Marion Lichardus-Itten
| Dialäkt: Mìlhüüserdiitsch |
D’ Marion Lichardus-Itten (* ìm Juni 1941 z’ Zürich àls Marion Itten) ìsch a Schwiizer Histoorikera, wo vor àllem um d’ Ürg’schìcht forscht.
ìhr Laawa
[ändere | Quälltäxt bearbeite]D’ Marion Lichardus-Itte ìsch d’ Tochter vum Schwiizer Mooler, Kunschttheoreetiker un Kunschtpedàgoog Johannes Itten un em siinera zwaita Eehafràui Anneliese. Sa hàt àn dr Üniwärsiteet Züri biim Histooriker Emil Vogt g’schtudiart un ìsch ànna 1966 Doktera worra — d’rfìr hàt sa a Schrìft zem Theema Horgener Kültüür g’schrììwa. D’rnooh ìsch sa Verwàlterin vum Schwiizerischa Làndesmüsee z’ Züri worra. Ànna 1969 hàt sa a Schtüüdiaraisa ìn dr Slowàkäi g’màcht un hàt doo dr Histooriker Jan Lichardus kännag’leehrt, wo àn daara Zitt wìssaschàftliger Àssistant àm Àrkäoloogischa Ìnschtitüüt z’ Nitra gsìì ìsch. Sa hàt’na g’hiiroota, wu-n-’r ànna 1971 ìn d’ Bundesrepüblik Diitschlànd ìsch kumma ku laawa.
Zwìscha 1976 un 1981 ìsch sa Schtüüdia-n-uffsaahner un d’rnooh Àssistanzprofassera àn dr Üniwärsiteet Panthéon-Sorbonne z’ Pàriis gsìì. Àb 1982 ìsch sa därt un àn da Üniwärsiteeta z’ Haidelbarg un Màrburg àls Prìwààtdozänta taatig gsìì.
Wu sa ànna 1988 d’rzüa z’ Marburg d’ Hàbilitàzioon b’schtànda hàt[1] ìsch sa ìm saalwa Joohr àls Profassera àn d’ Sorbonne z’ruckkeehrt, wu sa ànna 2006 emeritiart worra-n-ìsch.
Àb 1986 hàt sa d’ Üssgrààwunga bii Kowatschewo ìm Tààl vu dr Struma ìn Bülgàària g’laita, womm’r a Siidlungsplàtz uffg’däckt hàt, wo zitter’m friahja Jungschtaizitt b’woohnt gsìì ìsch.
D’ Lichardus-Itten ìsch Mìtglììd vum Diitscha Àrkeoloogischa Ìnschtitüüt[2] so wia vum Bülgààrischa Àrkeoloogischa Ìnschtitüüt un ìsch Eehradokter vu dr Üniwärsiteet Sofia. Sa ìsch üsserdam Presidantin vu dr Johannes-Itten-Schtìftung.[3]
Dr Geogrààf un Hoochschüallehrer Klaus Itten (1944–2023) ìsch ìhr Brüader gsìì.
a Üsswààhl vun ìhra Schrìfta
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- Marion Itten: Die Horgener Kultur. Birkhäuser, Basel 1970.
- Marion Lichardus-Itten: Die Gräberfelder der Grossgartacher Gruppe im Elsass (= Saarbrücker Beiträge zur Altertumskunde, 25). Habelt, Bonn 1980, ISBN 978-3-7749-1423-0.
- Jan Lichardus, Marion Lichardus-Itten (mìt Biitraag vum Gérard Bailloud un vum Jacques Cauvin): La Protohistoire de l’Europe. Le Néolithique et le Chalcolithique entre la Méditerranée et la mer Baltique. Nouvelle Clio, l'histoire et ses problèmes. Presses Universitaires de France, Pàriis 1985.
- Marion Lichardus-Itten et al. (Üssg.): Beiträge zu jungsteinzeitlichen Forschungen in Bulgarien (= Saarbrücker Beiträge zur Altertumskunde, 74). Habelt, Bonn 2002, ISBN 978-3-7749-3105-3.
Lìteràtüür ìwwer sììe
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- Jean-Paul Demoule, Marion Lichardus-Itten: une vie d’archéologie. In: Vassil Nikolov, Krum Bacvarov, Maria Gurova (Hrsg.), Festschrift für Marion Lichardus-Itten, Studia Praehistorica 14, Sofia 2011, VII-IX.
Weblìnks
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- Publikatione vo und über Marion Lichardus-Itten im Katalog Helveticat vo dr Schwiizerische Nationalbibliothek
- Literatur vu un iber Marion Lichardus-Itten im Katalog vu dr Dütsche Nazionalbibliothek
- ìhra Vorschtällung àn dr Sorbonne (frànzeesch)
Ainzelnoohwiisa
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- ↑ Vor- und Frühgeschichtliche Archäologie Marburg, Habilitationen. Archiviert vom Original am 10. Dezember 2024; abgruefen am 27. Juli 2025.
- ↑ Prof. Dr. Dr. h. c. Marion Lichardus-Itten (Memento vom 29. Juli 2012 im Webarchiv archive.is)
- ↑ Lichardus-Itten Marion (Memento vom 5. Novämber 2011 im Internet Archive)
 |
Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vu dere Version vum Artikel „Marion_Lichardus-Itten“ vu de hochdütsche Wikipedia. E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde. |