Zum Inhalt springen

Max Werner Intlekofer

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy

De Max Werner Intlekofer (meischtens nu Max Intlekofer; * 19. Johrhundert in Grimmelzofè; † Dezember 1930 in München) isch en dütsche Arzt, Botaniker und Heimatforscher us Südbade gsi. Er het e bliibendi Bedütig für d Region übercho, well er d Geologi und d Flora im Wuètèdal bim Bau vu de Wutachtalbahn gnau dokumentiert het.[1]

Sii Lebe und d Forschig

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

De Max Intlekofer isch us em südbadische Dorf Grimeshofe cho. Er het an de Albert-Ludwigs-Universität Freiburg Medizin studiert und isch dert au bi de Studenteverbindig Corps Rhenania Freiburg aktiv gsi.[2] Näbe siim Studium het er jedi freii Minut in de Natur verbrocht. Er isch en aktives Mitgliid im Badische Botanische Verein gsi und het d Pflanzewelt und d Geologi im Gränzbiet zwüsche Südbaden und de Schwiiz erforscht.

Besunders wichtig für d Gschicht vu de Region Chläggi isch sini Arbet Eine botanische und geologische Wanderung im mittleren Wutachthal us em Johr 1894.[3] Wo dertmols d Wuètèdalbahn (d „Sauschwänzlebahn“) baut wore n-isch, het mer u.a. au Tunnel id Felse gsprengt. De Intlekofer het sälli frische Ärdussbüte bi Grimmelzofè süstematisch undersucht. Er het d Schichte vum Jura und vum Muschelchalch dokumäntiirt und Fossilie gsammelt. Er schribt, dass dört au ä Schädelfragmänt vumene Nothosaurus (eme fossile Meeresreptil us de Trias-Zit) gfunde wore sig, wo dän as Nadurhisdorische Museum Basel cho wär.

Anne 1897 bis 1907 isch er ad Ludwig-Maximilians-Universität München un hät dört über Die Therapie der Placenta praevia und ihre Erfolge in der Münchener Poliklinik (1897–1907) promoviert. Denno isch er als Arzt as neuerbauti Heiliggeistspital cho. Im Erschte Wältchrieg (1914–1918) isch er als bayerische Sanitätsarzt iizoge wore und het as solche Dienst du.[4] Noch em Chrieg isch er zum Oberarzt uffgstige und het joorlang als Spitalsarzt am Altenheim Heiliggeist am Dom-Pedro-Platz gschafft. Dört isch er im Dezember 1930 au gstorbe.[5]

Privatbibliothek und Exlibris

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

De Max Werner Intlekofer isch en klassische Bildigsbürger gsi und het e großi privati Fachbibliothek bsesse. Us sinere Bibliothek isch es chünstlerisch gschtaltets Bucheignerzeiche (Exlibris) überliefret. Säll Exlibris-Zetteli het d Zit überduurt und wird hüt in de grafikgschichtliche Sammlig vum LWL-Museum für Kunst und Kultur z Münster ufbewahrt.[6] Signet A.v.S. bezieht sich wohl uf de Alexander von Salzmann (1874–1934).

  • Eine botanische und geologische Wanderung im mittleren Wutachthal. In: Mitteilungen des Badischen Botanischen Vereins. Bd. 3, Nr. 115, Freiburg im Breisgau 1894, S. 133–138.
  • Die Therapie der Placenta praevia und ihre Erfolge in der Münchener Poliklinik (1897–1907). München (Medizinische Abhandlung / Promotion).

Einzelnoochwiis

[ändere | Quälltäxt bearbeite]
  1. ↑ Klettgau. In: Wikiwand / Wikipedia (Abschnitt Geologie/Fossilienfunde Grimmelshofen), abgruefe 2026.
  2. ↑ Kösener Korps-Listen von 1798 bis 1910. Hrsg. von Karl Rügemer. Starnberg 1910, Rhenania Freiburg, Nr. 781.
  3. ↑ Intlekofer (1894): Eine botanische und geologische Wanderung im mittleren Wutachtal. In: Mitteilungen des Badischen Botanischen Vereins. Nr. 115, S. 136.
  4. ↑ Bayerische Streitkräfte im Weltkrieg (1914–1918), Personalreihen und Kriegsstammrollen. Haupstaatsarchiv München, Eintrag: Max Werner Intlekofer (Sanitätskorps).
  5. ↑ Personalnotizen: Nachruf Dr. Max Werner Intlekofer. In: Zeitschrift für ärztliche Fortbildung. Band 27, Heft 24, 15. Dezember 1930, S. 811.
  6. ↑ LWL-Museum für Kunst und Kultur, Münster: Online-Sammlung, Inventarnummer C-27608 LM.