Hermonville
| Hermonville | ||
|---|---|---|
| Region | Grand Est | |
| Département | Marne | |
| Arrondissement | Reims | |
| Kanton | Bourgogne-Fresne | |
| Kommünàlverbànd | Grand Reims | |
| Koordinàte | 49° 20′ N, 3° 55′ O | |
| Heche | 73–217 m | |
| Flech | 13,30 km2 | |
| Iiwohner | 1.392 (1. Jänner 2020) | |
| Bevelkerungsdicht | 105 Iiw./km2 | |
| Code Postal | 51220 | |
| INSEE-Code | 51291 | |
| Website | www.hermonville.fr | |
| Dialäkt: Mìlhüüserdiitsch |
Hermonville
[ɛʁmɔ̃vil](info) ìsch a frànzeescha G’mainda mìt 1392 Iiwoohner (Schtànd 1. Januar 2020) ìm Département Marne ìn dr Regioon Grand Est. Sa g’heert zem Arrondissement Reims, zem Kàntoon Bourgogne-Fresne so wia zem G’maindaverbànd Communauté urbaine du Grand Reims.
wu dr Nàmma haar ìsch
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Ìm Làuif vu dr G’schìcht hàt sìch dr Dorfnàmma-n-asoo uff Làtiinisch un Àltfrànzeesch, schpeeter uff Frànzeesch äntwìckelt:[1]
- Villa Herimundi (ìm 6. Joohrhundert dur dr Flodoard)
- Hermundivilla (ànna 987/996 dur dr Guillaume Marlot)
- Herimundi Villa (ìm 11. Joohrhundert)
- Hermunville, Hermunvilla (ànna 1203)
- Heremondivilla (ànna 1205)
- Domus d’Ermonvilla (ànna 1212)
- Hermonvilh (ànna 1213)
- Hermondivilla (ànna 1223)
- Hermonvile (ànna 1261)
- Hermonneville (ànna 1556)
- Armonville (ìm 18. Joohrhundert)
D’ Dorfbewoohner nännt m’r Hérémondois
[eʁemɔ̃dwa](info) un Hérémondoises
[eʁemɔ̃dwaz](info) uff Frànzeesch.[2][3]
Geogràfii
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Hermonville lììgt äbba Kilomeeter nord-nordwäschtlig vu Reims ìm Norda vu dr histoorischa Prowìnz Champagne. Sa lììgt àn dr soodg’nànnta „Schàmpàànier-Tourìschtaschtrooss“ (Route touristique du Champagne) ìn dr Hììgellàndschàft vu Saint-Thierry, wumm’r d’ Raabsorta vum Wiibàuigebiat Champagne pflànzt un arntet.[2]
Durs G’maindagebiat vu Hermonville fliasst s’ Bachla Rabassa, ema Naawafluss vu dr Loivre. A ànder Bàch, dr Ruisseau des Merlivats, ìsch uff’m G’maindagebiat vum Booda ààwag’schluckt. S’ Zäntrum lììgt uff’ra Heecha vun äbba 105 Meeter. S’ G’land schtaigt ìm Nordwäschta, Wäschta un Süüda sehr schnall tailwiis uff ìwwer 210 Meeter Heecha-n-àà.[2]
A Tail vum Gebiat vu Hermonville g’heert zem Natura 2000-Schutzgebiat „Marais et pelouses du tertiaire au nord de Reims“ (FR2100274) un vu zwai ZNIEFF-Nàtüürzoona.[4] Äbba 62 % vu dr G’maindaflächa waara fìr d’ Làndwìrtschàft b’nutzt, äbba 33 Prozant sìnn b’wàldet — b’sunderscht ìm Süüda vum G’maindagebiat —, un numma 5 Prozant vum Grund ìsch kìnschtlig bàuija.[5]
Umgaa wìrd Hermonville vu da Noochberg’mainda Cauroy-lès-Hermonville ìm Norda, Loivre ìm Nordoschta, Villers-Franqueux ìm Oschta, Pouillon ìm Süüdoschta, Chenay un Trigny ìm Süüda, Pévy ìm Süüdwäschta so wia Bouvancourt ìm Wäschta.[2]
wia sìch d’ Beveelkerung äntwìckelt hàt
[ändere | Quälltäxt bearbeite]| Joohr | 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2013 | 2020 |
| Iiwoohner | 737 | 793 | 854 | 924 | 1124 | 1245 | 1298 | 1486 | 1392 |
| Kwalla: Cassini un INSEE | |||||||||
wàs doo z’ sah ìsch
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- d’ reemisch-kàthoolischa Salvatoorkìrìch (église Saint-Sauveur), wo üss dr Mìtta vum 12. Joohrhundert schtàmmt. Sa ìsch zitter 1919 bii da Histoorischa Dankmooler klàssifiziart, wo-n-a nàzionààla Bediitung hann.[6] D’rìnn sìnn fìmf Kunschtwark jewills àls Ainzelobjakta bii da Histoorischa Dankmooler klàssifiziart, wo-n-a nàzionààla Bediitung hann: dr schtainiga Hàuiptàltààr üss’m 16. Joohrhundert mìt’m Retààwel un em Relief vu dr Verkìndigung vum Härr àn d’ Jumpfra Mària ìm Schtiil vu dr Gootik,[7] dr Orgel mìt siim Proschpakt üss’m 15. un em 17. Joohrhundert, womm’r nooh dr Frànzeescha Rewolüzioon ànna 1791 üss dr Schtefàànskìrìch z’ Reims doo ààna gebrocht hàt,[8][9] s’ G’mäld vum Jesüs Krìschtüs siinera Uffärschteehung (Eelfàrb uff Holz) üss’m 16. Joohrhundert,[10] so wia zwai holziga Konsooltìscha üss’m 18. Joohrhundert.[11] Üsserdam sìnn mehrera Kunschtwark, wo jewills bii da Histoorischa Dankmooler iig’schtuuft sìnn, wo-n-a regionààla Bediitung hann: Dr Hàuiptàltààr üss’m 18. Joohrhundert mìt siim Àltààrtìsch, em Tàbernààkel un siim Hìmmel (Màrmoor un Holz),[12] dr holziga Sàkrischtäijschrànk üss’m 18. Joohrhundert,[13] s’ holziga Choorg’schtiahl üss’m Joohr 1845,[14] d’ Holzschtàtüüta vu dr Màdonna mìt’m Jesüskìnd, wo um 1500 g’hàuija worra-n-ìsch,[15] d’ Schtaischtàtüüta vum hl. Petrüs üss’m 16. Joohrhundert[16] so wia s’ G’mäld vum „Hl. Kàrl Borromäus, wo d’ Päschtkrànka düat b’süacha“ (Eelfàrb uff Liinwànd), wo ìm 17. Joohrhundert g’moolt worra-n-ìsch.[17]
- s’ Kriagerdankmool üss Màrmoor un Bronza, fìr d’ Soldààta üss’m Dorf eehra, wo ìm Äärschta Waltkriag g’schtoorwa sìnn. Ar ìsch àm 27. Jüüli 1924 dur dr Àbg’oordneta Jean Jacquy iig’wäijt worra. D’ruff sììht m’r s’ Bruschtbìld vu’ma frànzeescha Soldààt mìt’ma Kriagskriiz.[18]
- dr britischa Militäärfrììdhoof, wu 244 britischa Soldààta beardigt sìnn[19]
- ìm Dorf sìnn mehrera tràdizionälla Hiiser z’ sah[20]
- ìm Dorf sìnn üsserdam a Hüüfa Blüama z’ sah. Ànna 2023 hàt d’ G’mainda d’ Üsszaichnung „Dräi Blüama“ bikumma, ìm Rààhma vum joohrliga Wättb’wärb vu da Schtädt un Derfer, wo mìt Blüama g’schmìckt sìnn.[21]
- s’ Wäschtportààl vu dr Salvatoorkìrìch
- a àndra Sìcht vu dr Salvatoorkìrìch
- dr gedäckta Duurchgàng vor’m Iigàng vu dr Salvatoorkìrìch
- s’ Schloss Marzilly
- s’ Kriagerdankmool
- s’ Kriagerdankmool
- dr britischa Militäärfrììdhoof vun Üssa g’sah
- dr britischa Militäärfrììdhoof vun Üssa g’sah
- uff’m britischa Militäärfrììdhoof
- uff’m britischa Militäärfrììdhoof
- uff’m britischa Militäärfrììdhoof
- s’ Hàuiptdankmool uff’m britischa Militäärfrììdhoof
- s’ Bìrgermaischteràmt
- s’ Poschtàmt
- uff’m G’maindafrììdhoof
- àn dr Tampelschtrooss (rue du Temple)
- a àlta Brucka z’ Hermonville
zem Verkeehr
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Hermonville lììgt àbsitts vu groossa Verkeehrsàcksa. D’ Départementsschtrooss D 30 verbìndet s’ Zäntrum mìt Bouvancourt ìm Wäschta un mìt Villers-Franqueux ìm Oschta. D’ Départementsschtrooss D 530 fiahrt uff Cauroy-lès-Hermonville ìm Norda un uff Trigny ìm Süüda.[2]
A Büssliinia vu dr Trànsportg’sällschàft Champagne Mobilités verbìndet d’ G’mainda mìt Cormicy un Reims.[22]
wìchtiga Litt üss’m Dorf
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- dr frànzeescha Gen’rààl Bernard de Susbielle (1808–1893) hàt zittawiis ìm Schloss Marzilly g’woohnt[2]
- dr anglischa Täkschtiilìndüschtriäller Jonathan Holden (1828–1906), ìsch zittawiis B’sìtzer vum Schloss Marzilly gsìì[2]
- dr frànzeescha Vìzaàdmirààl Edgard de Maigret (1841–1910) ìsch z’ Hermonville uff d’ Walt kumma[2]
- dr frànzeescha Gen’rààl Émile Oscar Dubois (1842–1928) ìsch z’ Hermonville uff d’ Walt kumma un ìsch àui doo beardigt[2]
- d’ Eugénie Elise Lurette (1852–1940), a Beglaitera vu dr Fàmìlua Spencer un Ìwwerlaawenda vum Untergàng vum Titanic, ìsch z’ Hermonville uff d’ Walt kumma[2]
- dr frànzeescha Schrìftschtäller Maurice Renard (1875–1939) hàt vììl Zitt ìn siinera Kìndhait ìm Schloss vu siina Groossäältra z’ Hermonville verbroocht[2]
Lìteràtüür zem Ort
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- L.Demaison: Les archives de la commune d’Hermonville antérieures à 1790. In: Travaux de l’Académie nationale de Reims. Band 84, 1887, S. 393–414 (französisch, bnf.fr [abgerufen am 17. Februar 2026]).
- Gaston Robert: L’Abbaye de Saint-Thierry et les communautés populaires au Moyen Âge. In: Travaux de l’Académie nationale de Reims. Band 142, 1927, S. 87–120 (französisch, bnf.fr [abgerufen am 17. Februar 2026]).
- Gaston Robert: Les Seigneurs d’Hermonville au Moyen Âge. Impr. coopérative, 1909 (französisch, 25 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
- Gaston Robert: La Juridiction échevinale à Hermonville en 1467. Impr. L. Monce, Reims 1910 (französisch, 36 S.).
- Pol Gosset: Notes généalogiques, tirées des registres paroissiaux du canton de Fismes. In: Travaux de l’Académie nationale de Reims. Band 138, 1924 (französisch, 46 S., bnf.fr [abgerufen am 17. Februar 2026]).
- Georges Lallemand: L’église d’Hermonville à travers les âges. Imprimerie Coulon, Reims, 1962 (französisch, 72 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
- Georges Lallemand: Hermonville, souvenirs du passé. Imprimerie Coulon, Reims 1963 (französisch, 93 S.).
- Patrick Demouy: Genèse d’une cathédrale : les archevêques de Reims et leur Église aux XIe et XIIe siècle. Éditions Dominique Guéniot, 2005, S. 814 (französisch).
- Gilberte Touret: Hermonville, mémoires de la Grande Guerre. 2016 (französisch).
Lüag àui
[ändere | Quälltäxt bearbeite]Weblìnks
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- d’ offiziälla Websitta vu dr G’maindaverwàltung Hermonville (frànzeesch)
- Schtàtistik züa dr G’mainda Hermonville biim INSEE (frànzeesch)
- Informàzioona züa dr G’mainda Hermonville ìm Informàzioonsportààl BANATIC vum frànzeescha Ìnnaminìschteerium (frànzeesch)
- Informàzioona züa dr G’mainda Hermonville ìn dr Dààtabànk vu dr LdH/EHESS/Cassini (frànzeesch)
- d’ G’mainda Hermonville uff dr Websitta vum Nàzionààla Geogràfii-Ìnschtitüüt IGN (frànzeesch)
Ainzelnoohwiisa
[ändere | Quälltäxt bearbeite]- ↑ Auguste Longnon: Dictionnaire topographique du département de la Marne : comprenant les noms de lieu anciens et modernes. Pàriis 1891, S. 130 (französisch, 380 S., bnf.fr [abgerufen am 17. Februar 2026]).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Dia Informàzioona sìnn üss’m Àrtìkel Hermonville ìn dr hoochdiitscha Wikipedia ìwwernumma worra.
- ↑ Hermonville (51220). In: habitants.fr. Archiviert vom Original am 2. Juni 2023; abgruefen am 17. Februar 2026 (französisch).
- ↑ Biodiversité dans les territoires - Hermonville. Inventaire national du patrimoine naturel (INPN), abgruefen am 17. Februar 2026 (französisch).
- ↑ Répartition des superficies en 15 postes d’occupation des sols (métropole). CORINE Land Cover, 2018, abgruefen am 17. Februar 2026 (französisch).
- ↑ Eglise Saint-Sauveur ìn dr Base Mérimée vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ autel, retable, bas-relief style gothique : l'Annonciation ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ orgue de tribune ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ orgue de tribune : buffet d'orgue ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ tableau, cadre : la Résurrection ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ 2 consoles ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ autel (maître-autel) avec son tabernacle et son ciborium ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ armoire de sacristie ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ seize stalles ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ statue : Vierge à l'Enfant ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ statue : Saint Pierre ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ Eintrag Nr. PM51001819 ìn dr Base Palissy vum frànzeescha Kültüürminìschterium (frànzeesch)
- ↑ Véronique Valette: Hermonville, le monument aux morts. In: Reims Avant. 18. Oktober 2019, archiviert vom Original am 12. August 2025; abgruefen am 17. Februar 2026 (französisch).
- ↑ Le cimetière militaire britannique d'Hermonville (Marne). Schüalàkàdemii Reims, archiviert vom Original am 17. Februar 2026; abgruefen am 17. Februar 2026 (französisch).
- ↑ Dia Informàzioona sìnn üss’m Àrtìkel Hermonville ìn dr frànzeescha Wikipedia ìwwernumma worra.
- ↑ Hermonville. Nàzionààler Root fìr Derfer un Schtädt, wo mìt Blüama g’schmìckt sìnn (CNVVF), abgruefen am 17. Februar 2026 (französisch).
- ↑ Ligne 220 CORMICY – REIMS. (PDF) Champagne Mobilités, archiviert vom Original am 3. Dezember 2024; abgruefen am 17. Februar 2026 (französisch).


