Zum Inhalt springen

Marc Margotin

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Dialäkt: Mìlhüüserdiitsch

Dr Émile Marc Margotin LL-Q150 (fra)-Mathieu Kappler-Émile Marc Margotin.wav [emil maʁk maʁgɔtɛ̃] (* 30. Oktoower 1896 z’ Reims; † 28. Àwrìl 1978 z’ Épernay) ìsch a frànzeescher Àrkitäkt vum Bàuischtiil Art Déco. Ar hàt a Hüüfa Woohngebäijer z’ Reims un z’ La Baule (Wäschtfrànkrììch) zaichnet.

Dr Émile Marc Margotin ìsch ànna 1896 z’ Reims uff d’ Walt kumma. Ar ìsch dr Suhn vum Bìldhàuijer un Àrkitäkt Léon Margotin (1859–1937) un vu dr Marie Suzanne Pauline Thierot. Ar hàt àn dr Schtààtliga Hoochschüal fìr Scheena Kunscht z’ Pàriis g’schtüdiart — doo hàt’r àls Leehrer dr Léon Jaussely, dr Eugène Chifflot un dr Roger-Henri Expert g’hàà.

Ànna 1920 hàt’r zamma mìt’m Louis Roubert s’ Hüüs La Salle z’ Reims räschtoriart.[1] Ànna 1928 hàt’r z’ La Baule zamma mìt’m Adrien Grave un em Louis Roubert d’ Seehüüs Anto zaichnet,[2] wo hìtt bii da „Sùndergebäijer“ vu dr Schtàdt zeehlt.[3] Ar hàt àui ànna 1929 s’ Hüüs àm 1 Rue des Tournelles ìm Reimser Schtàdtzäntrum zaichnet, wo zitter 2000 bii da „Wìchtiga Gebäijer vum 20. Joohrhundert“ zeehlt.[4] Ar hàt àui wittera Hiiser z’ Blois (ànna 1949) un z’ Nànzig (ànna 1967) zaichnet.

Ar ìsch ànna 1967 Départements-Ìnschpakter fìr Schtàdtplàànung un Woohnung àm Minìschteerium fìr Woohnungsbàui worra.

Ar ìsch ànna 1978 z’ Épernay mìt 81 Joohra g’schtoorwa.[5]

Lìteràtüür ìwwer’na

[ändere | Quälltäxt bearbeite]
  • Alain Charles: La Baule et ses villas : le concept balnéaire. Massin, Pàriis 2002, ISBN 2-7072-0444-7 (französisch, 213 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de dr Alain Charles ìsch Àrkitäkt un Àrkitäktüürhistooriker, wo vor àllem um d’ G’schìcht vu da Seehiiser un -gebäijer g’forscht hàt[6][7]).
  • Colette David, Stéphan Ménoret: Les villas de La Baule : des bourgeoises modèles aux excentriques rigolotes. La presse de l’Estuaire, 1979 (französisch, 95 S., d’ David ìsch Schurnàlìschta bii dr Zittung Ouest-France).[8]
  • Laurent Delpire: Urbanisme et architecture balnéaire : histoire d’un phénomène de société, l’exemple du Pays de Guérande. In: Les cahiers du Pays de Guérande. Nr. 52, 2011, ISSN 0765-3565 (französisch, dr Margotin ìsch Kunschthistooriker un Küràtoor vum Département Loire-Atlantique).
  • Jean-Louis Kerouanton: Éléments de cartographie pour la connaissance de l’architecture balnéaire bauloise. Hrsg.: Kültüürminìschteerium. 2004 (französisch, openedition.org [PDF; abgerufen am 14. Februar 2026] dr Kerouanton ìsch Forscher àm Regionààla Dianscht fìr Kültürälla Ààg’laagahaita vu dr Regioon Pays de la Loire).
 Commons: Marc Margotin – Sammlig vo Multimediadateie

Ainzelnoohwiisa

[ändere | Quälltäxt bearbeite]
  1. Monuments de Reims. (PDF) s’ Mìnschter vu Reims, abgruefen am 14. Februar 2026 (französisch).
  2. Alain Charles: Maison dite villa balnéaire Anto puis La Corvette. In: Patrimoine des pays de la Loire. Archiviert vom Original am 14. Februar 2026; abgruefen am 14. Februar 2026 (französisch).
  3. Alain Gallicé, Josick Lancien: La Baule (= Je découvre). Geste Éditions, La Crèche 2016, ISBN 978-2-36746-462-6, S. 13 (französisch, 55 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
  4. Maison située au 1, rue des Tournelles à Reims ìn dr Base Mérimée vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
  5. INSEE: Fichier des personnes décédées. In: data.gouv.fr. März 2020, abgruefen am 14. Februar 2026 (französisch).
  6. Anne Vidalie: La Baule: le bonheur est dans les pins. In: L’Express. 10. Juni 2014, abgruefen am 14. Februar 2026 (französisch).
  7. Alain Charles: Panorama Le Pouliguen - La Baule - Pornichet. In: panorama-labaule.com. Abgruefen am 14. Februar 2026 (französisch).
  8. Daniel Le Couédic: L’architecture et les paysages, bastions de l’identité bretonne. In: Bretons du Japon. S. 11, abgruefen am 14. Februar 2026 (französisch).
Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Marc_Margotin“ vu de französische Wikipedia. E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.