Guillaume Marlot

Dr Guillaume Marlot [ɡijom maʁlɔ](info) (* ànna 1596; † ànna 1667) ìsch a frànzeescher kàthoolischer Oordapriaschter un Historiker gsìì, wo z’ Reims un Lille g’wìrkt hàt.

sii Laawa

Dr Guillaume Marlot ìsch dr Suhn vum Àrzt Nicaise Marlot un vu dr Perette Bignicourt gsìì.

Ar ìsch Prioor vu dr Reimser Nikààsiuskìrìch gsìì un hàt siina lätschta zeeh Laawesjoohra àn dr Àbtai z’ Fives (hìtt ema Viartel vu Lille) verbroocht.

Em Marlot sii bekànntescht Wark ìsch a grooss Büach ìwwer d’ Schtàdt un Hoochschüal vu Reims.

d’ Biacher, wo-n-’r g’schrììwa hàt

Le Théâtre d'honneur et de magnificence, préparé au sacre des roys. François Bernard, Reims 1643 (französisch, Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
Le Tombeau du grand saint Remy, apôtre tutélaire des François. François Bernard, Reims 1647 (französisch, Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
Metropolis Remensis historia , a Frodoardo primum arctius digesta, nunc demum aliunde accersitis plurimum aucta, et illustrata, et ad nostrum hoc sæculum fideliter deducta. Band 1. Nicolas de Rache, 1666 (Latein, bnf.fr).
Histoire de la ville, cité et université de Reims métropolitaine de la Gaule Belgique. Bànd 1 (ànna 1843), Bànd 2 (ànna 1845), Bànd 3 (ànna 1846), Bànd 4 (ànna 1846). L. Jacquet, Reims (französisch).

Lìteràtüür ìwwer’na

Henri Jadart: Dom Guillaume Marlot historien de Reims (1596-1667) : sa famille, sa vie et ses œuvres son monument à Saint-Remi de Reims. In: Travaux de l’Académie Nationale de Reims. Nr. 91, 1891 (französisch).
Pierre-Louis Péchenard: Éloge de dom Marlot, grand prieur de l’abbaye de Saint-Nicaise, historien de Reims, prononcé dans la basilique de Saint-Remi, le 6 décembre 1891, pour le cinquantenaire de l'Académie de Reims. Reims 1892 (französisch, bnf.fr).

Weblìnks

dr Guillaume Marlot ìn dr AGORHA-Dààtabànk vum Nàzionààla Ìnschtitüüt fìr Kunschtg’schìcht (frànzeesch)