Zum Inhalt springen

Boris Georgijewitsch Pertschatkin

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy

Dr Boris Georgijewitsch Pertschatkin (russisch: Борис Георгиевич Перчаткин; * 1. Juli 1946) isch en russisch-amerikanische Mänscherächtsaktivist.

Er isch ein vo de bekannteschte Verträter vo de religiöse Uswanderigsbewegig gsi, wo Ändi 1970er und Aanfang 1980er Johr z Nachodka aagfange het[1]. Anno 1989 het er d Lobby-Aarbet i de USA gleitet, womit dr «Lautenberg-Zusatz» (Lautenberg Amendment) beschlosse worden isch. Dür das Gesetz hän fascht eini Million Angehörigi vo religiöse Minderheite us de Länder vo de ehemalige Sowjetunion legal i d USA chönne uswandere.[2]

Biografie

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Früehi Johr und dr Bitritt zur Chile

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Dr Boris Pertschatkin isch in dr Familie vo me Militärpilot uf d Welt cho. Churz noch siner Geburt isch sin Vater bi me Autounfall gschtorbe. Einigi Johr spöter het sini Mueter en andere Militäraghörige ghürate. Aber 1953 isch sin Stiefvater feschtgnoo worde, well er wärend me Ufstand e Befähl verweigert gha het; er isch zu 25 Johr Zwangsarbeit in de Lager vo Workuta verurteilt worde. Im Alter vo 16 Johr het dr Boris z Nachodka d Pfingstchile entdeckt und isch ire biträtte. Denn het er aagfange, Informatione über d Verfolgig vo Gläubige i dr Sowjetunion z sammle und isch aktiv mit usländische Journalischte im Kontakt gstande.[3]

Uswanderigsbewegig und Kontakt zu Dissidänte

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Anno 1976 het dr Pertschatkin zämme mit sine Gesinnungsgenosse Wassili Patruschew, V. A. Burlatschenko und Wladimir Stepanow Kontakt zu de Sowjet-Dissidente z Moskau ufbaut. D Dissidente hän ihne gerate, dr wachsende Uswanderigswälle e organisierte Rahme z gä. Im gliche Johr het d L. V. Voronina, e Verträteri vo de Moskauer Helsinki-Gruppe, Nachodka besucht. Sit däm het dr Pertschatkin aktiv für d Massenusreise vo de Pfingstler us dr Sowjetunion gchämpft.[1] Er het Appell an d UN, dr Weltchilerat und an d Staatschefs gschickt, wo d Schlussakte von Helsinki unterzeichnet gha hän, um über di ständigi Verfolgig vo de Gläubige z brichte.[4]

Anno 1977 het er im Name vo de Pfingstler zämme mit em Nikolai Goreti di verhaftete Dissidänte Alexander Ginsburg, Juri Orlow und Anatoli Schtscharanski verteidigt.[1] Im gliche Johr het er mit Chrischte us andere Konfessione an me öffentliche Hungerstreik teilgnoo, zum Usreisebewilligunge für verfolgti Chrischte z fordere.[5]

Am 20. Dezember 1978 het dr Pertschatkin versuecht, vo dr Post vo Nachodka uus em US-Präsident Jimmy Carter e Neujahrs-Telegramm z schicke, um ihn uf d Schicksal vo de Mönsche ufmerksam z mache, wo kei Religionsfreiheit gha hän.[1][4][6]

Sit 1979 het er di organisatorischi Aarbet gleitet, um e Zentrum für Uswanderungswillige z gründe. Anno 1980 isch er zum Sekretär vom neu gründete «Rat vo de Sowjet-Pfingstchilene für Uswanderig» gwählt worde[1].

Staatlichi Verfolgig und Haft

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Als aktivschts Mitglied vom Uswanderigskomitee isch er ins Visier vo de sowjetische Behörde grote. In dr lokale Presse isch e Hetzkampagne gege ihn und sini Familie gstartet worde.[1]

Am 21. August 1980 isch dr Pertschatkin z Nachodka verhaftet worde. Ändi März 1981[7] isch er nach Artikel 190.1 vom Strafgsetzbuech vo dr RSFSR («Verbreitung verleumderischer Erfindungen gege dr sowjetisch Staat») zu zwei Johr Haft verurteilt worde.[7] Noch Bricht vom Sänder Voice of America sin ihm wärend de Verhöre psychotropi Substanze (Neuroleptika) verabreicht worde, so dass er mehrfach d Bsinnig verlore het[1].

Noch siner Entlassung im August 1982 het er sin Kampf wytergführt. Im Februar 1983 isch er aber nomal verhaftet und wäge aagäblichem illegalem Waffebsitz zu 1,5 Johr Haft verurteilt worde[1].

Emigration in d USA und dr Lautenberg-Zusatz

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Anno 1987 het er e Bericht für de US-Kongress über d Laag vo de Religion i de Sowjetunion verfasst. De Bericht isch vor em Kongress verläse worde und dr Pertschatkin isch zu Träffe mit em US-Usseminister George Shultz[2] und em oberste US-Richter William Rehnquist[2] yglade worde. Wo dr US-Präsident Ronald Reagan und dr sowjetisch Füehrer Michail Gorbatschow im Mai 1988 dr Gipfel z Moskau abghalte hän, isch dr Pertschatkin als Verträtter vo de sowjetische Protestante mit ere 40-köpfige Delegation zum Träffe mit de First Lady Nancy Reagan yglade worde.[8] Det het er e Appäll überreicht, wo Religionsfreiheit und dr unghinderti Usreiseentschluss gefordert het.

Am 26. Juli 1988 isch dr Pertschatkin mit siner ganzer Familie in d USA emigriert.[8][1] Am 4. August 1988 het er e Red vor em US-Kongress über d Verfolgig vo Gläubige in dr Sowjetunion gehalte.[8][1][9] Us dene Bemüehige[10] isch 1989 dr «Lautenberg-Zusatz» (Lautenberg Amendment) entstande, wo vom Senator Frank Lautenberg ybbracht worden isch. In de erschte zehn Johr vo däm Gesetz hän rund 350'000 religiöse Flüchtling in de USA dörfe Asyl finde,[8][3] bis 2010 isch d Zahl uf fascht 1 Million Mönsche gestiege.[2]

Aktivitäte in de USA

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

In de USA het dr Pertschatkin e eigene Website betriebe und d Menschenrechtsorganisation ARRC (American-Russian Relief Committee) gegründet.[1][2][11] Zuedäm het er e autobiografischs Buech mit em Titel «Feurige Pfade» (russisch: Огненные тропы) veröffentlicht.[1]

Im Summer 2025 het dr Pertschatkin vor em US-Usseministerium und dr US-Kommission für internationale Religionsfreiheit (USCIRF) usgsäit, um uf d Lage vo pazifistische Chrischte in dr Ukraine und in Russland ufmerksam z mache, wo wäge Militärverweigerig verfolgt oder zwangseingezogen werde. Er het sich für e spezielle Einreise-Quote für ukrainischi Pazifiste unter em U4U-Programm ygsetzt.[12]

Erwähnig

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Dr bekannti sowjetisch Dissident Andrei Sacharow het dr Boris Pertschatkin in siner Schrift «Die Verantwortung der Wissenschaftler» (1981) namentlich als politische Gefangene erwähnt.[13]

Einzelnachwys

[ändere | Quälltäxt bearbeite]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 О. П. Островская: Судьбы участников эмиграционного движения пятидесятников на дальнем востоке в 1970-1980-х гг.. In: Владивосток – точка возвращения: прошлое и настоящее русской эмиграции. 2017
  2. 1 2 3 4 5 Михаил Романович: Правозащитник, Борис Перчаткин, смертельно болен (ru) 26. September 2023.
  3. 1 2 Виктория Семёнова: Борис Перчаткин — о том, как помогал верующим из СССР попасть в США (ru) 3. Januar 2020.
  4. 1 2 Он спас 1 млн человек. Сегодня они не могут собрать ему на операцию. Как же так? (ru) 26. September 2023.
  5. ↑ Zenon Snylyk: Dissidents fast across USSR. In: The Ukrainian Weekly. LXXXIV, Nr. 222, 1977-10-09, S. 2
  6. ↑ Андрей Дементьев: АВЕН-ЕЗЕР. Евангельское движение в Приморье 1898-1990 годы (auf ru), S. 213, Vladivostok: Русский остров 2011, ISBN 978-5-93577-054-2
  7. 1 2 Chronology of Soviet Dissidence: January 1970 through December 1982
  8. 1 2 3 4 В. О. Гура: Історія та есхатологічні мотиви релігійної еміграції пізніх протестантів із СРСР 1987–2017 рр.. In: Гілея: науковий вісник. Nr. (135), 2018, S. 171—175
  9. ↑ Foto - Boris Perchatkin (ru) 26. September 2023.
  10. ↑ Виталий Футорный: 25-летие начала исхода. In: Diaspora. Slavjanskaja obščestvennaja gazeta. 16, Nr. 15, 2013-08-11, S. 9
  11. ↑ United States Congress Commission on Security and Cooperation in Europe: Unregistered Religious Groups in Russia: Hearing Before the Commission on Security and Cooperation in Europe (auf en). U.S. Government Printing Office 2007, ISBN 978-0-16-077910-7
  12. ↑ SlavicSac: В США обсуждают защиту христиан из Украины и России (ru) 15. Juli 2025.
  13. ↑ Сахаров. Ответственность учёных (ru)
[ändere | Quälltäxt bearbeite]
Vun "https://als.wikipedia.org/w/index.php?title=Boris_Georgijewitsch_Pertschatkin&oldid=1087376"