Amsel
| Amsle | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Systematik | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Wüsseschaftlige Name | ||||||||||||
| Turdus merula | ||||||||||||
| Linnaeus, 1758 |
D Amsle (Turdus merula; alemanischi Näme) isch e verbraitete Singvogel, wo i Mitteleuropa dor s ganze Joor dore vorchunnt. I de Alpe lebt si bis zonere Hööchi vo 2400 müM.
Uussie [ändere]
D Mandli vo de Amsle sind ganz schwarz, hend aber e geele Schnabel und e fiine dünne geele Augering. D Wiibli sind bruu und weniger uuffälig. Denebet git s au Albino. Amsle wered 18 bis 29 cm grooss, hend e Spannwiiti vo 34 bis 38 cm und wöget 55 bis 75 Gramm.
Lebeswiis [ändere]
D Amsle isch früener e Waldvogel gsii, wo nume im Winter mengisch i Sidlge aztreffe gsi isch. Ab de Mitti vom 19. Joorhundert het si afange au i de Sidligsnööchi brüete und isch hütt sogär i Städt z finde, wos gnueg Büsch und Strüücher het. Amsle brüetet i Büsch, uf Bömm und a gaignete Stele vo Hüser, wo gnueg Pflanze ume sind, wie Balkön. S Nest us Hälm striicht si mit Leem uus. De typischi Gsang vom Mandli isch scho im Februar z ghööre und di ersti Bruet cha scho im Märze sii. Amsle singet vor alem i de Dämmerig, aber au bi Rege, wenn de Himmel nöd ase hell isch. Debii suechet si sich en exponierti Stell uss, wie e Bommchroone oder e Tachfirst.
Amsle suechet uf em Bode underem Laub Regewörmer, Schnegge und Insekte. Si fresset aber au Beeri und Frücht.
Büecher [ändere]
- Heinz Staffelbach: Handbuch Schweizer Alpen; Bern 2008.ISBN 978-3-258-06895-4
- Stefan Ineichen (Hrsg.): Stadtfauna, 600 Tierarten der Stadt Zürich; Bern 2010; ISBN 978-3-258-07561-7
