Suleviae

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech

D Suleviae oder Suleiviae sind e Gruppe vo Göttine, wo vo de Kelte vereert wore sind. Vo ine sind öppe 40 epigraphischi Zügnis bikannt, vor alem im östliche Gallie, aber au z England, i de baide Provinze Under- und Obergermanie, z Noricum und z Rom.

Inhaltsverzeichnis

Vereerig[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Bi de Helvetier isch d Formle SVLEIS SVIS (»sini Suleviae«) verbraitet [1] und ainisch z Rom au »mini Sulevie« [2], wa uf persönlichi Schutzgöttine schlüsse loot. Si werdet au »sini hüüslichi Sulevie« gnennt [3], Schwöstere [4], Müettere [5] oder au SVLEVIS IVNONIBVS [6]. Da düütet uf e familiäri Vertrauthait mit dene Göttine hii. Mengisch hend si Biinäme, wie Atumarae [7].

Inere Inschrift us Südgallie tret nu ai Sulevia Idennica uuf, wo mit de römische Göttin Minerva gliichgsetzt werd [8], wäred im Hailbad vo Aquae Sulis (hütt: Bath, England) d Göttin Minerva Sul vereert woren isch. Ai Inschrift us dem Ort isch aber vom Bildhauer Sulinus a de Sulevie gstiftet wore [9]!

Name[ändere | Quälltäxt bearbeite]

De Name isch Gallisch und bidütet »Gueti Füererine« (kymr. hylyw »füere«; bret. helevez »gueti Füerig«), wa guet zu persönliche Schutzgöttine passt.

Quelle[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. CIL XIII, 5027 - NeLi 31 - CIL XIII, 11499
  2. MEISQVE SVLEVIS: CIL VI, 31161
  3. SVLEVIS DOMESTICIS SVIS: CIL XIII, 12056
  4. SVLEVIS SORORIBVS: CIL XIII, 11740
  5. MATRIBVS SVLEVIS: RIB 192 - CIL VI, 31171
  6. CIL XIII, 3561
  7. CIL XIII, 11477
  8. CIL XII, 2974
  9. RIB 151

Büecher[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Bernhard Maier, Lexikon der keltischen Religion und Kultur; Kröner, Stuttgart (1994). ISBN 3-520-46601-5
  • Garrett S. Olmsted: The Gods of the Celts and the Indo-Europeans; Innsbruck 1994. ISBN 3-85124-173-8