|
||||||||||
| Wüsseschaftlige Name | ||||||||||
| Aegithalos caudatus | ||||||||||
| (Linnaeus, 1758) |
S Pfanestiili (Aegithaloscaudatus; alemanischi Näme) isch e Singvogel, wo zo de Schwanzmaise ghört. S Pfanestiili bliibt dor s ganze Joor i Mitteleuropa und chunnt i de Alpe bis 2100 müM vor.
[ändere] Uussie
S Pfanstiili isch e schwarz-wiiss-bruune chliine Vogel mit eme ganz lange dünne schwarze Schwanz, wo e wiisse Rand het. Sis Schnäbeli degege isch munzig. De Chopf und de Buuch sind wiisslich. Mandli und Wiibli gsiend gliichig uus. Pfanestiili wered 13 bis 15 cm grooss, hend e Spannwiiti vo 16 bis 19 Gramm und wöget nume 7 bis 9 Gramm.
[ändere] Lebeswiis
S Pfanestiili lebt i Laub- und Mischwälder mit vill Underholz, i Pärk, Gärte und Füechtpiet, aber au i Sidlige, wos vill Büsch het. Si flüüget vo Busch zo Busch und fresset Insekte, Chnospe und picket au a Frücht. S Pfanestiili cha mit aim Fuess amene Ästli hange. S Zwitschere vo de Pfanestiili isch ganz fii und liislig. Si bauet i de Büsch en aiförmigs Nest us Mies, Flechte und Spinnjuppe. Zum Polstere vom Inere bruuchets bis 2000 Federe. Im Winter hockets eng anenand zämedränglet.
[ändere] Büecher
- Heinz Staffelbach: Handbuch Schweizer Alpen; Bern 2008.ISBN 978-3-258-06895-4
- Stefan Ineichen (Hrsg.): Stadtfauna, 600 Tierarten der Stadt Zürich; Bern 2010; ISBN 978-3-258-07561-7
